Με αφορμή την παράταση εξετάζουμε πώς πηγαίνει η επέκταση των δικτύων οπτικών ινών στο λεκανοπέδιο Αττικής. Με βασικό οδηγό τα στοιχεία που είναι διαθέσιμα στον Χάρτη Ευρυζωνικότητας & Μητρώο Δικτύων (και με την ελπίδα ότι τα στοιχεία αυτά είναι επικαιροποιημένα και αποτυπώνουν την υφιστάμενη κατάσταση) βρίσκουμε τα σημεία όπου υπάρχουν αδυναμίες αλλά και εκείνες όπου η ευρυζωνικότητα καλπάζει. Ο χάρτης εμφανίζει σε πορτοκαλί χρώμα τις περιοχές που καλύπτονται από δίκτυα οπτικών ινών, ενώ η μοβ απόχρωση δείχνει τις ενεργοποιημένες συνδέσεις.

Η λευκή τρύπα του κέντρου

Ξεκινάμε από ένα παράδοξο – το κέντρο της Αθήνας. Ολόκληρη η περιοχή του λεγόμενου ιστορικού τριγώνου της πρωτεύουσας εμφανίζεται να ζει στην (τηλεπικοινωνιακή) εποχή του χαλκού με πλήρη απουσία των δικτύων οπτικών ινών.

Μία ελάχιστα πιο… φωτεινή εικόνα παίρνουμε από το fttxgr, όπου αναφέρει ένα κέντρο της Cosmote στην οδό Αθηνάς με 13 FTTC καμπίνες αλλά μηδενικό αριθμό ενεργοποιημένων συνδέσεων. Ωστόσο, όλη η υπόλοιπη περιοχή του ιστορικού κέντρου εμφανίζεται να βρίσκεται εκτός κάλυψης.

Έξω από τα όρια αυτής της τρύπας η κατάσταση είναι σαφώς καλύτερη.

Στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου της Αθήνας η χρήση ξεπερνά το 40% του εγκατεστημένου δικτύου, με κάποιες περιοχές όπως η Ομόνοια να εμφανίζουν υψηλά ποσοστά χρήσης σε σύγκριση με άλλες περιοχές όπως π.χ. τα Εξάρχεια όπου το ενδιαφέρον για οπτικές ίνες φαίνεται να είναι πιο περιορισμένο.

Στις γειτονιές της πρωτεύουσας

Στην ευρύτερη εικόνα της Αθήνας βλέπουμε ότι η εικόνα είναι μεικτή. Βλέπουμε πάλι μια αρκετά εκτεταταμένη «λευκή» περιοχή (άνευ κάλυψης, δηλαδή) που ξεκινάει από τον Σταθμό Λαρίσης και, κινούμενη παράλληλα της Λεωφόρου Κωνσταντινουπόλεως φτάνει ως τα Σεπόλια.

Στην περιοχή των Πατησίων και της Αχαρνών βρίσκουμε περιοχές με πυκνή κάλυψη, αλλά και μεγάλες περιοχές όπου οπτικές ίνες  υπάρχουν μεν, δεν έχουν ενεργοποιηθεί δε.

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει στην Κυψέλη όπου το τμήμα που είναι πιο κοντά στην Πατησίων και το Πεδίο του Άρεως έχει υψηλότερα ποσοστά χρήσης σε σχέση με τις περιοχές που γειτνιάζουν με το Πολύγωνο και το Γαλάτσι. Συνολικά, σε όλη αυτή την ευρύτερη περιοχή το ποσοστό χρήσης (δηλαδή οι ενεργοποιημένες συνδέσεις οπτικών ινών ως ποσοστού της κάλυψης) υπολογίζεται στο 65%.

Στις δυτικές συνοικίες

Κινούμαστε δυτικά και σε μια ακόμα πυκνοκατοικημένη περιοχή του λεκανοπεδίου – το Περιστέρι. Στο κέντρο του Περιστερίου και στην ευρύτερη περιοχή του, από κάλυψη δικτύων τα πράγματα είναι καλά και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα. Το πρόβλημα είναι οι ενεργοποιήσεις, καθώς οι οπτικές ίνες που έχουν τεθεί σε λειτουργία με δυσκολία ξεπερνούν το 10% του συνόλου των διαθέσιμων συνδέσεων.

Η εικόνα είναι παρόμοια στο γειτονικό Αιγάλεω όπου πάλι βλέπουμε -με εξαίρεση φυσικά τους ελεύθερους χώρους της περιοχής- μεγάλη κάλυψη των δικτύων οπτικών ινών. Ωστόσο οι ενεργοποιημένες συνδέσεις καλύπτουν το 15% του διαθέσιμου δικτύου.

Μπερδεμένος Βορράς

Θα περίμενε κανείς ότι η εικόνα διαφοροποιείται στα βόρεια προάστια και αυτό ισχύει, αλλά όχι παντού.

Ο χάρτης ευρυζωνικότητας δείχνει για την περιοχή του Χαλανδρίου και της Αγίας Παρασκευής ένα υψηλό ποσοστό κάλυψης, ενώ οι ενεργοποιήσεις φτάνουν στο 32%.

Αν όμως κινηθούμε προς Μαρούσι και Κηφισιά το ποσοστό των ενεργοποιήσεων πέφτει στο επίπεδο του 9% με τις περισσότερες ενεργές συνδέσεις οπτικών ινών να βρίσκονται σε περιοχές με αυξημένη δραστηριότητα επιχειρήσεων.

Γενικά στην περιοχή αυτή, όπως και στα δυτικά προάστια, οι οπτικές ίνες φαίνεται ότι δυσκολεύονται να μπουν στις κατοικίες.

Πολύ σκληρός για να πεθάνει

Τα δίκτυα χαλκού που, όσον αφορά στο διαδίκτυο, ήταν η βασική υποδομή για μια μεγάλη περίοδο που ξεκίνησε από τις ταχύτητες των μερικών kbps στις δεκαετίες του ’80 και του ’90 και έφτασε ως τις υπηρεσίες VDSL με (ονομαστική) ταχύτητα έως και 200 Mbps, είχαν να δώσουν ό,τι είχαν να δώσουν. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο βρίσκεται σε εξέλιξη μια διεργασία για την αντικατάστασή τους από τα δίκτυα οπτικών ινών, αλλά αυτό, όπως είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς δεν μπορεί να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη.

Η αντικατάσταση των δικτύων χαλκού από τις οπτικές ίνες περιλαμβάνεται και στις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πράξη για τα Ψηφιακά Δίκτυα (Digital Networks Act, DNA), η οποία βρίσκεται σήμερα στο στάδιο της διαμόρφωσης. Η Επιτροπή επιδιώκει την απλοποίηση της διαδικασίας αντικατάστασης και επιθυμεί να ορίσει μια συγκεκριμένη ημερομηνία, κάπου στο 2030, που θα σηματοδοτήσει το τέλος των δικτύων χαλκού στην Ε.Ε.  Το κείμενο της DNA δεν έχει λάβει την τελική του μορφή και, κατά πάσα πιθανότητα, θα αποτελέσει αντικείμενο σκληρής διαπραγμάτευσης μεταξύ των οργάνων της Ε.Ε., των τηλεπικοινωνιακών παρόχων και των εταιρειών που παρέχουν υπηρεσίες μέσω διαδικτύου. Βεβαίως, όλοι λίγο πολύ αναμένουν και κάποιας μορφής παρέμβαση από τις Ηνωμένες Πολιτείες εφόσον θεωρήσουν ότι θίγονται τα συμφέροντα των αμερικανικών επιχειρήσεων.

