Η διαπίστωση ότι το νέο της γλωσσικό μοντέλο Mythos ανακάλυψε πολλές σοβαρές ευπάθειες σε λειτουργικά συστήματα και browsers έκανε την Anthropic να αλλάξει τον σχεδιασμό της και να μην το διαθέσει στο ευρύ κοινό. Φυσικά κάποιος άλλος μπορεί να μην έχει την ίδια διάθεση και, επίσης φυσικά, δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αν κάποιος έχει αναπτύξει ένα γλωσσικό μοντέλο με τις δυνατότητες του Mythos και -εφόσον το έχει αναπτύξει- είναι πρόθυμος να το χρησιμοποιήσει.  Η Anthropic δεν το είπε ακριβώς έτσι, αλλά η εκτίμησή της ότι ο αντίκτυπος από την κακόβουλη χρήση των εξελιγμένων γλωσσικών μοντέλων θα είναι σοβαρός για τις οικονομίες, τη δημόσια τάξη και την εθνική ασφάλεια. Το θέμα δεν περιορίζεται στα στενά όρια της τεχνολογίας.

Οι δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης, με αφορμή το Mythos, αποτέλεσαν θέμα συζήτησης και στην εαρινή σύνοδο του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Η πρόεδρος της ΕΚΤ Κριστίν Λαγκάρντ απένειμε τα εύσημα στην  Anthropic για τη στάση της.  Οι εξελίξεις σχετικά με το Mythos, σχολίασε,  «είναι ένα καλό παράδειγμα μιας υπεύθυνης εταιρείας που ξαφνικά σκέφτεται “Α, αυτό θα μπορούσε να είναι πραγματικά καλό” αλλά αν πέσει σε λάθος χέρια, θα μπορούσε να είναι πραγματικά κακό».

«Πρόκειται για μια μεγάλη πρόκληση για όλους μας» σχολίασε από την πλευρά του ο διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας Άντριου Μπέιλι.

Για την ώρα, η Anthropic έχει κρατήσει το Mythos σε… καραντίνα. Περίπου 40 επιχειρήσεις έχουν αποκτήσει προνομιακή πρόσβαση στο μοντέλο, ώστε να αξιολογήσουν τις δυνατότητές του και να κλείσουν τα κενά ασφαλείας που αυτό εντοπίζει.

Ισχύς εν τη ενώσει;

Για τις ανάγκες των δοκιμών, η  Anthropic  έχει δημιουργήσει την πλατφόρμα Glasswing όπου συμμετέχουν Amazon Web Services, Apple, Broadcom, Cisco, CrowdStrike, Google, JPMorganChase, Linux Foundation, Microsoft, Nvidia και Palo Alto Networks. Όπως λέει η ίδια, «δημιουργήσαμε το Project Glasswing λόγω των δυνατοτήτων που παρατηρήσαμε σε ένα νέο μοντέλο που έχει εκπαιδευτεί από την Anthropic και το οποίο πιστεύουμε ότι θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει τον τομέα της κυβερνοασφάλειας. Το Claude Mythos2 Preview είναι ένα μοντέλο γενικής χρήσης που δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμη και αποκαλύπτει μια σκληρή πραγματικότητα: τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης έχουν φτάσει σε ένα επίπεδο προγραμματιστικών ικανοτήτων όπου μπορούν να ξεπεράσουν όλους τους ανθρώπους, εκτός από τους πιο εξειδικευμένους, στην ανίχνευση και εκμετάλλευση ευπαθών σημείων λογισμικού».

Η εταιρεία προσθέτει ότι το Project Glasswing «αποτελεί μια επείγουσα προσπάθεια να αξιοποιηθούν αυτές οι δυνατότητες για αμυντικούς σκοπούς» και -ενδεχομένως για την αποφυγή παρεξηγήσεων- τονίζει ότι «το Glasswing αποτελεί σημείο εκκίνησης. Κανένας οργανισμός δεν μπορεί να επιλύσει μόνος του αυτά τα προβλήματα κυβερνοασφάλειας: οι πρωτοπόροι προγραμματιστές τεχνητής νοημοσύνης, άλλες εταιρείες λογισμικού, ερευνητές στον τομέα της ασφάλειας, διαχειριστές λογισμικού ανοιχτού κώδικα και κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο, όλοι  έχουν να διαδραματίσουν ουσιαστικό ρόλο. Το έργο της προστασίας της παγκόσμιας κυβερνο-υποδομής ενδέχεται να διαρκέσει χρόνια. Οι πρωτοποριακές δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης, όμως, είναι πιθανό να εξελιχθούν σημαντικά ήδη μέσα στους επόμενους μήνες».

Όλοι ψάχνονται

Oι ανακοινώσεις και σχετικές πρωτοβουλίες της Anthropic για το Mythos προκάλεσαν θόρυβο και όλοι αναζητούν απαντήσεις στο βασικό ερώτημα: Τι σημαίνει για την ευστάθεια της οικονομίας και της ασφάλειας η παρουσία ενός τόσο ισχυρού γλωσσικού μοντέλου.

Προ ημερών, ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ κάλεσε τον διοικητή της Ομοσπονδιακής Τράπεζας Τζερόμ Πάουελ και τους επικεφαλής των μεγαλύτερων τραπεζών των ΗΠΑ για να συζητήσουν τις αδυναμίες που έχει αποκαλύψει το Mythos. Φυσικά ανακοινώσεις δεν γίνονται και όσες δηλώσεις γίνονται αποτυπώνουν την ανησυχία, συγκαλυμμένη ή όχι αυτό είναι αδιάφορο.

Ενδεχομένως και σε μια προσπάθεια να συντηρήσει το ενδιαφέρον, η Anthropic διέθεσε στο ευρύ κοινό το γλωσσικό μοντέλο Opus 4.7, ενώ κάποιοι αμφισβητούν τα κίνητρα της εταιρείας και το κατά πόσο αυτά είναι ευγενή. Σύμφωνα με τη δική τους ανάγνωση, τα πιο εξελιγμένα μοντέλα παραμένουν προσβάσιμα μόνο σε λίγες, μεγάλες εταιρείες, οι οποίες είναι πρόθυμες να πληρώσουν διόλου ευκαταφρόνητα ποσά για να έχουν προνομιακή πρόσβαση. Το ευρύ κοινό μπορεί να βολευτεί με λιγότερο ισχυρές (και, δυνητικά, λιγότερο επικίνδυνες) εκδόσεις γλωσσικών μοντέλων, αλλά φυσικά αυτή δεν είναι παρά μια θεωρία. Αν αναζητήσετε σχετικές συζητήσεις σε πλατφόρμες όπως το Reddit είναι απλώς ζήτημα χρόνου να πέσετε σε μια θεωρία που χαρακτηρίζει όλη την υπόθεση ένα στημένο κόλπο ώστε να συνεχίσουμε να συζητάμε για την Anthropic στον απόηχο της έξωσής της από το Πεντάγωνο. Η οποία έξωση ενδεχομένως να αποδειχθεί τελικά προσωρινή, καθώς η αμερικανική κυβέρνηση φέρεται να δίνει πράσινο φως στις ομοσπονδιακές υπηρεσίες να αξιολογήσουν τις δυνατότητες του Mythos, στο πλαίσιο μιας προσεκτικής και ελεγχόμενης διαδικασίας. Η αμερικανική κυβέρνηση δεν συμμετέχει στο πρόγραμμα Glasswing, άρα έχουμε αυτή τη στιγμή δύο δοκιμές που πραγματοποιούνται παράλληλα, μία από τον ιδιωτικό τομέα και μία από τον δημόσιο.

Την προσέγγιση της Anthropic δείχνει να ακολουθεί και η OpenAI, η οποία επίσης προσφέρει ελεγχόμενη πρόσβαση στο πιο πρόσφατο γλωσσικό της μοντέλο σε μια περιορισμένη ομάδα χρηστών.

Η συγκεκριμένη προσέγγιση, εκτός από την αμηχανία (τον φόβο, τον τρόμο, την ανησυχία, πείτε το όπως θέλετε) που προκαλούν τα νέα γλωσσικά μοντέλα, ενδεχομένως να συνδέεται και με τα σχέδια των δύο εταιρειών για την εισαγωγή τους στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Το τελευταίο που θα ήθελαν θα ήταν να βρεθούν αντιμέτωπες σε αγωγές πολλών εκατομμυρίων ή δισεκατομμυρίων δολαρίων εξαιτίας της… συμπεριφοράς του Mythos ή κάποιου άλλου μοντέλου τη στιγμή που καλούνται να πείσουν την ευρεία επενδυτική κοινότητα να χρηματοδοτήσει τα (υπερ)φιλόδοξα σχέδιά τους.

The post Ένας Mythos και η ανησυχία για αυτόν appeared first on 2045.gr.

Ο πόλεμος στη Ουκρανία ανέδειξε τον ρόλο των drones. Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή αναδεικνύει τον ρόλο των data centers στη μάχη αλλά και τι συμβαίνει όταν μπαίνουν στο σκόπευτρο του αντιπάλου.

Την 1η Μαρτίου τρία ιρανικά drones έπληξαν εγκαταστάσεις data centers της Amazon Web Services σε Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Μπαχρέιν. Η εταιρεία ανέφερε ζημιές στις κτιριακές εγκαταστάσεις. διακοπές ρεύματος και υδροδότησης, ενώ εξαιτίας των επιθέσεων, διεκόπη η ομαλή λειτουργία τραπεζικών ιδρυμάτων, υπηρεσιών πληρωμών και άλλων εφαρμογών στην  περιοχή.

Ήταν η πρώτη φορά που τέτοιες εγκαταστάσεις δέχθηκαν φυσικό πλήγμα και βρέθηκαν να γίνονται στόχοι στο πεδίο της μάχης. Μέχρι τότε, οι επιθέσεις που δέχονταν τα data centers ήταν ψηφιακής μορφής.

Η Τεχεράνη ανακοίνωσε ότι με το τριπλό αυτό χτύπημα ήθελε να υπογραμμίσει ότι οι συγκεκριμένες εγκαταστάσεις «υποστηρίζουν τις στρατιωτικές δραστηριότητες του εχθρού» και μπορεί επισήμως να μη δόθηκαν περισσότερες λεπτομέρειες αλλά αρκετά  ειδησεογραφικά μέσα  φιλοξένησαν την πληροφορία ότι οι συγκεκριμένοι στόχοι φιλοξενούσαν συστήματα τεχνητής νοημοσύνης που είτε υποστήριζαν τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ είτε συνέβαλαν στην αντιμετώπιση των ιρανικών πυρών.