Πάντως, ανεξαρτήτως του τι θα γίνει στο… μαγειρείο των Βρυξελλών, σε κάποιες χώρες της Ε.Ε. η εποχή του τηλεπικοινωνιακού χαλκού τελειώνει. Σύμφωνα με στοιχεία του FTTH Council από τις αρχές του 2025, το προβάδισμα είχε η Πορτογαλία με σχεδόν πλήρη αντικατάσταση του χαλκού από τις οπτικές ίνες, ενώ την πρώτη πεντάδα συμπλήρωναν Σουηδία, Ισπανία, Βουλγαρία και Λιθουανία. Για τη χώρα μας, το αναφερόμενο ποσοστό αντικατάστασης ήταν το 4%.

Σίγουρα η κατάσταση έκτοτε έχει βελτιωθεί, κρίνοντας τουλάχιστον από τις επίσημες ανακοινώσεις των παρόχων. Ο ΟΤΕ -που είναι ο μόνος που τακτικά ανακοινώνει αριθμούς συνδρομητών- στο γ’ τρίμηνο του 2025 ανέφερε 2,56 εκατ. σταθερές συνδέσεις, εκ των οποίων οι 2,36 εκατ. είναι ευρυζωνικές και από αυτές οι 508.800 είναι συνδέσεις οπτικής ίνας που φτάνει ως το σπίτι (FTTH).

Σχετικές μελέτες που να αναλύουν τους λόγους για τους οποίους οι Έλληνες καταναλωτές δεν κάνουν το βήμα της απεξάρτησης από τα δίκτυα παλαιάς τεχνολογίας δεν υπάρχουν. Εξετάζοντας τις τάσεις διεθνώς, πέρα από τη δύναμη της συνήθειας που παίζει κάποιο ρόλο, βλέπουμε ότι πολλοί θεωρούν ότι η εγκατάσταση οπτικής ίνας είναι μια μπελαλίδικη διαδικασία «που θα κάνει το σπίτι χάλια», ενώ ρόλο παίζει και η απουσία λόγων που θα έκαναν κάποιον να αφήσει τη μεταβλητή ταχύτητα των δικτύων χαλκού για την εγγυημένη ταχύτητα της οπτικής ίνας. Αν δεν παράγεις περιεχόμενο ή αν δεν κάνεις χρήση «βαριών» εφαρμογών όπως streaming σε υψηλή ανάλυση, δεν βρίσκεις λόγο να πας στις οπτικές ίνες. Βεβαίως, όσοι το αναβάλουν ίσως κληθούν στο μέλλον να πληρώσουν ακριβότερα τη -δρομολογημένη πια από κάποια χρονική στιγμή και μετά- μετάβαση, καθώς κάπου στην αυγή της επόμενης δεκαετίας, τα δίκτυα χαλκού θα περάσουν οριστικά στην Ιστορία.

The post Το Gigabit Voucher ίσως δεν φτάνει – Χλιαρή υποδοχή των οπτικών ινών appeared first on 2045.gr.

Συνεχίζοντας μια μακροχρόνια παράδοση υπογείων διαβουλεύσεων που θα έκαναν τους παρασκηνιακούς συμβούλους του Βυζαντίου και της Ρώμης υπερήφανους για την κληρονομιά που παρέδωσαν, οι ευρωπαϊκές εταιρείες τηλεπικοινωνιών και οι -ως επί το πλείστον αμερικανικές- εταιρείες ψηφιακών υπηρεσιών προσπαθούν να κερδίσουν πόντους σε ένα παιχνίδι που θα μπορούσε να έχει τίτλο «Ποιος πληρώνει τον βαρκάρη».

Τον ρόλο του διαιτητή παίζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή που από τα πρώτα δευτερόλεπτα της νέας αναμέτρησης καλείται να αποδείξει ότι είναι πράγματι ανεξάρτητη. Οι χρήστες του διαδικτύου βρισκόμαστε σε ρόλο θεατή, αν και αυτή η αναμέτρηση μας επηρεάζει περισσότερο από ό,τι ίσως τολμούμε να φανταστούμε.

Το πάρτι… των εφαρμογών

Η αρχή της υπόθεσης που θα μας απασχολήσει στις επόμενες παραγράφους πρέπει να αναζητηθεί κάπου στην περίοδο μεταξύ 2005 και 2010. Η εμφάνιση του iPhone ανησύχησε τους κατασκευαστές κινητών τηλεφώνων, η άφιξη του App Store όμως ανησύχησε τους παρόχους τηλεπικοινωνιών. Όχι αδίκως, όπως πολύ γρήγορα διαπίστωσαν. Το περιβάλλον εφαρμογών της Apple και το αντίστοιχο της Google που εμφανίστηκε λίγο μετά έδωσαν στους κατόχους των smartphones πρόσβαση σε μια πλειάδα εφαρμογών ψυχαγωγίας, διασκέδασης και εργασίας. Κάποιοι από τους δημιουργούς αυτών των εφαρμογών έγιναν διάσημοι παγκοσμίως και όσο αυτοί γίνονταν πλούσιοι, Apple και Google γίνονταν πλουσιότερες χάρη στις προμήθειες που εισέπρατταν ως μεσάζοντες και χάρη στις διαφημίσεις που εμφανίζονταν στις οθόνες των χρηστών.

Στο πάρτι οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών δεν ήταν καλεσμένες. Αντίθετα έβλεπαν την πόρτα να ανοίγει σε άλλους νεοφερμένους, όπως το Netflix και το Spotify. Οι τηλεπικοινωνιακές εταιρείες βρέθηκαν να βλέπουν τα data (και το χρήμα) να περνούν, σαν απλοί παρατηρητές. Σαν εισπράκτορες σε σταθμό διοδίων που εισπράττουν κάποια ψιλά από κάθε διερχόμενη νταλίκα. Κάτι έπρεπε να γίνει.

Η Ευρώπη, έχοντας χάσει από καιρό τη μάχη της τεχνολογικής πρωτοπορίας, φαίνεται να αποδείχτηκε γόνιμο έδαφος για την άσκηση πίεσης στα πολιτικά κέντρα λήψης αποφάσεων. Είτε μεμονωμένα είτε μέσω συλλογικών οργάνων οι τηλεπικοινωνιακοί πάροχοι άρχισαν την άσκηση πίεσης και την προσπάθεια να επηρεάσουν προς όφελός τους κάποια ρυθμιστική παρέμβαση. Με τέσσερις λέξεις, το έριξαν στο lobbying. Ένα από τα επιχειρήματα που διατύπωναν ήταν ότι οι νεοφερμένοι του Ψηφιακού Κόσμου δεν πληρώνουν παρά ελάχιστους φόρους κάνοντας αποτελεσματική χρήση των νομικών παραθύρων. Πράγμα για το οποίο είχαν δίκιο. Αλλά αυτό δεν είχε σχέση με το βασικό θέμα που ήταν η δική τους απουσία από το πάρτι των δεδομένων και των δισεκατομμυρίων που παράγει η κυκλοφορία τους.

Η θέση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Οπότε φτάνουμε στο 2023 και στην εκπνοή του Φεβρουαρίου όταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσιάζει το νέο της πλάνο για την ευρωπαϊκή κοινωνία του Gigabit, το οποίο θέτει σε δημόσια διαβούλευση διάρκειας τριών μηνών και με χρόνο ολοκλήρωσης την 23η Μαΐου 2023. Μέσα στα πολλά και ενδιαφέροντα την προσοχή των επαϊόντων τραβά μια ερώτηση σχετικά με το ποιος θα επωμιστεί το κόστος ανάπτυξης των νέων υποδομών και μία πρόταση σχετικά με το αν μέρος αυτού του κόστους θα πρέπει να αναληφθεί από τους «μεγάλους δημιουργούς κίνησης». Ένας ακόμα τρόπος για να περιγράψεις τις μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες όπως είναι οι Alphabet (δηλαδή ο όμιλος της Google) Amazon, Apple, Meta (δηλαδή ο όμιλος του Facebook), Microsoft, Neftlix, Spotify.

Ο αρμόδιος επίτροπος και πρώην διευθύνων σύμβουλος της France Telecom, Τιερί Μπρετόν έθεσε το θέμα με ένα tweet που, καθώς μοιάζει με post του Netflix, δείχνει να κλείνει το μάτι στις τηλεπικοινωνιακές εταιρείες.

«Η τηλεπικοινωνιακή υποδομή κοστίζει δισεκατομμύρια. Ποιος πρέπει να πληρώσει για αυτήν;», διερωτήθηκε ο Μπρετόν στο tweet του

Η ιδέα του να πληρώσουν οι πάροχοι ψηφιακών υπηρεσιών δείχνει να αποτελεί μια -ενδεχομένως τραβηγμένη- ερμηνεία της βασικής τηλεπικοινωνιακής αρχής που ισχύει στην Ευρώπη και η οποία συνοψίζεται στο «ο καλών πληρώνει». Εκείνος, δηλαδή, που εκκινεί τη φωνητική κλήση είναι και εκείνος που πληρώνει.

Μια εφαρμογή αυτής της αρχής θα μπορούσε να ορίζει ότι εκείνος που στέλνει έναν μεγάλο όγκο δεδομένων μέσω των τηλεπικοινωνιακών δικτύων θα πρέπει να πληρώνει κάποιο ποσό για τη χρήση των συγκεκριμένων υποδομών. Φανταστείτε το, δηλαδή, σαν ένα είδος συνδιάλεξης όπου θα πληρώνει εκείνος που στέλνει τα δεδομένα.

Η θεμελιώδης αρχής της δικτυακής ουδετερότητας

Ωραίο ακούγεται αλλά εδώ τίθενται άλλα ζητήματα. Αν κάποιες κατηγορίες δεδομένων θεωρηθεί ότι πρέπει να καταβάλλουν κάποιας μορφής «διόδιο» για χρήση των τηλεπικοινωνιακών δικτύων, υπάρχει ορατός κίνδυνος να καταργηθεί ντε φάκτο η αρχή της δικτυακής ουδετερότητας. Κάποια πακέτα δεδομένων θα είναι λιγότερο ίσα από τα υπόλοιπα και θα κυκλοφορούν επί πληρωμή και αυτό ανοίγει την πόρτα σε δυνητικά επικίνδυνες για την ακεραιότητα του διαδικτύου πρακτικές.

Οι πάροχοι ψηφιακών υπηρεσιών προτάσσουν αφενός την αρχή της δικτυακής ουδετερότητας και αφετέρου τα δικά τους επιχειρηματικά μοντέλα. Εταιρείες όπως η Microsoft, η Amazon και η Alphabet υπενθυμίζουν πως επενδύουν σε «βαριές» υποδομές για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες πελατών τους, κάποιοι από τους οποίους (μπορεί να) είναι μέλη τηλεπικοινωνιακών οργανισμών. Αν κληθούν να πληρώνουν για τα δεδομένα που διακινούν στα δίκτυα των τηλεπικοινωνιακών παρόχων θα αυξηθεί το κόστος των υπηρεσιών που οι ίδιες παρέχουν σε τρίτους και αυτό θα στραγγαλίσει τους πιο αδύναμους οικονομικά.

Το ζήτημα ήταν φυσικά από εκείνα που κυριάρχησαν σε δημόσιες και κατ’ ιδίαν συζητήσεις στο Mobile World Congress της Βαρκελώνης, τη μεγαλύτερη εκδήλωση για τον χώρο των τηλεπικοινωνιών διεθνώς.  Ο Τιερί Μπρετόν ήταν εκεί και ενώπιον εκατοντάδων στελεχών κυρίως από τον τηλεπικοινωνιακό κλάδο ανέπτυξε τις σκέψεις του και τοποθετήθηκε επί της κριτικής και του θορύβου που προκάλεσαν οι προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

«Η διαβούλευση έχει περιγραφεί από πολλούς ως η μάχη για τη δίκαιη κατανομή μεταξύ των Big Telco και των Big Tech. Μια δυαδική επιλογή μεταξύ εκείνων που παρέχουν σήμερα τα δίκτυα και εκείνων που τα τροφοδοτούν με την κίνηση. Δεν βλέπω έτσι τα πράγματα» και εκεί που ίσως κάποιοι να απορούσαν πώς βλέπει ο επίτροπος τα πράγματα ήρθε η απάντηση σε άπταιστη γλώσσα πολιτικού στελέχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

«Πρέπει να βρούμε ένα μοντέλο χρηματοδότησης για τις τεράστιες επενδύσεις που απαιτούνται το οποίο να σέβεται και να διατηρεί τα θεμελιώδη στοιχεία του ευρωπαϊκού μας κεκτημένου: την ελευθερία επιλογής του τελικού χρήστη, όπως διασφαλίζεται από τους κανόνες μας για την ουδετερότητα του δικτύου- την ελευθερία προσφοράς υπηρεσιών σε ένα δίκαιο, ανταγωνιστικό πεδίο ίσων όρων ανταγωνισμού, που διασφαλίζεται σήμερα με τους νέους πρωτοποριακούς ψηφιακούς κανονισμούς μας» εννοώντας τα δύο νομοθετήματα για τις Ψηφιακές Αγορές και τις Ψηφιακές Υπηρεσίες που πρόσφατα εντάχθηκαν στο νομικό οπλοστάσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Και συνέχισε:

«Διακυβεύονται πολύ περισσότερα. Για μένα η πραγματική πρόκληση είναι να διασφαλίσουμε ότι μέχρι το 2030 οι συμπολίτες μας και οι επιχειρήσεις στους δρόμους μας σε ολόκληρη την ΕΕ  θα έχουν πρόσβαση σε γρήγορη, αξιόπιστη και γεμάτη δεδομένα συνδεσιμότητα Gigabit. Και γι’ αυτό χρειαζόμαστε τα δίκτυα συνδεσιμότητας του μέλλοντος».