Λίγες ημέρες μετά,  πλήγμα από τις ισραηλινές δυνάμεις δέχθηκε το data center της ιρανικής τράπεζας Sepah, η οποία φέρεται να διατηρεί στενούς δεσμούς με τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας και τους Φρουρούς της Επανάστασης. Απαντώντας στα αντίποινα, η Τεχεράνη απείλησε με χτυπήματα στις εγκαταστάσεις που διατηρούν εταιρείες όπως η Microsoft, η Google, η Nvidia, η IBM, η  Palantir και η Oracle. στο Ισραήλ και σε χώρες του Κόλπου. Οι απειλές δεν έχουν γίνει πράξη, τουλάχιστον μέχρι στιγμής.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι εταιρείες ψηφιακής τεχνολογίας βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Microsoft, Cisco, Palantir, SpaceX και άλλοι υποστηρίζουν την Ουκρανία στην αντιμετώπιση των ρωσικών υποθέσεων αλλά η βοήθειά τους εστιάζεται στην ανάλυση δεδομένων, τον κυβερνοπόλεμο και τις επικοινωνίες.

Στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, τα data centers δείχνουν ότι η συνεργασία ενόπλων δυνάμεων – ψηφιακής τεχνολογίας γίνεται ακόμα πιο στενή.

Όταν θα βάλεις το χακί

Η σχέση των υπολογιστών με τον στρατό μετρά δεκαετίες. Μία από τις εργασίες του πρώτου υπολογιστή γενικής χρήσης ήταν να υπολογίζει τις παραμέτρους που χρησιμοποιούσαν τα πυροβόλα για να πλήξουν τους στόχους τους. Το ότι δεν πρόλαβε να χρησιμοποιηθεί για αυτόν τον σκοπό κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν αναιρεί τη στρατιωτική διάστασή του.

Τα data centers είναι εξ ορισμού εγκαταστάσεις υψηλής ασφαλείας αλλά πώς να είναι ένα data center που έχει τη «σφραγίδα» έγκρισης ενός στρατιωτικού οργανισμού όπως είναι για παράδειγμα το ΝΑΤΟ;

Μπορούμε να πάρουμε μια ιδέα, εξετάζοντας τις υποδομές του data center που λειτουργεί σε ένα παλιό ορυχείο στο Λέφνταλ της Νορβηγίας.  Λίγα πράγματα φαίνονται απ’ έξω, αφού όλη η δραστηριότητα αναπτύσσεται μέσα στον ορεινό όγκο και τις παλιές γαλαρίες του ορυχείου. Η εγκατάσταση προσφέρει προφανή προστασία από εξωτερικές επιθέσεις και είναι θωρακισμένη από επιθέσεις με όπλα ηλεκτρομαγνητικών παλμών τα οποία στοχεύουν στις ψηφιακές υποδομές.

Παρόμοιας λογικής είναι το data center που λειτουργεί η Green Mountain επίσης στη Νορβηγία, σε μια παλιά αποθήκη πυρομαχικών του ΝΑΤΟ. Μπορεί η Συμμαχία να είναι χρήστης της συγκεκριμένης υποδομής; Πολύ πιθανό, όπως πιθανό είναι να χρησιμοποιεί και τις υποδομές του Λέφνταλ.

Φυσικά, το ΝΑΤΟ δεν λέει πολλά για τα data centers που επιλέγει. Ωστόσο κάποιες φορές μπορούν να μιλήσουν οι συνεργάτες του. Τον Σεπτέμβριο του 2025 η Oracle ανακοίνωσε ότι επελέγη, μαζί με την Thales και τον όμιλο Reply, για να υποστηρίξει με τις υποδομές νέφους που διαθέτει τις κρίσιμες δραστηριότητες της Υπηρεσίας Επικοινωνιών και Πληροφοριών του ΝΑΤΟ (NCIA). Η NCIA αποτελεί τον τεχνολογικό κόμβο του ΝΑΤΟ με βασικές δραστηριότητες την προστασία των δικτύων και των υποστήριξη των επιχειρήσεων της Συμμαχίας.

Το ΝΑΤΟ συνεργάζεται και με την Google για την υποστήριξη των λειτουργιών του και διαθέτει δικές του υποδομές data centre,

Τι γίνεται όμως στο επιχειρησιακό πεδίο; Εδώ τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο ενδιαφέροντα, καθώς το ΝΑΤΟ χρησιμοποιεί κινητά κέντρα δεδομένων που έχουν σχεδιαστεί για να υποστηρίζουν τις αποστολές στο πεδίο. Για να το πούμε διαφορετικά, τον 20ο αιώνα μια μονάδα εκστρατείας έπρεπε να λάβει υπόψιν της που θα μπουν οι σκηνές, η διοίκηση και οι επικοινωνίες, σήμερα οι μονάδες φαίνεται ότι πρέπει να εξασφαλίσουν χώρο και για το μάχιμο data center, το οποίο αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου κέντρου επικοινωνιών.

Φαίνεται ότι κάποιοι, πριν από δέκα χρόνια, είχαν αντιληφθεί πόσο μεγάλη σημασία θα έχει η παρουσία συστημάτων επεξεργασίας δεδομένων όσο το δυνατόν πιο κοντά στο πεδίο των επιχειρήσεων.

Έτσι, το 2016 η NCIA διεξήγαγε διαγωνισμό προσκαλώντας 250 εταιρείες από τα 28 κράτη-μέλη της Συμμαχίας, για να καταθέσουν προτάσεις  σχετικές με την ανάπτυξη φορητών συστημάτων διαχείρισης δεδομένων και επικοινωνιών. Αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας ήταν η επιλογή της ιταλικής Italtel, η οποία το φθινόπωρο του 2016 παρουσίασε τη λύση της στο πλαίσιο μιας στρατιωτικής άσκησης που διεξήγαγε η Συμμαχία.

Φυσικά τα πράγματα εξελίσσονται και για όλα τα υποσυστήματα που αποτελούν ένα στρατιωτικής χρήσης data center υπάρχουν επιπλέον απαιτήσεις και ο ανταγωνισμός είναι σκληρός. Σε ένα έργο του ΝΑΤΟ για την επιλογή της εταιρείας που θα παρέχει λύσεις ψύξης για κρίσιμες υποδομές της Συμμαχίας, υποβλήθηκαν 3.600 προτάσεις, από τις οποίες επελέγη εκείνη της βελγικής Calyos.

Όπως διαπιστώνουμε σε πρόσκληση που δημοσιεύθηκε και στον ιστότοπο του ελληνικού υπουργείου Ανάπτυξης, το ΝΑΤΟ ζήτησε από τα κράτη μέλη πληροφορίες για λύσεις που μπορούν να ενσωματωθούν στα επιχειρησιακά του συστήματα. Oι λύσεις που θα προτείνονταν θα πρέπει να πληρούν απαιτήσεις στρατιωτικού επιπέδου περιλαμβάνοντας προηγμένη κρυπτογράφηση και να ανιχνεύουν διακοπές στην επικοινωνία αυτόματα ώστε να αναδρομολογούν την κίνηση σε χιλιοστά του δευτερολέπτου, ιδιαίτερα σε περιβάλλοντα όπου το δίκτυο μπορεί να υποστεί παρεμβολές ή υποβάθμιση. Θα μπορούσαμε να σκεφτούμε ότι μια τέτοια περιγραφή ταιριάζει στις συνθήκες του πεδίου μάχης.  Στη συγκεκριμένη πρόσκληση το ΝΑΤΟ έδειξε ενδιαφέρον για χαρακτηριστικά τεχνητής νοημοσύνης που θα μπορούν να αξιοποιηθούν στην πρόβλεψη προβλημάτων στο δίκτυο και την αυτοματοποιημένη επίλυσή του, κάτι που μόνο έκπληξη δεν θα πρέπει να προκαλεί.

Ο πόλεμος αποκτά ολοένα και πιο προηγμένα τεχνολογικά χαρακτηριστικά και σίγουρα σε κάποια εργαστήρια γίνονται πειράματα για στρατιώτες-ρομπότ. Θέμα χρόνου είναι να τους δούμε σε κάποιο πεδίο μάχης…

The post Τα data centers στον καιρό του πολέμου appeared first on 2045.gr.

Στις μόλις 17 σελίδες της έκθεσής της, η εταιρεία του Claude προσπαθεί να σκιαγραφήσει τις επιπτώσεις που έχει η τεχνολογία που η ίδια αναπτύσσει στην απασχόληση. Θα δημιουργηθούν στρατιές ανέργων εξαιτίας της τεχνητής νοημοσύνης; Πόσο κοντά είμαστε σε έναν εργασιακό Αρμαγεδδώνα και ποια είναι τα πιο πιθανά θύματα;

Το παρελθόν μας διδάσκει. Ο αντίκτυπος της τεχνητής νοημοσύνης στην απασχόληση είναι πιθανότερο να μοιάζει με εκείνον που δημιούργησε το διαδίκτυο ή η ανάπτυξη των εμπορικών σχέσεων με την Κίνα, παρά με την κατάσταση κρίσης που ζήσαμε στην περίοδο της πανδημίας του κορωνοϊού – με άλλα λόγια, μην περιμένετε κάτι δραστικό.

Το ραντάρ και πώς (πρέπει να) το διαβάζουμε

Σε μια προσπάθεια να αποτυπώσει τη σημερινή κατάσταση, η Anthropic επιχείρησε να συγκρίνει τη θεωρητική ικανότητα της τεχνητής νοημοσύνης και της πραγματικής παρατηρούμενης χρήσης της σε διάφορες επαγγελματικές κατηγορίες. Για τις ανάγκες της σύγκρισης τοποθέτησε σε ένα διάγραμμα τύπου ραντάρ (ή ιστού αράχνης αλλά εμείς προτιμάμε το ραντάρ) και με μπλε χρώμα τη θεωρητική κάλυψη, δηλαδή το ποσοστό των εργασιών σε κάθε κλάδο που θα μπορούσαν θεωρητικά να εκτελεστούν ή να επιταχυνθούν σημαντικά από ένα μεγάλο γλωσσικό μοντέλο (όπως το Claude). Ακολούθως τοποθέτησε με κόκκινο χρώμα στοιχεία για την τρέχουσα (και πραγματική) χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στα υπό εξέταση επαγγελματικά περιβάλλοντα. Για τον σκοπό αυτό, η Anthropic χρησιμοποίησε δεδομένα χρήσης του Claude.

Η αποτύπωση των δύο αυτών καταστάσεων, της θεωρητικής και της τρέχουσας, δείχνει ότι υπάρχει μια μεγάλη απόσταση μεταξύ του τι είναι τεχνικά εφικτό και του τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή. Όπως φαίνεται, σήμερα, η πραγματική υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης παραμένει ένα κλάσμα των θεωρητικών δυνατοτήτων της. Για παράδειγμα, στην ομάδα Computer & Math η θεωρία λέει ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να καλύψει το 94% των εργασιών, όταν η παρατηρούμενη κάλυψη με βάση τα τρέχοντα δεδομένα είναι στο 33%. Ομοίως, στην κατηγορία εργασιών γραφείου (Office & Admin) η τεχνητή νοημοσύνη φτάνει σε δυνητικό ποσοστό κάλυψης το 90%, αλλά η πραγματική της χρήση είναι σήμερα πολύ περιορισμένη.

Πολύ καθησυχαστικό; Όχι. Η τεχνητή νοημοσύνη έφτασε στο ένα τρίτο κάλυψης των εργασιών στην κατηγορία υπολογιστών και μαθηματικών μέσα στα 3-4 χρόνια ζωής των μεγάλων γλωσσικών μοντέλων και με όλα τα προβλήματα των παραισθήσεων και των άλλων λοιπών ατελειών. Ακόμα και αν η εξέλιξή επιβραδυνθεί στο προσεχές διάστημα(πράγμα που δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα), είναι ζήτημα λίγων ετών για να φτάσει σε ποσοστά άνω του 70% ή 80%.

Σταδιακά, η κόκκινη περιοχή της πραγματικής χρήσης θα καλύψει την μπλε, τουλάχιστον στα πεδία όπου υπάρχουν υψηλές προοπτικές. Σε τομείς όπως η γεωργία, η οικοδομική δραστηριότητα ή οι τεχνικές εργασίες (ηλεκτρολόγοι, υδραυλικοί, ξυλουργοί κ.τ.λ.) μπορεί να μην δούμε την τεχνητή νοημοσύνη να εισβάλει σύντομα με ορμή όπως το κάνει για παράδειγμα στα επαγγέλματα των προγραμματιστών, των νομικών, των υπηρεσιών εξυπηρέτησης πελατών ή των οικονομικών αναλυτών.

Η καθυστέρηση μεταξύ θεωρίας και πραγματικότητας που παρατηρούμε σήμερα σε επαγγέλματα υψηλού κινδύνου (ας τα περιγράψουμε έτσι) δεν οφείλεται μόνο σε τεχνικά θέματα, τα οποία όπως έχουμε ήδη δει από την εξέλιξη των γλωσσικών μοντέλων ξεπερνιούνται. Υπάρχουν νομικοί περιορισμοί, ανάγκη για εξειδικευμένα εργαλεία που δεν έχουν δημιουργηθεί ακόμα, καθώς και ανάγκη για επαλήθευση από ανθρώπους. Μπορεί τα γλωσσικά μοντέλα να εντυπωσιάζουν με τις ικανότητές τους αλλά δεν έχουν καταφέρει να κερδίσουν την απόλυτη εμπιστοσύνη των ανθρώπων.Αυτό ίσως είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο που καλούνται να υπερβούν.

Και η ανεργία;

Προς το παρόν, δεν παρατηρείται συστηματική αύξηση της ανεργίας λόγω της τεχνητής νοημοσύνης, αν και υπάρχουν ενδείξεις για μείωση των προσλήψεων νεότερων εργαζομένων σε αυτούς τους τομείς, διαπιστώνει η Anthropic. Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι επιπτώσεις της τεχνολογίας είναι ακόμη περιορισμένες και σταδιακές, προτείνοντας τη συνεχή παρακολούθηση των τάσεων καθώς η χρήση των μοντέλων εξελίσσεται.

Ένα από τα ενδιαφέροντα σημεία της μελέτης είναι η διαπίστωση ότι γυναίκες και υψηλόμισθοι κινδυνεύουν περισσότερο από την εισβολή της τεχνητής νοημοσύνης στην απασχόληση. Οι γυναίκες κινδυνεύουν καθώς παραδοσιακά απασχολούνται σε εργασίες γραφείου όπως η επεξεργασία και αποθήκευση πληροφοριών. Πρόκειται για εργασίες που αυτοματοποιούνται σχετικά εύκολα.

Αντίστοιχα, οι εργαζόμενοι με ελάχιστη ή μηδενική έκθεση στην τεχνητή νοημοσύνη τείνουν να είναι άνδρες σε μεγαλύτερο ποσοστό και απασχολούνται σε επαγγέλματα που απαιτούν φυσική παρουσία ή χειρωνακτική εργασία. Αυτές οι θέσεις έχουν συνήθως χαμηλότερες αμοιβές και απαιτούν λιγότερα ακαδημαϊκά προσόντα, αλλά προς το παρόν παραμένουν προστατευμένες από την τεχνητή νοημοσύνη επειδή η τεχνολογία δεν μπορεί ακόμα να εκτελέσει φυσικές εργασίες στον πραγματικό κόσμο.  Πιθανόν αυτό να μην είναι αποτέλεσμα τεχνολογικής ανωριμότητας -τα ρομπότ που χόρευαν επί σκηνής στην Κίνα ή τα ρομπότ της Βoston Dynamics μπορεί να έχουν ήδη τις σχετικές ικανότητες- αλλά επιλογής. Οι άνθρωποι είναι φθηνότεροι από τα ρομπότ – για την ώρα.

Κίνδυνο αντιμετωπίζουν και επαγγελματίες (άνδρες και γυναίκες) σε τομείς υψηλής εξειδίκευσης που οι εργαζόμενοι αμείβονται κατά μέσο όρο 47% περισσότερο σε σχέση με εκείνους που εργάζονται σε τομείς χαμηλότερης έκθεσης στην τεχνητή νοημοσύνη.

Τα νέα είναι δυσοίωνα για τους νέους.

Η τεχνητή νοημοσύνη φαίνεται να επηρεάζει την πρόσληψη νέων εργαζομένων κυρίως μέσω μιας επιβράδυνσης των προσλήψεων σε επαγγέλματα με υψηλή έκθεση.

Κοινώς, προσλαμβάνονται λιγότεροι νέοι, διότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί (όπως φαίνεται) να λειτουργήσει εξίσου αποδοτικά με έναν νέο εργαζόμενο με μηδενική προϋπηρεσία. Επίσης, η τεχνητή νοημοσύνη δεν διψάει, δεν πεινάει και μπορεί να εργαστεί για όσο διάστημα υπάρχει ρεύμα.

Συνολικά, οι νέοι εργαζόμενοι θεωρούνται ομάδα για την οποία υπάρχει (όχι αδίκως) ιδιαίτερη ανησυχία. Τα πρώτα σημάδια, στα οποία αναφέρεται και η Anthropic, δείχνουν ότι η αγορά εργασίας για όσους εισέρχονται τώρα σε επαγγέλματα που επηρεάζονται από την τεχνητή νοημοσύνη γίνεται πιο δύσκολη. Το διάγραμμα τύπου ραντάρ που παρουσιάζει η Anthropic στη μελέτη της δείχνει μόνο την παρούσα κατάσταση και μόνο εφησυχασμό δεν θα πρέπει να προκαλεί.

Διαβάστε περισσότερα: Labor market impacts of AI: A new measure and early evidence

The post Οι άβολες αλήθειες της Anthropic για το μέλλον της εργασίας appeared first on 2045.gr.

Στην πρόσφατη Σύνοδο για την Τεχνητή Νοημοσύνη που διοργάνωσε η Ινδία οι Ευρωπαίοι φαίνεται ότι δέχθηκαν αρκετά έντονη κριτική για το ρυθμιστικό πλαίσιο. Κάποια από αυτή την κριτική είχε αναμενόμενη προέλευση, με σύμβουλο του Λευκού Οίκου να λέει ότι η Ε.Ε. πρέπει να αλλάξει, να εστιάσει περισσότερο στην καινοτομία και λιγότερο στα θέματα διακυβέρνησης και την καταστροφολογία,

Γενικά η κυβέρνηση Τραμπ τάσσεται υπέρ της απορρύθμισης οπότε αυτές οι δηλώσεις δεν προκάλεσαν έκπληξη. Ωστόσο σύμφωνα με δημοσίευμα του Politico, υπήρξαν επικρίσεις για τη στάση της Ε.Ε. και από το βρετανικό Open UK που προωθεί τη χρήση του ανοικτού λογισμικού στα έργα που σχετίζονται με την τεχνητή νοημοσύνη.

Η Ε.Ε. μπορεί να καμαρώνει για την πρωτοβουλία της στο ρυθμιστικό περιβάλλον αλλά δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι τέτοιες ενέργειες ενθουσιάζουν τους επενδυτές και τους ερευνητές. Ίσως μάλιστα σε συνδυασμό με άλλα νομοθετήματα να αποτρέπουν την επιχειρηματικότητα και να προκαλούν ένα brain drain με Ευρωπαίους να κατευθύνονται σε άλλες ηπείρους.

Ο αιχμηρός Αυστριακός

Πρόσφατο -και χαρακτηριστικό- είναι το παράδιεγμα του Peter Steinberger, δημιουργού του OpenClaw. Το εργαλείο προκάλεσε αίσθηση καθώς δίνει τη δυνατότητα στον καθένα να δημιουργήσει έναν AI agent για διάφορες χρήσεις. Μπορείτε για παράδειγμα να δημιουργήσετε έναν agent γραμματειακής υποστήριξης που θα διαχειρίζεται τα μηνύματα ή το ημερολόγιό σας ή άλλους τομείς της ψηφιακής σας καθημερινότητας. Το OpenClaw έγινε δεκτό από πολλούς με ενθουσιασμό, ενώ ταυτόχρονα (επανα)πυροδότησε μια συζήτηση σχετικά με το ποιο είναι το όριο αυτονομίας που μπορούν να έχουν οι AI agents και αν οδηγούμαστε σε μια νέα κατάσταση όπου οι μηχανές θα έχουν το πάνω χέρι στη ζωή μας.

To OpenClaw προκάλεσε και την προσοχή της OpenAI, η οποία φαίνεται ότι έκανε στον Steinberger μια πρόταση που εκείνος δεν μπορούσε να αρνηθεί. Έτσι, ο νεαρός Αυστριακός προσελήφθη από την εταιρεία του ChatGPT και του Sora.

Σε αναρτήσεις του στο Χ εξήγησε ότι πήρε την απόφαση να δεχθεί την πρόταση της OpenAI διότι «στις ΗΠΑ οι περισσότεροι άνθρωποι είναι ενθουσιώδεις. Στην Ευρώπη δέχομαι προσβολές, οι άνθρωποι φωνάζουν για ΡΥΘΜΙΣΗ και ΕΥΘΥΝΗ». Έγραψε επίσης ότι στην Ευρώπη οι κανονισμοί εργασίας προκαλούν παράλυση στη λειτουργία των εταιρειών και ότι η δημιουργία επιχειρήσεων στην Ευρώπη συναντά δυσκολίες εξαιτίας των νόμων για την προστασία των επενδυτών και τη «συν-αποφασιστικότητα των εργαζομένων», με το τελευταίο μάλλον να αναφέρεται στην οργάνωση των εργαζομένων σε σωματεία. «Στην OpenAI, οι περισσότεροι άνθρωποι εργάζονται έξι ή εφτά ημέρες την εβδομάδα και πληρώνονται ανάλογα. Σε εμάς αυτό είναι παράνομο» πρόσθεσε.