480 εκατομμύρια καταναλωτές

Το βασικό ατού της ΕΕ είναι η ενιαία αγορά που -μετά την προσθήκη της Ουκρανίας τα επόμενα χρόνια- θα αριθμεί 480 εκατ. καταναλωτές. Πρόκειται για ένα μέγεθος που καμία εταιρεία δεν αγνοεί και για αυτό όσο και να μην το επιθυμούν, οι πάροχοι ψηφιακών υπηρεσιών θα καθίσουν έστω και απρόθυμα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αφού όμως πρώτα εξασφαλίσουν ότι έχουν εξαντλήσει όλα τα περιθώρια.

Τα στοιχεία που έδωσαν οι ίδιοι οι πάροχοι ψηφιακών υπηρεσιών δείχνουν ότι η ευρωπαϊκή αγορά δεν μπορεί να αγνοηθεί. Σε αυτή τη μάχη χαρακωμάτων που διεξάγονται από τις ομάδες πίεσης κάποιοι σύμμαχοι δεν έχουν τόσο προφανή προέλευση. Ήδη από τον περασμένο Οκτώβριο, το BEREC, ο οργανισμός-ομπρέλα που περιλαμβάνει τις ρυθμιστικές αρχές των ευρωπαϊκών χωρών για τις τηλεπικοινωνίες, σημείωνε σε μια προκαταρκτική του εκτίμηση ότι η εισαγωγή κάποιας μορφής επιβάρυνσης όπως αυτή που είναι σήμερα υπό συζήτηση μάλλον δεν θα έκανε καλό.

Η εφαρμογή της αρχής «ο καλών πληρώνει» αναφέρει το BEREC, θα έδινε στους παρόχους υπηρεσιών πρόσβασης «τη δυνατότητα εκμετάλλευσης του μονοπωλίου τερματισμού και είναι πιθανό ότι μια τέτοια σημαντική αλλαγή θα μπορούσε να βλάψει σημαντικά το οικοσύστημα του διαδικτύου». Μια τέτοια εξέλιξη, προσθέτει ο οργανισμός, θα προκαλούσε ρυθμιστική παρέμβαση. Επιπλέον, τα δεδομένα δεν αποστέλλονται στο δίκτυο εξαιτίας της πρωτοβουλίας του παρόχου των ψηφιακών υπηρεσιών αλλά επειδή τα ζητά ο τελικός χρήστης και «το κόστος αναβάθμισης του δικτύου που απαιτείται για τη διαχείριση της διαδικτυακής κίνησης είναι πολύ μικρό όταν συγκρίνεται με το συνολικό κόστος των δικτύων». Τέλος, το BEREC διαπίστωσε ότι δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι όντως οι πάροχοι ψηφιακών υπηρεσιών χρησιμοποιούν τα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα δωρεάν και ότι η διαθεσιμότητα των ευρυζωνικών υποδομών είναι εκείνη που δημιουργεί τη ζήτηση για περιεχόμενο.

Η μάχη θα είναι σκληρή και θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τη μορφή του διαδικτύου και των online υπηρεσιών για τα επόμενα χρόνια. Ένα μοντέλο πληρωμής θα σημάνει το τέλος του διαδικτύου με τη σημερινή του μορφή και ενδεχομένως να ενθαρρύνει την πολυδιάσπαση του διαδικτύου και την επέκταση συνδρομητικών υπηρεσιών, εντείνοντας, ίσως, την ανισότητα στον πάλαι ποτέ γενναίο και άγριο ψηφιακό κόσμο.

The post Ο μεγάλος πόλεμος των λόμπι ξεκινάει appeared first on 2045.gr.

Οι λέξεις που βλέπεις μπροστά στα μάτια σου ξεκίνησαν το ταξίδι τους από έναν server στην Ευρώπη, ίσως πέρασαν από κάποια εγκατάσταση, της Meta (Facebook), της Microsoft (είμαστε και στο LinkedIn, μην ξεχνάς) ή της Alphabet (λέγε με Google) και σχηματίστηκαν στην οθόνη σου περνώντας από ένα δίκτυο που πληρώνεις για να το χρησιμοποιείς ή από κάποιο δωρεάν δημόσιο δίκτυο.

Στα λεπτά που θα χρειαστεί για να φτάσεις ως το τέλος του κειμένου, είναι πιθανό να λάβεις ενημερώσεις για μια νέα αλληλεπίδραση σε κάποιο από τα κοινωνικά δίκτυα που χρησιμοποιείς ή για κάποιο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Μπορεί να δεχθείς μια κλήση μέσω WhatsApp ή Viber, μπορεί να χτυπήσει και το συμβατικό σου τηλέφωνο, δίνουμε ελάχιστες πιθανότητες να λάβεις SMS.

Σε όλη αυτή τη διαδικασία ο ρόλος των τηλεπικοινωνιακών εταιρειών που χρησιμοποιείς είναι περιορισμένος. Ναι, σίγουρα εκτιμάς τις υποδομές τους όταν αυτό το κείμενο, ένα βίντεο από το Netflix ή το Disney+ ή κάποια τηλεδιάσκεψη -σε μια από τις ουκ ολίγες πλατφόρμες που μάθαμε στη διάρκεια της πανδημίας- λειτουργούν απρόσκοπτα. Όπως εκτιμάς τους αυτοκινητοδρόμους της χώρας που έχουν μειώσει τις αποστάσεις.

Ο παραλληλισμός με τις οδικές μεταφορές σταματά εδώ. Δεν θα μπορούσες ποτέ να φανταστείς τις εταιρείες διαχείρισης αυτοκινητοδρόμων να στήνουν καβγά με τις εταιρείες μεταφορών για το ύψος των διοδίων. Αλλά αυτή η ισορροπία στις μεταφορές δεν ισχύει στις ψηφιακές επικοινωνίες, όπου η πολύμηνη παρασκηνιακή διελκυστίνδα μεταξύ των τηλεπικοινωνιακών παρόχων και των παρόχων ψηφιακών υπηρεσιών απέχει ελάχιστα από το να εξελιχθεί σε ανοικτό πόλεμο με εμπλοκή πολιτικών παραγόντων και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Γρήγορη αναδρομή

Από την αυγή της κινητής τηλεφωνίας είχε φανεί πως άλλα τα σχέδια και οι προτεραιότητες των παρόχων και άλλη η πραγματικότητα. Τη δεκαετία του ’90 οι περισσότερες εταιρείες κινητής τηλεφωνίας είδαν με έκπληξη τους πελάτες τους να ανακαλύπτουν (και να χρησιμοποιούν) τις υπηρεσίες γραπτών μηνυμάτων. Λίγο αργότερα στην τρίτη γενιά κινητής τηλεφωνίας, εμφάνιζαν τις υποδομές ως ιδανικό πεδίο για βιντεοκλήσεις. Ο κόσμος δεν συγκινήθηκε ιδιαίτερα, έδειξε κάποιο σχετικό ενδιαφέρον στα πολυμεσικά μηνύματα (MMS) αλλά οι προσδοκίες που προκάλεσε το 3G δεν επιβεβαιώθηκαν, τουλάχιστον όχι ως το 2007 όταν το πρώτο iPhone άλλαξε τους κανόνες όχι μόνο σε επίπεδο συσκευής αλλά και σε επίπεδο χρήσης. Είναι γεγονός πως άλλες εταιρείες είχαν επιχειρήσει να δημιουργήσουν περιβάλλοντα εφαρμογών, όπως π.χ. η Nokia που προσπαθούσε -ματαίως- να βρει μια θέση στην αγορά για το δικό της λειτουργικό σύστημα, το Symbian. Όμως η Apple είχε σαφώς καλύτερο σχέδιο.