Σίγουρα πάρα πολλοί διαθέτουν ισχυρά επιχειρήματα για να αντιπαρατεθούν στις απόψεις του για τα θέματα απασχόλησης, ιδίως όταν η εξαήμερη και επταήμερη απασχόληση έχει μόνο την επίφαση της προαιρετικότητας. Αλλά δεν είναι ο μόνος που σχολιάζει επικριτικά τη… λατρεία της Ευρώπης στη ρύθμιση.

Δια στόματος Ντράγκι

Στη γνωστή του έκθεση για την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα ο Μάριο Ντράγκι επισήμανε ότι ναι μεν είναι αξιέπαινες οι φιλοδοξίες του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων (του γνωστού μας GDPR) και της  Πράξης για την Τεχνητή Νοημοσύνη, όμως, η πολυπλοκότητα, οι αλληλεπικαλύψεις και οι ασυνέπειες μπορούν να υπονομεύσουν τις εξελίξεις στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης από τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις.  Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται ο Ντράγκι, το κόστος συμμόρφωσης στις προβλέψεις του GDPR, που φτάνει τις 500.000 ευρώ για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τα 10 εκατ. ευρώ για τις μεγάλες εταιρείες.

Ο Ιταλός πρώην πρωθυπουργός και πρώην πρόεδρος της ΕΚΤ είχε εγκαίρως προειδοποιήσει ότι οι διαφορές μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά την εφαρμογή και την επιβολή του ΓΚΠΔ  δημιουργούν κινδύνους αποκλεισμού για τις ευρωπαϊκές εταιρείες και επιβαρύνουν τους ερευνητές και τους φορείς καινοτομίας.

Οι ερευνητές και φορείς καινοτομίας θα αφήσουν την Ε.Ε με την πρώτη ευκαιρία όπως έγινε στην περίπτωση του Steinberger. Η ροή ταλέντων προς τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι διαρκής και δεν συμβαίνει τώρα λόγω ευρωπαϊκής νομοθεσίας ή, τουλάχιστον, δεν συμβαίνει μόνο λόγω αυτής.

Σύμφωνα με τη μελέτη State of European Tech 2025, το 81% των Ευρωπαίων που επιλέγουν να ιδρύσουν μια επιχείρηση, το πράττουν σε ευρωπαϊκό έδαφος, ενώ εκείνοι που επέλεξαν τις ΗΠΑ ήταν 8% το 2025 έναντι 10% το 2016.  Το ποσοστό δεν είναι μεν μεγάλο, αλλά είναι σε συνέχεια μιας μάλλον σταθερής πορείας ταλαντούχων ερευνητών και επιχειρηματιών προς τις ΗΠΑ.

«Η Ευρώπη διαθέτει πλέον μια διασπορά από ιδρυτές με υψηλή εξειδίκευση και παγκόσμιες διασυνδέσεις, οι οποίοι έφυγαν όταν το οικοσύστημα ήταν ακόμη σε αρχικό στάδιο και οι οποίοι θα μπορούσαν να διαδραματίσουν καταλυτικό ρόλο αν επιστρέψουν. Ο στόχος δεν πρέπει να είναι μόνο η διατήρηση των ιδρυτών, αλλά και η επανασύνδεση εκείνων που έφυγαν κάποτε», γράφουν οι συντάκτες της μελέτης.

Βεβαίως το ποσοστό του 8% που έφυγε το 2025 μπορεί εύκολα να διπλασιαστεί τα επόμενα χρόνια, με δεδομένη την τεράστια έμφαση που δίνουν ΗΠΑ και Κίνα στην ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης.

Και μια ομολογία

Θα μπορούσε μια απλοποίηση της νομοθεσίας να βελτιώσει τα πράγματα; Μάλλον ναι, άλλωστε υπάρχουν αρκετές μελέτες που αναδεικνύουν την πολυπλοκότητα για παράδειγμα του GDPR – το London School of Economics ανέλυσε 16 σχετικές μελέτες.

Η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραδέχεται πως συνολικά υπάρχουν υπερβολές. Πριν από έναν χρόνο, τον Φεβρουάριο του 2025, η Επιτροπή εκκίνησε τη διαδικασία της απλοποίησης της νομοθεσίας, λέγοντας ότι δεσμεύεται να μειώσει κατά 35% τον διαχειριστικό φόρτο για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και κατά 25% για το σύνολο των επιχειρήσεων.

Για όσους θεωρούν ότι δεν χρειάζεται απλοποίηση, η ίδια η Επιτροπή παραδέχθηκε ότι το υφιστάμενο περιβάλλον -πολύ απλά- δεν βοηθά την ανάπτυξη. «Προκειμένου να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα και να απελευθερώσει την ανάπτυξη, η ΕΕ πρέπει να προωθήσει ένα ευνοϊκό επιχειρηματικό περιβάλλον και να διασφαλίσει ότι οι εταιρείες δεν θα καταπνίγονται από υπερβολικό κανονιστικό φόρτο. Αυτό, με τη σειρά του, θα απελευθερώσει επενδύσεις και θα επιτρέψει στις εταιρείες να υιοθετήσουν τη μετάβαση σε μια βιώσιμη οικονομία με πιο αποτελεσματικό και πρακτικό τρόπο, επιτυγχάνοντας τελικά τους στόχους μας για το κλίμα και άλλους στόχους βιωσιμότητας», έγραφε τότε η Επιτροπή. Βεβαίως όλα αυτά εύκολα λέγονται και δύσκολα γίνονται, δεδομένου της πολυεπίπεδης διαδικασίας λήψης αποφάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και των διαφόρων αντίρροπων δυνάμεων που κατά καιρούς εκδηλώνονται.

Αλλά δεν υπάρχουν και πολλά περιθώρια..

The post Το νέο brain drain και ο ευρω-λαβύρινθος των νόμων appeared first on 2045.gr.

Η γαλλική κυβέρνηση ετοιμάζεται να απαγορεύσει τη χρήση αμερικανικών εφαρμογών τηλεδιασκέψεων στις δημόσιες υπηρεσίες της. Google Meet, Microsoft Teams και Zoom είναι μερικές από τις εφαρμογές που δεν θα μπορούν πλέον να χρησιμοποιούν οι Γάλλοι δημόσιοι υπάλληλοι. Τη θέση τους θα πάρει η εφαρμογή Visio (καμία σχέση με την εφαρμογή της Microsoft, που μάλλον θα έχει αντιρρήσεις για αυτή τη συνωνυμία), η οποία αναπτύχθηκε από την υπηρεσία Dinum και λειτουργεί σε υποδομή της γαλλικής Outscale.

Δεν είναι κάτι συναρπαστικό αλλά από κάπου πρέπει να αρχίσει κανείς. Ορισμένοι ευρωβουλευτές βάζουν τον πήχη σαφώς πιο ψηλά, καλώντας την πρόεδρο Roberta Metsola να αναλάβει πρωτοβουλία που θα μειώσουν την εξάρτηση του Κοινοβουλίου από τεχνολογίας αμερικανικής κατασκευής.

Υποστηρίζουν ότι υπάρχουν εναλλακτικές. Όντως υπάρχουν.

Αντί για Chrome, βάλτε Vivaldi, αντί για Gmail βάλτε Proton και αντί για αναζητήσεις μέσω Google και Bing προτιμήστε το Qwant, λένε οι ευρωβουλευτές. Αν δεχθούμε ότι οι Ευρωπαίοι είμαστε έτοιμοι για τέτοιες αλλαγές στην ψηφιακή μας καθημερινότητα, είναι λίγο δύσκολη η πλήρης απεξάρτηση από αμερικανικής τεχνολογίας υπολογιστές και περιφερειακά συστήματα. Η απουσία της Ευρώπης στο hardware είναι οφθαλμοφανέστατη, άλλωστε.

Στο επίπεδο των υπηρεσιών cloud, υπάρχουν ευρωπαϊκές εταιρείες όπως οι OVHcloud, Ionos, Scaleway και Aruba με υποδομές που μπορούν να αντικαταστήσουν το Google Cloud, το Amazon Web Services ή το Microsoft Azure. Αλλά δεν είναι βέβαιο ότι οι υποδομές είναι έτοιμες σήμερα να δεχθούν μια μαζική μετανάστευση πελατών από τις αμερικανικές πλατφόρμες.

Η συζήτηση για την απεξάρτηση εντείνεται και οι σχετικές φωνές δυναμώνουν ως αντίδραση σε κάθε κορώνα του απρόβλεπτου Αμερικανού προέδρου και του στενού κύκλου των συνεργατών του (κάποιοι θα τους έλεγαν και αυλικούς, ίσως).  Ωστόσο η ψηφιακή ανεξαρτησία της Ευρώπης είναι κάτι που μπορεί να εξάπτει μεν τη φαντασία αλλά λόγω της μεγάλης εγκατεστημένης βάσης των αμερικανικών εταιρειών στις χώρες της ηπείρου δεν είναι κάτι που θα γίνει πολύ εύκολα.

Βήμα δεύτερο – πληρωμές

Κάθε αγορά που πραγματοποιείτε σήμερα μέσω κάρτας περνάει από τα συστήματα της Visa ή της Mastercard και αν προτιμάτε τις ψηφιακές υπηρεσίες το πιθανότερο είναι να κάνετε χρήση της PayPal. Η προμήθεια που παρακρατούν οι δύο μεγάλοι εκδότες καρτών είναι μικρή για κάθε συναλλαγή, της τάξης του 0,1% και 0,2% και το ποσοστό είναι μεν μικρό αλλά αν λάβετε υπόψιν ότι κάθε χρόνο πραγματοποιούνται γύρω στα 11 τρισ. συναλλαγές με τη χρήση καρτών σε όλο τον κόσμο προκύπτει ένα αξιοσέβαστο ποσό.

Αν και όλοι σχεδόν οι Ευρωπαίοι έχουν σήμερα μια κάρτα με το σήμα της Visa ή της MasterCard, η απεξάρτηση από τις δύο εταιρείες είναι ευκολότερη σε σχέση με όσα συμβαίνουν στις ψηφιακές εφαρμογές και υπηρεσίες.

Ο λόγος είναι ότι εκτός από τους δύο εκδότες, στην υπόθεση των πληρωμών παρεμβαίνουν και οι τράπεζες, οι οποίες σχεδιάζουν τα δικά τους συστήματα πληρωμών.

Στην Ελλάδα έχουμε το IRIS που, μετά και από ρυθμιστικές παρεμβάσεις του υπουργείου Οικονομικών, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αγορά προϊόντων και υπηρεσιών σε όλο το εμπόριο.

Αντίστοιχες υπηρεσίες παρέχονται και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες αλλά αυτό που λείπει είναι μια λύση που θα λειτουργεί όπως η περιαγωγή στην κινητή τηλεφωνία – διασυνοριακά, χωρίς επιβαρύνσεις και με την ευκολία των μετρητών.

Η ΕΚΤ προωθεί ως γνωστόν την ιδέα του ψηφιακού ευρώ, για το οποίο ο στόχος είναι να παρουσιαστεί προς χρήση το 2029. Αλλά κανείς δεν είναι σε θέση να ορκιστεί ότι το χρονοδιάγραμμα θα τηρηθεί, αφού ο δρόμος για τη λήψη αποφάσεων στην Ε.Ε. είναι πολλές φορές ολισθηρός. Ασχέτως αν το όραμα της ΕΚΤ για ένα ψηφιακό ισοδύναμο των μετρητών θα υλοποιηθεί, σε εξέλιξη βρίσκονται και άλλες προσπάθειες, όχι κατ’ ανάγκη ανταγωνιστικές.

Να σας γνωρίσουμε το Wero, το οποίο είναι σε λειτουργία από τον Ιούλιο του 2024 σε μικρό αριθμό ευρωπαϊκών χωρών. Η υπηρεσία θα αντικαταστήσει σταδιακά τις υπηρεσίες πληρωμών Giropay στη Γερμανία, Paylib στη Γαλλία, Payconiq στο Βέλγιο και iDEAL στην Ολλανδία. Σήμερα είναι διαθέσιμο στους πελάτες αρκετών τραπεζών σε Γερμανία, Γαλλία και Βέλγιο, ενώ η επέκτασή του στην Ολλανδία έχει ήδη ξεκινήσει και αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί τον Μάρτιο.

Σε απλά λόγια, είναι ένα διασυνοριακό IRIS και προωθείται από τις εμπορικές τράπεζες ως ένα απλό, ασφαλές και εύκολο στη χρήση σύστημα πληρωμών, το οποίο (αν και δεν λέγεται φωναχτά) μπορεί να υποκαταστήσει σε μεγάλο βαθμό τα συστήματα των μεγάλων αμερικανικών εταιρειών.

Άρθρο 42.7 αντί του Άρθρου 5

«Σε περίπτωση κατά την οποία κράτος μέλος δεχθεί ένοπλη επίθεση στο έδαφός του, τα άλλα κράτη μέλη οφείλουν να του παράσχουν βοήθεια και συνδρομή με όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους, σύμφωνα με το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Αυτό δεν επηρεάζει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της πολιτικής ασφάλειας και άμυνας ορισμένων κρατών μελών. Οι δεσμεύσεις και η συνεργασία στον τομέα αυτόν εξακολουθούν να είναι σύμφωνες προς τις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί στο πλαίσιο του NATO, η οποία παραμένει, όσον αφορά τα κράτη που είναι μέλη του, το θεμέλιο της συλλογικής τους άμυνας και το όργανο της εφαρμογής της».

Αυτά λέει στην 7^η παράγραφό του το Άρθρο 42 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών είναι κάτι που σταδιακά παύει να θεωρείται ταμπού. Έως σήμερα, η αλληλεγγύη ήταν θέμα συζήτησης εντός του ΝΑΤΟ και στη βάση του Άρθρου 5 περί παροχής συνδρομής, όμως η στάση της Ουάσιγκτον και η ρητορική του Αμερικανού προέδρου για τη Γροιλανδία έχουν κάνει πολλούς Ευρωπαίους να χάνουν τον ύπνο τους και άλλους να βλέπουν μια χρυσή ευκαιρία, κάτι που αποτυπώνεται και στον χρηματιστηριακό κόσμο.

Η μετοχή της γερμανικής Rheinmetall έχει ενισχυθεί κατά 130% κατά το τελευταίο 12μηνο εν μέσω προσδοκιών ότι η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία θα αναπτυχθεί σημαντικά μέσα από προγράμματα όπως το SAFE, ένα χρηματοδοτικό εργαλείο 150 δισ. ευρώ που έχει ως στόχο να επιταχύνει την προμήθεια αμυντικού εξοπλισμού. Τον τόνο δίνει ο επίτροπος για την Άμυνα Andrius Kubilius που στα μέσα Ιανουαρίου τόνισε ότι η Ε.Ε. πρέπει να προετοιμαστεί για τη μείωση της αμερικανικής παρουσίας και απηύθυνε πρόσκληση για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού πυλώνα του ΝΑΤΟ. Ένα μικρό ΝΑΤΟ μέσα στο ΝΑΤΟ δηλαδή.

Από συνομοσπονδία, ομοσπονδία

Η αναβίωση του δόγματος Μονρόε (που, περιληπτικά, λέει ότι η Αμερική δεν θα επιτρέψει στις ευρωπαϊκές δυνάμεις να αναμειχθούν στις υποθέσεις του δυτικού ημισφαιρίου) όπως είδαμε και στην περίπτωση της Βενεζουέλας, επαναφέρει στην ευρωπαϊκή πολιτική συζήτηση τον φεντεραλισμό.

Ποιο πρόσφατο παράδειγμα αυτό του πρώην πρωθυπουργού της Ιταλίας και προέδρου της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι που σε ομιλία του στο Πανεπιστήμιο του Lauven είπε ότι η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να είναι ένα χαλαρό κλαμπ βέτο και δισταγμών

«Ο συντονισμός των εθνικών συμφερόντων δεν είναι το ίδιο με το να ενεργεί κανείς ως μία δύναμη. Όπου η Ευρώπη έχει επιλέξει την ομοσπονδία -εμπόριο, ανταγωνισμός, ενιαία αγορά – είναι σεβαστή και ακούγεται. Όπου δεν το έχει κάνει – άμυνα, εξωτερική πολιτική, βιομηχανική στρατηγική – είναι διχασμένη και ευάλωτη. Μια Ένωση ισχυρή στο εμπόριο αλλά αδύναμη στην ασφάλεια θα βλέπει πάντα τα πλεονεκτήματά της να χρησιμοποιούνται εναντίον της. Η Ευρώπη πρέπει να επιλέξει: κατακερματισμένα έθνη ή μια πραγματική ευρωπαϊκή δύναμη», είπε ο Ντράγκι, ωστόσο, με εξαίρεση συγκεκριμένα πρόσωπα και κάποιων think tanks εντός της Ε.Ε. η ιδέα δεν φαίνεται να είναι -προς το παρόν- ιδιαίτερα ελκυστική. Οι πολίτες ανησυχούν όλο και περισσότερο για το μέλλον τους και επιθυμούν η Ε.Ε. να ενεργεί με ενότητα και φιλοδοξία, αναφέρει πρόσφατη έρευνα του Ευρωβαρόμετρου αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι οι ίδιοι πολίτες θα συναινούσαν στην παραχώρηση ενός μέρους της εθνικής κυριαρχίας για τη λειτουργία ενός ομοσπονδιακού οργάνου. Όπως όμως η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία επιτάχυνε εξελίξεις -η ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ είναι ένα καλό παράδειγμα-  και το ίδιο μπορεί να συμβεί ως αντίδραση στην αμερικανική πολιτική.

Άλλωστε, δεν είναι εποχή για βεβαιότητες.

Αλλά για την ώρα θα αρκεστούμε στις… τηλεδιασκέψεις.

The post Μικρά βήματα ευρωπαϊκής αυτονομίας και στο βάθος… appeared first on 2045.gr.

Όχι πως της έλειπε η προσοχή, με δεδομένη τη συνεχιζόμενη μάχη για το ποιος θα είναι ο νέος της ιδιοκτήτης. Το Netflix έχει το προβάδισμα, η Paramount δεν το βάζει κάτω και η υπόθεση αποκτά όλα τα χαρακτηριστικά θρίλερ. Πολιτικού θρίλερ, δεδομένου ότι μια σημαντική προέκταση φτάνει ως τον Λευκό Οίκο και τον απρόβλεπτο ένοικό του.

Γεγονός είναι ότι οι φήμες για το μέλλον της Warner Bros έδιναν και έπαιρναν για αρκετά μεγάλο διάστημα και υπό αυτό το πρίσμα η πρόταση του Netflix για εξαγορά της εταιρείας έναντι 27,75 δολαρίων ανά μετοχή δεν προκάλεσε ιδιαίτερη έκπληξη. Η αρχική πρόταση περιλάμβανε έναν συνδυασμό μετρητών και ανταλλαγής μετοχών αλλά στην πορεία το Netflix προχώρησε σε αναθεώρηση, προσφέροντας μόνο μετρητά και ανεβάζοντας το συνολικό τίμημα στα 83 δισ. δολάρια.  Τη συμφωνία υποστηρίζει το διοικητικό συμβούλιο της Warner αλλά η  Paramount προσπάθησε να αλλάξει την πορεία των γεγονότων και προσφέρει 30 δολάρια ανά μετοχή, 108 δισ. δολάρια για τον πλήρη έλεγχο της εταιρείας. Το Netflix θεωρεί ότι η πρόταση της Paramount πρέπει να απορριφθεί από τους μετόχους της Warner, επειδή βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε χρέος, δηλαδή σε εξωτερικά κεφάλαια που πρέπει να συγκεντρώσει η Paramount.

Η Paramount λέει ότι η πρόταση του Netflix κρύβει «ψιλά γράμματα» που κατεβάζουν την αξία της προσφοράς του πολύ χαμηλά, στα 21 δολάρια ανά μετοχή.

David in Paris

Παράλληλα, η Paramount επιχειρεί να βάλει στο παιχνίδι την Ευρώπη, με στελέχη της να τονίζουν ότι τυχόν εξαγορά της Warner από το Netflix δημιουργεί ζητήματα ανταγωνισμού. Ο διευθύνων σύμβουλος της Paramount, Ντέιβιντ Έλισον, βρέθηκε πρόσφατα στο Παρίσι και στη διάρκεια γεύματος με τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν παρέθεσε τους λόγους για τους οποίους δεν πρέπει να προχωρήσει η πρόταση του Netflix. Ανάμεσα σε άλλα, ο Έλισον υποσχέθηκε ότι η Paramount θα διατηρεί μια σταθερή διανομή ταινιών στις κινηματογραφικές αίθουσες και για υποστήριξη των ευρωπαϊκών παραγωγών. Πριν μεταβεί στη Γαλλία, ο Έλισον είχε συναντήσεις στην Ουάσιγκτον με συνεργάτες του Ντόναλντ Τραμπ, στους οποίους παρουσίασε τους λόγους για τους οποίους -κατά τον ίδιο- δεν πρέπει να προχωρήσει η πρόταση εξαγοράς από το Netflix. Το γεγονός ότι ο δισεκατομμυριούχος πατέρας του Ντέιβιντ και δημιουργός της Oracle, ο Λάρι Έλισον, είναι από τους υποστηρικτές του Αμερικανού προέδρου ίσως να μην είναι απολύτως άσχετο.