Η επέλαση των εφαρμογών συνέπεσε με την λαμπερή εμφάνιση των ψηφιακών κοινωνικών δικτύων στο προσκήνιο και σταδιακά ο ρόλος των κλασικών παρόχων υποχώρησε σε εκείνον του αγωγού μεταφοράς δεδομένων. Οποιαδήποτε απόπειρα δημιουργίας ενός περιβάλλοντος εφαρμογών, με πιο πείσμονα ίσως εκείνη του i-mode, κατέρρευσε. Κάποιοι, ωστόσο, είχαν αντιληφθεί τις τάσεις σωστά. Η Ericsson είχε εκτιμήσει σε σχετικώς ανύποπτο χρόνο πως στο τέλος της πρώτης δεκαετίας του 21^ου αιώνα ο όγκος των δεδομένων θα ξεπερνούσε εκείνον της φωνής στα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας. Έπεσε λίγο έξω χρονικά λόγω εξωγενών παραγόντων – της οικονομικής ύφεσης του 2008. Σε πιο πρόσφατες εκτιμήσεις της η Ericsson αναφέρει πως σε παγκόσμια βάση η μηνιαία χρήση δεδομένων ανά smartphone θα ξεπεράσει τα 15 GB φέτος.

Το πάθημα ίσως γίνεται μάθημα

Με αλματώδη ρυθμό εδώ και περίπου 15 χρόνια οι πάροχοι ψηφιακών υπηρεσιών κερδίζουν κατά κράτος τους παρόχους τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. Οι τελευταίοι εγκαθιστούν διαρκώς νέες υποδομές για να εξυπηρετήσουν τις αυξανόμενες ανάγκες των πελατών τους σε υπηρεσίες που παρέχουν οι πρώτοι.

Σαν να μην έφτανε αυτό, εταιρείες όπως η Meta και η Google αναπτύσσουν τα δικά τους δίκτυα τηλεπικοινωνιακών υποδομών  για να αυξήσουν την ανεξαρτησία τους έναντι των τηλεπικοινωνιακών εταιρειών. Οι διαβουλεύσεις που έχουν γίνει -όσες έχουν γίνει- στο παρασκήνιο δεν έχουν αποδώσει. Είναι σαφές πως οι πάροχοι των ψηφιακών υπηρεσιών (γνωστοί και ως Over The Top ή ΟΤΤ) έχουν το πάνω χέρι.

Η ανάπτυξη της 5^ης γενιάς κινητής τηλεφωνίας όμως φαίνεται να αποτελεί το σημείο καμπής ή, έστω, το σημείο που οι παραδοσιακοί τηλεπικοινωνιακοί οργανισμοί προσπαθούν να πουν «φτάνει πια».

Στις αρχές του καλοκαιριού ένα δημοσίευμα του συνήθως καλά πληροφορημένου Politico ανέφερε πως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχεδιάζει ένα νέο νομικό πλαίσιο που θα υποχρεώνει τους ΟΤΤ να συμβάλουν -με κάποιον τρόπο- στο κόστος ανάπτυξης των τηλεπικοινωνιακών δικτύων. Η Επιτροπή θα παρουσιάσει έναν Νόμο για τις Υποδομές Διασυνδεσιμότητας, που θα προβλέπει πως οι ΟΤΤ θα συνεισφέρουν οικονομικά στην ανάπτυξη των δικτύων 5^ης γενιάς.

Ταυτόχρονα, ο νέος νόμος θα εισάγει τρόπους για τη μείωση του κόστους ανάπτυξης των ευρυζωνικών δικτύων. Κάποια μηνύματα προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις είχαν σταλεί από τον Μάιο, όταν σε συνέντευξη στη γαλλική εφημερίδα Les Echos ο επίτροπος Thierry Breton έκανε λόγο για μια «δίκαιη συνεισφορά» των ΟΤΤ στην ανάπτυξη των τηλεπικοινωνιακών δικτύων.

Σχεδόν την ίδια χρονική στιγμή, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δημοσίευσε τις θέσεις του για το πρόγραμμα πολιτικής 2030 «Πορεία προς την Ψηφιακή Δεκαετία». Στη διαπραγματευτική του θέση (πρόκειται για το κείμενο όπου το Συμβούλιο διατυπώνει τις θέσεις του ενόψει των συζητήσεων με την Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την τελική διαμόρφωση της νομοθεσίας) αναφέρεται πως όλοι οι φορείς της αγοράς που επωφελούνται από τον ψηφιακό μετασχηματισμό να αναλάβουν τις κοινωνικές τους ευθύνες και να συνεισφέρουν με δίκαιο και αναλογικό τρόπο στο κόστος των δημοσίων αγαθών, υπηρεσιών και υποδομών.

 Δεν είναι όλοι χαρούμενοι

Αντίδραση από τα μεγάλα ονόματα του διαδικτύου δεν έχει καταγραφεί μέχρι στιγμής. Meta, Alphabet, Amazon, Apple, Microsoft και λοιπές μεγάλες δυνάμεις δεν έχουν τοποθετηθεί επί του θέματος, τουλάχιστον όχι επισήμως.

Αντίθετα, ο οργανισμός Mozilla, γνωστός κυρίως από τον browser Firefox, προχώρησε στη δημοσίευση ανοικτής επιστολής όπου υποστηρίζει πως τα μέτρα χρηματοδότησης που επεξεργάζονται οι Βρυξέλλες είναι ανησυχητικά. Συνιστούν, προσθέτει, παραβίαση της δικτυακής ουδετερότητας στην υπεράσπιση της οποίας η Ευρώπη είναι από τους πρωτοπόρους.

Τυχόν έγκριση της υπό εξέταση πολιτικής, αναφέρει ο οργανισμός, θα έχει επιβλαβείς συνέπειες σε καταναλωτές και δημιουργούς.  «Για παράδειγμα, οι Ευρωπαίοι καταναλωτές θα πλήρωναν αναπόφευκτα περισσότερα για την πρόσβαση, καθώς οι διαδικτυακές υπηρεσίες θα μετακυλούσαν [στους καταναλωτές] το υψηλότερο κόστος. Και οι μικρότερες επιχειρήσεις θα δυσκολεύονταν να επωμιστούν τις εισφορές που θα μπορούσαν ευκολότερα να πληρώσουν οι μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας», αναφέρει η επιστολή που υπογράφεται από την αντιπρόεδρο του Mozilla, Ashley Boyd.  Ωστόσο από τις προθέσεις των ευρωπαϊκών οργάνων δεν προκύπτει υποχρέωση συνεισφοράς των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και αν υπάρχει κάτι που λειτουργεί ως ένδειξη προθέσεων θα πρέπει να κοιτάξουμε στο νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τις ψηφιακές αγορές και υπηρεσίες.