Η Διεθνής Ένωση Κινηματογράφων (UNIC) έχει επιφυλάξεις, τουλάχιστον, για την πρόταση του Netflix. Η ένωση εκτιμά πως, ό,τι και αν λέγεται αυτή τη στιγμή και ανεξαρτήτως αποτελέσματος, στο τέλος όλες οι παραγωγές θα οδεύουν στις πλατφόρμες streaming, παρακάμπτοντας τις κινηματογραφικές αίθουσες.

«Αν ένα στούντιο εξαφανιστεί, αυτό θα σημαίνει αναπόφευκτα ότι οι κινηματογράφοι θα έχουν λιγότερες ταινίες να προβάλουν στο κοινό τους, με αποτέλεσμα τη μείωση των εσόδων, το κλείσιμο σημαντικών κινηματογράφων και την απώλεια θέσεων εργασίας στον κλάδο», ανέφερε σε γραπτή της δήλωση η διευθύνουσα σύμβουλος της UNIC Laura Houlgatte, προσθέτοντας ότι «από πολλές απόψεις, αυτό είναι χειρότερο από την εξαγορά ενός κινηματογραφικού στούντιο από ένα άλλο, όπως είδαμε με την εξαγορά της 20th Century Fox από τη Disney πριν από περίπου μια δεκαετία. Τόσο με τα λόγια όσο και με τις πράξεις της, η Netflix έχει καταστήσει επανειλημμένα σαφές ότι δεν πιστεύει στους κινηματογράφους και στο επιχειρηματικό τους μοντέλο. Η Netflix έχει κυκλοφορήσει μόνο λίγες ταινίες στους κινηματογράφους, συνήθως για να κυνηγήσει βραβεία, και μόνο για πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, στερώντας από τους κινηματογραφιστές ένα δίκαιο παράθυρο αποκλειστικότητας».

Η UNIC δηλώνει ότι τη βρίσκει αντίθετη κάθε κίνηση που θα έχει ως αποτέλεσμα λιγότερες ταινίες διαθέσιμες για προβολή στις κινηματογραφικές αίθουσες. Αυτό ίσως να σημαίνει «όχι» και για την πρόταση της Paramount, αλλά σε κάθε περίπτωση οι ιδιοκτήτες κινηματογράφων έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν για τις συγχωνεύσεις και εξαγορές στο Χόλιγουντ.

Και στο βάθος… Τραμπ

Σαν να μη φτάνει η επιχειρηματική διάσταση της υπόθεσης, υπάρχει και η πολιτική με κεντρικό πρόσωπο τον Αμερικανό πρόεδρο. Όπως προκύπτει από δημόσια έγγραφα του Λευκού Οίκου, ο Ντόναλντ Τραμπ προχώρησε στην αγορά ομολόγων του Netflix και της Warner συνολικής αξίας ενός εκατ. ευρώ. Οι αγορές έγιναν λίγες μόλις ημέρες μετά τη δημοσιοποίηση τη πρότασης εξαγοράς που είχε καταθέσει το Netflix.

Ωστόσο, ο πρόεδρος εμφανιζόταν στα μέσα Δεκεμβρίου να έχει επιφυλάξεις για το κατά πόσο πρέπει να προχωρήσει η πρόταση εξαγοράς. Εκείνες τις ημέρες, στη χρηματοδότηση της αντιπρότασης της Paramount φέρεται να συμμετείχε η Affinity Partners, εταιρεία του Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρού του Τραμπ. Η Affinity αποσύρθηκε ακολούθως από την υπόθεση. Ίσως και αυτό να παίζει κάποιο ρόλο.

Προς τι ο χαμός

Γιατί όμως όλη αυτή η αναστάτωση; Ο κατάλογος της Warner περιλαμβάνει ουκ ολίγα διαμάντια του θεάματος – μιλάμε για το στούντιο του Σούπερμαν (και των άλλων ηρώων της DC Comics), του Χάρι Πότερ, των Σοπράνος και του Game of Thrones. Όποιος αποκτήσει τον έλεγχο της Warner αποκτά και την πρόσβαση σε μια τεράστια βιβλιοθήκη παραγωγών που ισοδυναμεί με εκατομμύρια ώρες προβολής.

Για τις εταιρείες που πασχίζουν να τραβήξουν την προσοχή (και τα βλέμματα) των καταναλωτών, ο κατάλογος της Warner είναι πολύτιμος. Αυτό εξηγεί σε μεγάλο βαθμό για ποιο λόγο το Netflix και η Paramount μονομαχούν για την απόκτηση του Warner, αλλά ας δούμε τους πρωταγωνιστές του σίριαλ από λίγο πιο κοντά

Ο γαμπρός: Netflix

Έκλεισε το 2025 με έσοδα 45,18 δισ. δολαρίων, αυξημένα κατά 16% σε σύγκριση με το 2024, λειτουργικά κέρδη 13,32 δισ. (από 10,42 δισ.) και καθαρά κέρδη 10,99 δισ. από 8,7 δισ. πριν από έναν χρόνο.

Η χρηματιστηριακή αξία του Netflix βρίσκεται σήμερα στην περιοχή των 400 δισ. δολαρίων με την τιμή της μετοχής στα 86 δολάρια – αρκετά μακριά από το ιστορικό υψηλό των 134 δολαρίων του Ιουνίου 2025. Η εταιρεία έχει 325 εκατ. συνδρομητές παγκοσμίως και υπολογίζει ότι τις παραγωγές της παρακολουθούν ένα δισ. άνθρωποι παγκοσμίως. Κατά το δεύτερο μισό του 2025 το Netflix κατέγραψε 96 δισ. ώρες παρακολούθησης, άρα κατά μέσο όρο, κάθε συνδρομητής πέρασε 295 ώρες -ή 12,3 ημέρες- μπροστά σε μια οθόνη βλέποντας κάτι στο Netflix.

Η νύφη: Warner Bros Discovery

Η επωνυμία που καλύπτει δεκάδες πλατφόρμες. HBO και HBO Max, Discovery, CNN, DC Comics, Warner, Eurosport, TNT Sports, Animal Planet, New Line Cinema είναι μερικοί από τους τίτλους που -δεν μπορεί- κάποια στιγμή θα έχετε συναντήσει στον κινηματογράφο ή σε κάποια οθόνη.

Η χρηματιστηριακή αξία της εταιρείας είναι στα 71 δισ. δολάρια, αποτέλεσμα της πρότασης εξαγοράς που έχει καταθέσει το Netflix. Αυτή η αξία αντιστοιχεί στα 28 δολάρια ανά μετοχή, πολύ μακριά από το υψηλό πενταετίας των 71 δολαρίων από τον Μάρτιο του 2021.

Ο επίμονος τρίτος: Paramount

CBS, MTV, Comedy Central, Nickelodeon, Showtime και, βέβαια, Paramount Pictures, είναι μερικά από τα ονόματα που ευθύνονται για πολλές από τις ώρες που έχει περάσει ο καθένας μας βλέποντας κάποια παραγωγή τους. 

Με χρηματιστηριακή αξία 12,54 δισ. και τιμή ανά μετοχή τα 11,7 δολάρια υπολείπεται σημαντικά της Warner σε αξία αλλά όχι σε φήμη. 

Η Paramount είναι μέλος ενός ευρύτερου ομίλου, της Skydance (του Λάρι Ελισον), που έκανε την πρώτη της εμφάνιση ως κινηματογραφικό στούντιο το 2011 με την ταινία Mission: Impossible – Ghost Protocol, που έγινε η -ως τότε- μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία της σειράς των «Επικίνδυνων Αποστολών».

Τα παιχνίδια της Ιστορίας

Χωρίς να γνωρίζουμε τι θα γίνει στο τέλος, δεν μπορούμε παρά να παρατηρήσουμε ότι το έργο όπου η Paramount επιχειρεί την εξαγορά της Warner έχει… ξαναπροβληθεί και το αποτέλεσμα είναι εύκολο να το καταλάβει κανείς.  Εκατό χρόνια πίσω, το 1924, η Paramount είχε καταθέσει πρόταση για την απόκτηση της νεαρής, τότε, Warner.

O μεγαλύτερος εκ των αδερφών, ο Χάρι,ανέλαβε να εξηγήσει δημοσίως ότι η εταιρεία. που δεν είχε καλά καλά συμπληρώσει έναν χρόνο λειτουργίας. θα παρέμενε ανεξάρτητη και ότι δεν είναι μόνο τα λεφτά που μετράνε.

«Κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα σκεφτόταν να ανοίξει δικηγορικό γραφείο ή θα αποκαλούσε τον εαυτό του γιατρό μόνο και μόνο επειδή είχε στην κατοχή του 100.000 δολάρια ή οποιοδήποτε άλλο ποσό. Ο κινηματογράφος είναι ένας ακόμα πιο περίπλοκος συνδυασμός τέχνης και επιχειρηματικότητας σε σχέση με αυτά τα δύο επαγγέλματα και απαιτεί όλη τη σκέψη που μπορεί να βάλει ένας άνθρωπος, καθώς και χρόνια σκληρής δουλειάς. Ως εκ τούτου, μπορεί να ειπωθεί κατηγορηματικά στον κλάδο συνολικά ότι η Warner Brothers πρόκειται να παραμείνει ανεξάρτητη», είχε δηλώσει τότε ο Χάρι, και η πόρτα έκλεισε οριστικά για την Paramount.

Ίσως όχι τόσο οριστικά, τελικά…

The post Netflix, Warner, Paramount – Τιτανομαχία με έπαθλο τις οθόνες appeared first on 2045.gr.

«Αφήστε το δημόσιο συμφέρον να επικρατήσει» είναι ο τίτλος -και το κεντρικό μήνυμα- της παρέμβασης με την οποία οι οικονομολόγοι προσπαθούν να πείσουν τους ευρωβουλευτές να στοιχηθούν πίσω από την υπόθεση του ψηφιακού ευρώ.

Ένα ισχυρό δημόσιο ψηφιακό ευρώ, λένε οι υπογράφοντες, «αποτελεί ουσιώδη διασφάλιση της ευρωπαϊκής κυριαρχίας, σταθερότητας και ανθεκτικότητας».

«Το ψηφιακό ευρώ δημιουργεί άμεσο δεσμό μεταξύ των Ευρωπαίων πολιτών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, επομένως, πρέπει να λειτουργεί τόσο online όσο και offline, να προστατεύει την ιδιωτικότητα εκ σχεδιασμού, και να είναι διαθέσιμο σε όλους τους κατοίκους της Ευρώπης – συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν διαθέτουν λογαριασμούς σε εμπορικές τράπεζες. Εάν ένα μεγάλο μέρος των ευρωπαϊκών εταιρειών αποκλειστεί ή επιτραπεί να το αρνηθεί, ή εάν τα όρια κατοχής παραμείνουν τόσο χαμηλά που οι πολίτες δεν μπορούν να το χρησιμοποιήσουν ως σοβαρή αποθήκη αξίας, τότε το ψηφιακό ευρώ θα αποτύχει να αξιοποιήσει τις δυνατότητές του. Η Ευρώπη θα έχει δημιουργήσει ένα ψηφιακό νόμισμα – απλώς όχι ένα που έχει σημασία», προσθέτουν, έχοντας περιγράψει με κομψό τρόπο τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το εγχείρημα.