Σε αυτό το πλαίσιο, ως μεγάλοι πάροχοι με αυξημένες υποχρεώσεις έναντι του νόμου είναι εκείνοι με περισσότερους από 45 εκατ. χρήστες. Ίσως ένα παρόμοιο μέτρο να εφαρμοστεί και στο υπό συζήτηση νομοθέτημα, εφόσον φυσικά περάσει τις συμπληγάδες των ομάδων πίεσης που κατοικοεδρεύουν στις Βρυξέλλες.

Κρίνοντας από την επιστολή του οργανισμού Mozilla οι εταιρείες των ψηφιακών υπηρεσιών θα επιχειρήσουν να πετύχουν ακύρωση ή έστω αποδυνάμωση του υπό συζήτηση νόμου ή να προσφέρουν ανταλλάγματα, όπως επενδύσεις σε χώρες της Ε.Ε. ειδικά σε εκείνες που «διψούν» για ψηφιακές υποδομές υψηλών επιδόσεων.

Στη χώρα μας διεξάγεται μια άλλη συζήτηση που αφορά στη φορολόγηση των εταιρειών streaming στο πρότυπο της φορολόγησης των υπηρεσιών συνδρομητικής τηλεόρασης, που φέτος θα εισφέρει στα κρατικά ταμεία μόλις 10 εκατ. ευρώ. Οι δύο πάροχοι -Cosmote και Nova- θεωρούν πως η μη φορολόγηση υπηρεσιών όπως είναι το Netflix ή το Disney+ δίνει σε αυτές ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, ωστόσο, το συγκεκριμένο ζήτημα φαίνεται να εντάσσεται στο ευρύτερο θέμα της φορολόγησης των πολυεθνικών εταιρειών, το οποίο σε ευρωπαϊκό επίπεδο έχει σκοντάψει στο ουγγρικό βέτο.

Ο δρόμος για την υποχρέωση των OTT να συνεισφέρουν στο κόστος ανάπτυξης των υποδομών θα είναι μακρύς. Αλλωστε η εμπειρία έχει δείξει πως η διαδικασία λήψης αποφάσεων στην Ευρώπη σπανίως χρησιμοποιεί την ταχύτερη λωρίδα κυκλοφορίας.

The post Ποιος πληρώνει το δίκτυο appeared first on 2045.gr.

Η ανθρώπινη ζωή και δραστηριότητα χωρίς τα δίκτυα επικοινωνιών είναι ένα τρελό, υποθετικό σενάριο φαντασίας. Βρισκόμαστε ήδη στις 6 ώρες, κατ’ ελάχιστον, ημερήσιας χρήσης των κινητών συσκευών επικοινωνίας. Η ανάπτυξη και η διασταύρωση τεχνολογιών επικοινωνιών και πληροφορικής ανεβαίνουν εκθετικά, σε ρυθμούς που δεν μπορούν πλέον να προβλεφθούν.

Η μεταφορά φωνής και το γραπτό μήνυμα θεωρούνται πια ‘commodities’, αφού ως ασύρματες ή ενσύρματες συνδέσεις τώρα πια εννοούμε όλες τις μεμονωμένες οντότητες που αλληλοεπιδρούν – ανθρώπους, συσκευές, ειδικούς αισθητήρες, δίκτυα, λειτουργίες, υπηρεσίες.

“Earth provides enough to satisfy every man’s needs, but not every man’s greed” – Mahatma Gandhi

H Domo Data science δημοσίευσε τα στοιχεία κατανάλωσης δεδομένων 2019 στις ΗΠΑ (τα πιο πρόσφατα που βρίσκονται) και τα νούμερα είναι ασύληπτα: κάθε λεπτό οι Αμερικανοί χρησιμοποιούν 4.416.720 GB δεδομένων, στέλνουν 188.000.000 emails, ανταλάσσουν 18.100.000 γραπτά μηνύματα, κατεβάζουν 390.030 apps και κάνουν stream (μόνο από το Netflix!) 694.444 ώρες βίντεο. Σε ένα λεπτό!

Κάθε θετική εξέλιξη κρύβει προκλήσεις

Ενώ οι συσκευές διευκολύνουν τη ζωή, την επιχειρηματικότητα, τη φιλία και τη ψυχαγωγία μας, από την άλλη, η αυξανόμενη ζήτηση δεδομένων, η συνεχής ανάπτυξη δικτύων, η ταχεία επέκταση και η παραγωγή νέων και πιο προηγμένων συσκευών, λέγεται πως έχει σημαντική αρνητική επίδραση στο παγκόσμιο περιβάλλον.

Η κατανάλωση ενέργειας είναι μόνο μία από τις προκλήσεις που θα αντιμετωπίζουμε. Πρέπει σε αυτή να προσθέσουμε τις βιολογικές αλλαγές, την υπερσυγκέντρωση εκπομπών διοξειδίου άνθρακα, και τη φημολογούμενη συνεισφορά στην κλιματική αλλαγή, αλλά και την εξαφάνιση ζώντων ειδών.

Η συνεχής αύξηση ζήτησης στην κίνηση δεδομένων (data) οδηγεί σε τρομερές αυξήσεις κατανάλωσης ενέργειας και εκπομπών CO2. Όλα αυτά τα θέματα απασχολούν και παρακινούν τη διεθνή ερευνητική κοινότητα, αλλά και τις μεγάλες εταιρίες, να μελετούν και να σκέφτονται τα επονομαζόμενα «πράσινα δίκτυα επικοινωνίας» (green communication networks ή αλλιώς πράσινες επικοινωνίες).

Το (απαιτητικό σε ενέργεια) παράδειγμα της Ινδίας

Το παράδειγμα της Ινδίας, μας βοηθά να αντιληφθούμε το μέγεθος. Οι τηλεπικοινωνίες στην Ινδία, χώρα με τόσο μεγάλο πληθυσμό, έχουν ένα δίκτυο 3.000.000 κεραιών με αναλογία περίπου 1,5 τηλεπικοινωνιακό πάροχο ανά σταθμό.

Παραδοσιακά, οι κεραίες χρησιμοποιούν το δίκτυο ηλεκτρικού και δευτερευόντως γεννήτριες με πετρέλαιο και καταναλώνουν από 0.75 Kw έως 20 Kw. Αν υπολογίσουμε το μέσο όρο κατανάλωσης ενέργειας, τότε η χώρα χρειάζεται ημερησίως 9.000.000.000 energy units! Στατιστικοί υπολογισμοί της Ινδικής κυβέρνησης και διεθνών οργανισμών ανεβάζουν την εκπομπή CO2 προς το περιβάλλον σε 6.800.000 τόνους κάθε χρόνο… και μετά αναρωτιόμαστε, αν υπάρχει κλιματική αλλαγή.

Η βιομηχανία πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών προσπαθεί

Είτε για οικονομικούς, πολιτικούς ή/και κοινωνικούς λόγους, κάθε βιομηχανία εργάζεται για τη μείωση της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας και του αποτυπώματος άνθρακα. Η συντελούμενη επανάσταση στις τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών έχει αλλάξει ριζικά το οικονομικό και κοινωνικό πλαίσιο σε παγκόσμιο επίπεδο.

Επικοινωνούν ευρυζωνικά (broadband) και κινητά (mobile) οι τομείς των μεταφορών, του εμπορίου, της ναυτιλίας, του τουρισμού, της εκπαίδευσης, της βιομηχανίας, των τραπεζών και της απασχόλησης. Έτσι, στον κλάδο των τηλεπικοινωνιών, η αυξανόμενη ζήτηση για εύρος ζώνης, περισσότερα δεδομένα, ταχύτητες καθιστούν δύσκολο στόχο τη μείωση της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας και του αποτυπώματος άνθρακα.

Τα «πράσινα» δίκτυα επικοινωνίας είναι η προσπάθεια φορέων και εταιριών να μειώνουν διαρκώς τα λειτουργικά τους έξοδα, ενώ βελτιώνουν την ενεργειακή απόδοση, να μειώνουν τον αντίκτυπο στο Περιβάλλον, χωρίς όμως να διακυβεύουν την αντιλαμβανόμενη και πραγματική ποιότητα της επικοινωνίας για τους τελικούς χρήστες.

Ωστόσο, ο κλάδος των τηλεπικοινωνιών μπορεί να είναι ηγέτης σε αυτό το πράσινο κίνημα. Broadband, cloud, και 5G είναι το ιερό τρίπτυχο. Δεύτερον, οι κόμβοι χαμηλής ισχύος, όπως οι μικροκυψέλες (picocells και κυψέλες Femto) έχουν μικρό όγκο, μειώνουν το κόστος ανάπτυξης και τοποθέτησης, και οδηγούν στην επίτευξη πράσινων στόχων.

Το 5G και ένας πιο πράσινος πλανήτης

H τεχνολογία θα διαδραματίζει βασικό ρόλο στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και στη μείωση των επιπτώσεών της σε όλες τις βιομηχανίες και την κοινωνία. Οι τηλεπικοινωνιακοί πάροχοι και οι προμηθευτές τους θα μειώσουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου έως και 10 φορές. Το hashtag #BetterFuture δείχνει την επόμενη εποχή και τη δέσμευση της GSM Association που με το report The Enablement Effect βάζει δεσμευτικές αρχές, ώστε να μειωθεί η ενεργειακή κατανάλωση και απόδοση. Και αυτή η δέσμευση αφορά 750 τηλεπικοινωνιακούς παρόχους, που είναι μέλη GSMA, και 400 εταιρίες που είναι associate members μιας και η ενεργειακή αποδοτικότητα και οι στρατηγικές ψηφιοποίησης απαιτούν αυξημένη διατομεακή συνεργασία.

Το 5G είναι η πρώτη εγγενώς πράσινη τεχνολογία που διαθέτει πολλές δυνατότητες και λειτουργίες ενεργειακής απόδοσης ενσωματωμένες στο αρχικό πρότυπο σε αντίθεση με τις προηγούμενες γενιές. Μια πρόσφατη έρευνα (Δεκέμβριο 2020) των Nokia και Telefonica, που έγινε επί τρίμηνο επάνω στο δίκτυο της Telefonica, απόδειξε πως τα δίκτυα 5G είναι 90% περισσότερο energy efficient από τα δίκτυα 4G.

To καλό παράδειγμα της Nokia

Η Nokia ήταν η πρώτη εταιρία προμηθευτής τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού που έθεσε υψηλούς στόχους το 2017, να μειώσει κατά 75% τις εκπομπές CO2 στα προϊόντα και υπηρεσίες της έως το 2030. Η εταιρία επανήλθε το 2019 με συνέπεια και μαζί με 87 πελάτες της παγκοσμίως αναβάθμισε τους στόχους αυτούς, παρουσιάζοντας παράλληλα, προϊόντα και λύσεις που ήδη πηγαίνουν στην κατεύθυνση της χαμηλότερης κατανάλωσης.

Μάλιστα μέσα στο 2021 θα παρουσιάσει τα αποτελέσματά της σύμφωνα με τα πρότυπα του οργανισμού Ambitious Corporate Climate Action. Επίσης, στον δημοσιευμένο πιο πρόσφατο απολογισμό Βιώσιμης ανάπτυξης της εταιρίας (σελ. 27) αναφέρονται τα στατιστικά και οι μετρούμενοι στόχοι της.

Η εταιρία βρίσκεται σε διαρκή και καινοτομική διάθεση. Παρουσιάζει σύστημα μικροεπεξεργαστών στα δίκτυά της (ReefShark) που μειώνουν την κατανάλωση ενέργειας κατά 64%. Η τεχνολογία liquid cooling που αναπτύσσει όχι μόνο μειώνει τις εκπομπές CO2, αλλά ξαναχρησιμοποιεί έξυπνα την εκλυόμενη ενέργεια και τη διοχετεύει στο σύστημα θέρμανσης για τους ιδιώτες καταναλωτές.

Χρησιμοποιεί software και τεχνητή νοημοσύνη, για να «διαβάζει» την κίνηση δεδομένων στα δίκτυα που στήνει, και να βελτιστοποιεί τη χρήση ενέργειας και φτάνει μέχρι το σημείο να «κοιμούνται» τα δίκτυα, όταν κοιμούνται οι καταναλωτές-πολίτες.

Η εταιρία συνεργάζεται (και πιέζει θετικά) με περισσότερους από 400 προμηθευτές της, που αντιπροσωπεύουν το 59% των προμηθειών της, για να κάνουν σαφείς και δημόσιους τους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης και μαζί τους συνεργάζονται για τη μείωση ενέργειας στις λύσεις, τα ανακυκλώσιμα υλικά και προϊόντα τους.

Μειώνει το αποτύπωμα ενέργειας στις αποθήκες, μεταφορές και τα κτίριά της. Ο Κώστας Κορωναίος, Country Manager της Nokia στην Ελλάδα εξηγεί «Η τεχνολογία θα παίζει κύριο ρόλο στην αντιμετώπιση κλιματικής αλλαγής και πρέπει να αλλάξει θετικά τη ζωή των ανθρώπων, των βιομηχανιών και της κοινωνίας. Μπορεί η τεχνολογία και οι λειτουργίες μας να μειώσουν 10 φορές περισσότερο την εκπομπή CO2 και αυτό κάνουμε. Η προσπάθειά μας είναι να χρησιμοποιούμε υλικά και καινοτόμες τεχνικές που μειώνουν την κατανάλωση ενέργειας, ενώ παράλληλα επεκτείνουμε τη διατομεακή συνεργασία γιατί είναι ευθύνη όλων μας.»

Η πρόκληση βρίσκεται στα χέρια του ιδιωτικού τομέα

Η Accenture είναι μια κορυφαία παγκόσμια εταιρεία επαγγελματικών υπηρεσιών στρατηγικής και συμβουλευτικής, διαδραστικής τεχνολογίας με ψηφιακές δυνατότητες και 509.000 στελέχη να εξυπηρετούν πελάτες σε 120 χώρες, άρα έχει μια καλή εικόνα για το θέμα.