Η ΕΚΤ προωθεί μετ’ επιτάσεως το ψηφιακό ευρώ και υπέρ του τάσσονται και κεντρικοί τραπεζίτες της ευρωζώνης, συμπεριλαμβανομένου του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα.  Βεβαίως οι τραπεζίτες σε αυτή την περίπτωση θέλουν τη βοήθεια των πολιτικών. Μεταξύ των 720 μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το σχέδιο του ψηφιακού ευρώ φαίνεται να υποστηρίζεται από τη φιλελεύθερη και την κεντροαριστερή πτέρυγα. Στο εσωτερικό του κεντροδεξιού Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος φαίνεται να διατυπώνονται διαφορετικές απόψεις, ενώ οι υπερσυντηρητικοί του Ευρωκοινοβουλίου δεν κάνουν την έκπληξη και απορρίπτουν το εγχείρημα. Το επιχείρημά τους είναι ότι το ψηφιακό ευρώ θέτει κινδύνους για την ιδιωτικότητα και την καινοτομία. Παραδόξως, ίσως, δεν έχουν τις ίδιες ανησυχίες για την εξάρτηση της Ευρώπης από συστήματα πληρωμών τρίτων και από την κυριαρχία αμερικανικών εταιρειών στον συγκεκριμένο τομέα.

Εν κατακλείδι και αυτός είναι ο λόγος της παρέμβασης των 70 οικονομολόγων, χρειάζονται άλλοι 40 ευρωβουλευτές που θα νομοθετήσουν υπέρ του ψηφιακού ευρώ όταν έρθει η κρίσιμη ώρα. Η οποία κρίσιμη ώρα θα έρθει μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2026, σύμφωνα τουλάχιστον με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί ως τώρα.

Ψηφιακό ευρώ όπως Mercosur;

Ακούγεται ίσως εύκολο με δεδομένο ότι και τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. είναι υπέρ του εγχειρήματος. Όμως τίποτα δεν είναι δεδομένο, όπως έδειξε και η ξαφνική «αναποδιά» με την κύρωση της εμπορικής συμφωνίας Ε.Ε. – Mercosur. Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να ζητήσει τη νομική γνωμοδότηση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου μεταθέτει για ως και 24 μήνες την κύρωση της συμφωνίας. Η περιπέτεια της συγκεκριμένης εμπορικής συμφωνίας μάλλον ανησυχία προκάλεσε στον γυάλινο πύργο της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη. Εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εγκρίνει τη νομοθεσία για το ψηφιακό ευρώ μέσα στο 2026, το σχέδιο θα έχει ξεπεράσει ένα σημαντικό εμπόδιο. Η ΕΚΤ θα μπορεί να συνεχίσει με χρονικό ορίζοντα το λανσάρισμα του ψηφιακού ευρώ πριν τη λήξη της δεκαετίας που διανύουμε.

Εκτός της ΕΚΤ, όμως, με (συγκρατημένη) ανησυχία παρακολουθούν την υπόθεση οι εμπορικές τράπεζες, οι οποίες είναι αυτές που σήμερα έρχονται σε επαφή με τις επιχειρήσεις και τους πολίτες. Οι παραδοσιακές δυνάμεις του χρηματοπιστωτικού τομέα δεν έχουν πολλούς λόγους να επιθυμούν την αίσια ολοκλήρωση της προσπάθειας.

Τράπεζες προβληματισμένες

Το ψηφιακό ευρώ εξ ορισμού θα περικόψει τον διαμεσολαβητικό τους ρόλο. Οι πολίτες θα μπορούν να διατηρούν εκτός τραπεζικού συστήματος ένα χρηματικό ποσό -που μάλλον δεν θα είναι μεγαλύτερο των 3.000 ευρώ-, σαν να ήταν φυσικό χρήμα, μετρητά δηλαδή. Η βασική ανησυχία είναι ότι το ψηφιακό ευρώ θα επηρεάσει τον όγκο των τραπεζικών καταθέσεων. Η Ευρωπαϊκή Τραπεζική Ομοσπονδία (EBF) πιέζει για αυστηρά όρια, ώστε το ψηφιακό ευρώ να μην χρησιμοποιείται ως μέσο αποταμίευσης αλλά μόνο για συναλλαγές.

«Αν και το σχέδιο για το ψηφιακό ευρώ, όπως παρουσιάστηκε από την ΕΚΤ, μπορεί να παρουσιάζει μια σειρά από πλεονεκτήματα, έχουν προκύψει αρκετές ανησυχίες» λέει η PriceWaterhouseCoopers σε έκθεση που ετοίμασε για την EBF με θέμα το ψηφιακό ευρώ.

Σύμφωνα με την έκθεση και για το σύνολο των τραπεζών της ευρωζώνης, το συνολικό κόστος για την υιοθέτηση του ψηφιακού ευρώ της αλλαγής μπορεί να φτάσει τα 18 δισεκατομμύρια ευρώ. «Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι, καθώς ο σχεδιασμός, οι προσδοκίες και οι τεχνολογικές απαιτήσεις βρίσκονται ακόμα σε εξέλιξη, η μελέτη δεν περιλαμβάνει τα έξοδα λειτουργίας, τα έξοδα για την επεξεργασία των αγορών και τα έξοδα που σχετίζονται με τη λειτουργία εκτός σύνδεσης και τους πολλαπλούς λογαριασμούς», αναφέρει η έκθεση που δείχνει με σαφήνεια πώς αντιμετωπίζουν οι τράπεζες το θέμα.

Την ανησυχία των εμπορικών τραπεζών  εξέφρασε σαφώς και η Deutsche Bank σε ανάλυση όπου συνδέει το ψηφιακό ευρώ με τα σχέδια της Ε.Ε. για αύξηση των αμυντικών δαπανών.

«Σε μια εποχή που η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να κινητοποιήσει σημαντικά κεφάλαια για την άμυνα, τις υποδομές και τον ψηφιακό μετασχηματισμό, είναι απαραίτητο να διατηρηθεί η ικανότητα του τραπεζικού τομέα να χρηματοδοτεί αυτές τις προτεραιότητες. Ως εκ τούτου, το ψηφιακό ευρώ θα πρέπει να σχεδιαστεί κατά τρόπο που να αποφεύγεται η σημαντική εκροή καταθέσεων που ενδέχεται να αυξήσει το κόστος χρηματοδότησης, να περιορίσει τη ροή κεφαλαίων προς την ευρωπαϊκή οικονομία, να θέσει τον ευρωπαϊκό τραπεζικό τομέα σε μειονεκτική θέση από άποψη ανταγωνισμού και να θέσει σε κίνδυνο τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, ιδίως σε περιόδους κρίσης», γράφει η γερμανική τράπεζα και -για να αποφεύγονται, ίσως, παρανοήσεις- προσθέτει ότι «ένα καλά σχεδιασμένο όριο [κεφαλαίων που μπορεί να διατηρεί κανείς σε ψηφιακό ευρώ] και ένα δίκαιο μοντέλο αποζημίωσης για τις τράπεζες και τους παρόχους υπηρεσιών πληρωμών είναι απαραίτητα για την αποφυγή αρνητικών συνεπειών».

Η Deutsche Bank εκτιμά ότι η στρατηγική της Ε.Ε. για τις λιανικές πληρωμές, που δημοσιεύθηκε το 2020, είναι πλέον παρωχημένη, καθώς στα χρόνια που μεσολάβησαν η ΕΚΤ ξεκίνησε να προωθεί την υπόθεση του ψηφιακού ευρώ, ενώ υπήρξαν και άλλες εξελίξεις στο νομισματικό πεδίο. Η τράπεζα υποστηρίζει ότι χρειάζεται μια ολιστική στρατηγική που θα περιλαμβάνει το ψηφιακό ευρώ, τα stablecoins και το καθιερωμένο οικοσύστημα του ιδιωτικού τομέα. Σε αντίθετη περίπτωση, οι μεμονωμένες πρωτοβουλίες κινδυνεύουν να υπονομεύσουν η μία την άλλη.

Ωστόσο ολιστική προσέγγιση δεν σημαίνει και ομοφωνία. Έτσι, τη στιγμή που η ΕΚΤ «κηρύττει» τα οφέλη του ψηφιακού ευρώ, οι εμπορικές τράπεζες κινούνται στην κατεύθυνση των stablecoins. Τον Οκτώβριο του 2025, έντεκα τράπεζες, οι BNP Paribas, CaixaBank, DanskeBank, Deka, DZ Bank, ING, KBC, Raiffeisen Bank, SEB, Sella, και UniCredit, δημιούργησαν την κοινοπραξία Qivalis, με σκοπό το λανσάρισμα ενός stablecoin με ρήτρα ευρώ εντός του τρέχοντος έτους.

Θα ακολουθήσουν και άλλοι; Μάλλον ναι και στον χορό λέγεται ότι θα μπουν και εκπρόσωποι της νέας τραπεζικής γενιάς.

Την εξέλιξη των stablecoins παρακολουθεί και η ΕΚΤ. Σε ανάλυση που δημοσιεύεται στον ιστότοπό της επισημαίνεται ότι κύριοι κίνδυνοι είναι η πιθανή «αποσύνδεση» από το συμβατικό νόμισμα με το οποίο έχουν συσχετιστεί και οι μαζικές ρευστοποιήσεις σε περιόδους κρίσης. Επιπλέον, η αυξανόμενη διασύνδεση με το παραδοσιακό χρηματοπιστωτικό σύστημα ενδέχεται να προκαλέσει δευτερογενείς επιπτώσεις στις τράπεζες, όπως εκροές καταθέσεων. Η ΕΚΤ υπογραμμίζει την ανάγκη για αυστηρή ρύθμιση και εποπτεία, προκειμένου να περιοριστούν οι κίνδυνοι από τη μεταβλητότητα και τη μόλυνση των αγορών.

Τα stablecoins με ρήτρα ευρώ δεν είναι κάτι νέο, είναι όμως κάτι μικρό στον «ωκεανό» των stablecoins. Σύμφωνα με στοιχεία της Coinmarket, το μεγαλύτερο stablecoin με ρήτρα ευρώ είναι το EURC, του οποίου η κεφαλαιοποίηση φτάνει τα 355 εκατ. ευρώ, αλλά η απόσταση από τα stablecoin δολαρίου είναι χαώδης. Η κεφαλαιοποίηση του USDC είναι στα 76 δισ. δολάρια και του Tether στα 187 δισ., είναι εύκολα αντιληπτό ότι τα ευρωπαϊκά stablecoins έχουν δρόμο μπροστά τους για να γίνουν πιο «ορατά» στην παγκόσμια αγορά.