Ο ιδιωτικός τομέας και οι επιχειρήσεις είναι το 75% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Για την κλιματική αλλαγή και τη μείωση κατανάλωσης της ενέργειας δεν γίνονται όμως ακόμη πολλά. Είναι αποκαλυπτική η έρευνα της Accenture 2019 με τίτλο United Nations Global Compact—Accenture Strategy CEO Study on Sustainability όπου 1.000 κορυφαία στελέχη από 21 κατηγορίες αγοράς σε 99 χώρες μίλησαν για τις ευκαιρίες και τις προκλήσεις για να φτάσουμε με επιτυχία στους Sustainable Development Goals (SDG) το 2030. Πρέπει να γίνουν πάρα πολλά ακόμη.

“It’s time for leaders to ensure sustainability goals are firmly embedded in corporate strategy and company purpose” –
Peter Lacy, Senior Managing Director – Accenture Strategy and WEF Lead

Η εταιρία έχει δεσμευτεί να παράγει μηδενικές εκπομπές ρύπων έως το 2025, επιτυγχάνοντας να έχει σε όλα τα γραφεία της ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Είναι άλλωστε ένα δίκτυο επικοινωνίας και αυτό, μάλιστα πολύ εκτεταμένο. Μειώνει το αρνητικό αποτύπωμά της εισάγοντας πρακτικές περιορισμένης μετακίνησης και ταξιδίων, ενώ όπου μπορεί συνεισφέρει με τη φύτευση ως φυσική άμυνα στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Χρησιμοποιεί τεχνικές 100% ανακύκλωσης υλικών και επίπλων γραφείου και υπολογιστών.

Στην οπτική της Accenture βρίσκεται μια μεγάλη αλήθεια: δίκτυα δεν είναι μόνο τα τηλεπικοινωνιακά, επειδή εκεί βλέπουμε τις κεραίες και την επικοινωνία. Δίκτυα είναι όλα όσα συγκεντρώνουν τεράστια ανθρώπινη δραστηριότητα, πληροφορίες και ανταλάσσουν διαρκώς data.

Για αυτό και υποστηρίζει πως η στρατηγικά σχεδιασμένη χρήση του Cloud και ψηφιακών λύσεων μειώνει έμπρακτα το αρνητικό αποτύπωμα στο περιβάλλον και την κατανάλωση ενέργειας. Εκεί όπου χρειαζόμασταν «στρατούς» από φορτηγά, καύσιμα, και ανθρώπους που επιβαρύνουν την ατμόσφαιρα, σήμερα μπορούμε να έχουμε σύμφωνα με την Accenture:

• Data centers που χτίζονται με φιλική προς το περιβάλλον διάθεση, τεχνικές, συστήματα, και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
• Μείωση κατανάλωσης ενέργειας έως και 65% καθώς και μείωση εκπομπής CO2 κατά 84% όταν οι φυσικές υποδομές και λειτουργίες των επιχειρήσεων μεταφέρονται σε ψηφιακή μορφή (Infrastructure as a Service).
• Το «πράσινο Cloud» όχι μόνο δεν έχει εκπομπές CO2 αλλά σημαίνει βελτιστοποίηση της παραγωγικότητας για κάθε επιχείρηση μαζί με α) επιλογή ταχύτατου και βιώσιμου software που ταιριάζει σε κάθε περίπτωση, β) δημιουργία εφαρμογών που μειώνουν την εκπομπή CO2 έως και κατά 98%.

Η μελέτη της εταιρίας The green behind the cloud δίνει πολλά ερεθίσματα για κάθε επιχειρηματία. Από μόνη της η μετακίνηση δραστηριοτήτων και λειτουργιών των επιχειρήσεων στο Cloud, σύμφωνα με την Accenture, μπορεί να μειώσει τις εκπομπές CO2 κατά 59.000.000 τόνους κάθε χρόνο(!), το οποίο ισοδυναμεί σαν να βγάζουμε από την κίνηση στους δρόμους μας 22.000.000 αυτοκίνητα και την περιβαλλοντική τους επιβάρυνση φυσικά.

Στη μάχη μπαίνουν και οι «έξυπνοι μετρητές»

Οι έξυπνοι μετρητές-αισθητήρες όχι μόνο φέρνουν στη ζωή μας μια πλευρά του Internet of Things, αλλά πολύ απλά δείχνουν σε κάθε σπίτι τι ενέργεια καταναλώνει real-time, και την ίδια στιγμή το ίδιο ξέρει και ο πάροχος ενέργειας ή επικοινωνιών …μάλιστα χωρίς να μετακινηθεί κανείς από το γραφείο του. Θα ξέραμε πιθανώς στην περίπτωση των χιονοπτώσεων της «Μήδειας» ποιά ακριβώς σπίτια ήταν χωρίς ρεύμα. Θα μειώναμε τα έξοδα των ανθρώπων που ελέγχουν το ρολόι. Θα σώζαμε συνολικά 20% εκπομπές CO2. Φανταστείτε αυτό να γινόταν σε όλες τις χώρες…

Η ΕυρωπαΪκή Ενωση πιέζει προς αυτή τη θετική κατεύθυνση τα κράτη-μέλη και αρκετοί ενεργειακοί και τηλεπικοινωνιακοί πάροχοι ήδη γίνονται προμηθευτές τέτοιων νέων υπηρεσιών, ενώ συνεργάζονται στενά και δημιουργούν λύσεις. Το παράδειγμα της εταιρίας τηλεπικοινωνιών O2 μαζί με την Accenture ξεκίνησε το 2020 στη Μεγάλη Βρετανία με 20 εκατ. νοικοκυριά και είναι ένα από τα πολλά που αναπτύσσονται στον κόσμο.

Οι τηλεπικοινωνίες, τα data centers (από του Facebook, έως μια παγκόσμια κοινότητα συναλλαγών καρτών, και τους παγκόσμιους παίκτες e-commerce) καταναλώνουν πληροφορίες και διαρκώς αυξανόμενη ενέργεια. Οι τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ICT) «τραβούν» το 70% της καθημερινά χρειαζούμενης ενέργειας και για αυτό πρέπει να γίνουν πολύ πρακτικά βήματα για ένα πιο πράσινο πλανήτη και ένα πιο θετικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα.

Και επειδή εμείς, ως πολίτες και καταναλωτές, είμαστε εκείνοι που καταναλώνουμε δεδομένα, πληροφορίες, ταινίες, επικοινωνίες -όλο και περισσότερο- μας αφορά! Αφενός πρέπει να είμαστε πιο υπεύθυνοι, αλλά και να απαιτούμε / ζητούμε πιο υπεύθυνες πρακτικές από τις επιχειρήσεις για την λελογισμένη κατανάλωση ενέργειας, την εισαγωγή νέων μεθόδων βιώσιμης λειτουργίας και για τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης.

Στα «πράσινα» βιώσιμα δίκτυα επικοινωνίας βρίσκονται δραστηριότητες, άνθρωποι, τεχνολογίες, καινοτομία και πολλές αλλαγές. Και πρέπει να τα κάνουμε πράξη, αν θέλουμε να ανασάνουμε καλύτερα και περισσότερο.

The post Χρειαζόμαστε «πράσινα» και βιώσιμα δίκτυα επικοινωνίας appeared first on 2045.gr.