Προς συμβιβασμό (μάλλον)

Άρα οδηγούμαστε σε σύγκρουση μεταξύ ψηφιακού ευρώ και stablecoins; Με δεδομένο ότι η ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης γράφεται με συμβιβασμούς, μάλλον οδηγούμαστε σε μια συγκατοίκηση. Μπορεί η πρόεδρος της ΕΚΤ Κριστίν Λαγκάρντ να έχει κατά καιρούς μιλήσει για τους κινδύνους της ιδιωτικοποίησης του χρήματος, αλλά μάλλον θα επικρατήσει η μέση οδός, όπου τα stablecoins των τραπεζών θα «συμβιώνουν» με το ψηφιακό ευρώ. Σε βάθος δεκαετίας, μπορεί οι καθημερινές μας αγορές να γίνονται με ψηφιακό ευρώ ή κάποιο stablecoin, όπως σήμερα γίνονται με ψηφιακές ή φυσικές κάρτες Visa και MasterCard χωρίς κανείς να δίνει ιδιαίτερη σημασία.

Την οποία μέση οδό περιέγραψε ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ιταλίας, Φάμπιο Πανέτα πριν από λίγες μόλις ημέρες σε εκδήλωση στο Μιλάνο. Σε ομιλία του στην ένωση των ιταλικών τραπεζών, ο Πανέτα εξέφρασε τη βεβαιότητά του ότι τα stablecoins θα εξελιχθούν, δεδομένης της υποστήριξης που απολαμβάνουν από την αμερικανική κυβέρνηση.

Η Ουάσιγκτον θεωρεί ότι τα ψηφιακά νομίσματα ενισχύουν τη θέση του δολαρίου και δεν δείχνει διάθεση να αναθεωρήσει τη στάση της.  Όποιος έχει ακούσει τις αναφορές του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στα κρυπτοστοιχεία, θα συμφωνήσει.

Ο Πανέτα επισήμανε ότι οι πρόσφατες γεωπολιτικές εξελίξεις έδειξαν ότι μπορεί να είναι επικίνδυνο για την Ευρώπη να βασίζεται σε αμερικανικές εταιρείες όπως η Visa, η Mastercard και η PayPal για περισσότερα από τα δύο τρίτα των πληρωμών της.  «Όταν συζήτησα αυτό το θέμα με τις τράπεζες μιας μεγάλης ευρωπαϊκής χώρας που αντιτάχθηκαν στο ψηφιακό ευρώ επειδή ανησυχούσαν ότι θα χάσουν το 30% των πληρωμών που διεκπεραιώνουν ψηφιακά, τους είπα: αντί να ανησυχείτε για το 30%, σκεφτείτε ποιος ελέγχει το 70% που έχετε ήδη χάσει», είπε, θέτοντας το θέμα μάλλον στις σωστές του βάσεις.

The post Επιστολές, αναλύσεις και… συνωμοσίες γύρω από το ψηφιακό ευρώ appeared first on 2045.gr.

Με αφορμή την παράταση εξετάζουμε πώς πηγαίνει η επέκταση των δικτύων οπτικών ινών στο λεκανοπέδιο Αττικής. Με βασικό οδηγό τα στοιχεία που είναι διαθέσιμα στον Χάρτη Ευρυζωνικότητας & Μητρώο Δικτύων (και με την ελπίδα ότι τα στοιχεία αυτά είναι επικαιροποιημένα και αποτυπώνουν την υφιστάμενη κατάσταση) βρίσκουμε τα σημεία όπου υπάρχουν αδυναμίες αλλά και εκείνες όπου η ευρυζωνικότητα καλπάζει. Ο χάρτης εμφανίζει σε πορτοκαλί χρώμα τις περιοχές που καλύπτονται από δίκτυα οπτικών ινών, ενώ η μοβ απόχρωση δείχνει τις ενεργοποιημένες συνδέσεις.

Η λευκή τρύπα του κέντρου

Ξεκινάμε από ένα παράδοξο – το κέντρο της Αθήνας. Ολόκληρη η περιοχή του λεγόμενου ιστορικού τριγώνου της πρωτεύουσας εμφανίζεται να ζει στην (τηλεπικοινωνιακή) εποχή του χαλκού με πλήρη απουσία των δικτύων οπτικών ινών.

Μία ελάχιστα πιο… φωτεινή εικόνα παίρνουμε από το fttxgr, όπου αναφέρει ένα κέντρο της Cosmote στην οδό Αθηνάς με 13 FTTC καμπίνες αλλά μηδενικό αριθμό ενεργοποιημένων συνδέσεων. Ωστόσο, όλη η υπόλοιπη περιοχή του ιστορικού κέντρου εμφανίζεται να βρίσκεται εκτός κάλυψης.

Έξω από τα όρια αυτής της τρύπας η κατάσταση είναι σαφώς καλύτερη.

Στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου της Αθήνας η χρήση ξεπερνά το 40% του εγκατεστημένου δικτύου, με κάποιες περιοχές όπως η Ομόνοια να εμφανίζουν υψηλά ποσοστά χρήσης σε σύγκριση με άλλες περιοχές όπως π.χ. τα Εξάρχεια όπου το ενδιαφέρον για οπτικές ίνες φαίνεται να είναι πιο περιορισμένο.

Στις γειτονιές της πρωτεύουσας

Στην ευρύτερη εικόνα της Αθήνας βλέπουμε ότι η εικόνα είναι μεικτή. Βλέπουμε πάλι μια αρκετά εκτεταταμένη «λευκή» περιοχή (άνευ κάλυψης, δηλαδή) που ξεκινάει από τον Σταθμό Λαρίσης και, κινούμενη παράλληλα της Λεωφόρου Κωνσταντινουπόλεως φτάνει ως τα Σεπόλια.

Στην περιοχή των Πατησίων και της Αχαρνών βρίσκουμε περιοχές με πυκνή κάλυψη, αλλά και μεγάλες περιοχές όπου οπτικές ίνες  υπάρχουν μεν, δεν έχουν ενεργοποιηθεί δε.

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει στην Κυψέλη όπου το τμήμα που είναι πιο κοντά στην Πατησίων και το Πεδίο του Άρεως έχει υψηλότερα ποσοστά χρήσης σε σχέση με τις περιοχές που γειτνιάζουν με το Πολύγωνο και το Γαλάτσι. Συνολικά, σε όλη αυτή την ευρύτερη περιοχή το ποσοστό χρήσης (δηλαδή οι ενεργοποιημένες συνδέσεις οπτικών ινών ως ποσοστού της κάλυψης) υπολογίζεται στο 65%.

Στις δυτικές συνοικίες

Κινούμαστε δυτικά και σε μια ακόμα πυκνοκατοικημένη περιοχή του λεκανοπεδίου – το Περιστέρι. Στο κέντρο του Περιστερίου και στην ευρύτερη περιοχή του, από κάλυψη δικτύων τα πράγματα είναι καλά και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα. Το πρόβλημα είναι οι ενεργοποιήσεις, καθώς οι οπτικές ίνες που έχουν τεθεί σε λειτουργία με δυσκολία ξεπερνούν το 10% του συνόλου των διαθέσιμων συνδέσεων.

Η εικόνα είναι παρόμοια στο γειτονικό Αιγάλεω όπου πάλι βλέπουμε -με εξαίρεση φυσικά τους ελεύθερους χώρους της περιοχής- μεγάλη κάλυψη των δικτύων οπτικών ινών. Ωστόσο οι ενεργοποιημένες συνδέσεις καλύπτουν το 15% του διαθέσιμου δικτύου.

Μπερδεμένος Βορράς

Θα περίμενε κανείς ότι η εικόνα διαφοροποιείται στα βόρεια προάστια και αυτό ισχύει, αλλά όχι παντού.

Ο χάρτης ευρυζωνικότητας δείχνει για την περιοχή του Χαλανδρίου και της Αγίας Παρασκευής ένα υψηλό ποσοστό κάλυψης, ενώ οι ενεργοποιήσεις φτάνουν στο 32%.

Αν όμως κινηθούμε προς Μαρούσι και Κηφισιά το ποσοστό των ενεργοποιήσεων πέφτει στο επίπεδο του 9% με τις περισσότερες ενεργές συνδέσεις οπτικών ινών να βρίσκονται σε περιοχές με αυξημένη δραστηριότητα επιχειρήσεων.

Γενικά στην περιοχή αυτή, όπως και στα δυτικά προάστια, οι οπτικές ίνες φαίνεται ότι δυσκολεύονται να μπουν στις κατοικίες.

Πολύ σκληρός για να πεθάνει

Τα δίκτυα χαλκού που, όσον αφορά στο διαδίκτυο, ήταν η βασική υποδομή για μια μεγάλη περίοδο που ξεκίνησε από τις ταχύτητες των μερικών kbps στις δεκαετίες του ’80 και του ’90 και έφτασε ως τις υπηρεσίες VDSL με (ονομαστική) ταχύτητα έως και 200 Mbps, είχαν να δώσουν ό,τι είχαν να δώσουν. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο βρίσκεται σε εξέλιξη μια διεργασία για την αντικατάστασή τους από τα δίκτυα οπτικών ινών, αλλά αυτό, όπως είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς δεν μπορεί να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη.

Η αντικατάσταση των δικτύων χαλκού από τις οπτικές ίνες περιλαμβάνεται και στις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πράξη για τα Ψηφιακά Δίκτυα (Digital Networks Act, DNA), η οποία βρίσκεται σήμερα στο στάδιο της διαμόρφωσης. Η Επιτροπή επιδιώκει την απλοποίηση της διαδικασίας αντικατάστασης και επιθυμεί να ορίσει μια συγκεκριμένη ημερομηνία, κάπου στο 2030, που θα σηματοδοτήσει το τέλος των δικτύων χαλκού στην Ε.Ε.  Το κείμενο της DNA δεν έχει λάβει την τελική του μορφή και, κατά πάσα πιθανότητα, θα αποτελέσει αντικείμενο σκληρής διαπραγμάτευσης μεταξύ των οργάνων της Ε.Ε., των τηλεπικοινωνιακών παρόχων και των εταιρειών που παρέχουν υπηρεσίες μέσω διαδικτύου. Βεβαίως, όλοι λίγο πολύ αναμένουν και κάποιας μορφής παρέμβαση από τις Ηνωμένες Πολιτείες εφόσον θεωρήσουν ότι θίγονται τα συμφέροντα των αμερικανικών επιχειρήσεων.

Πάντως, ανεξαρτήτως του τι θα γίνει στο… μαγειρείο των Βρυξελλών, σε κάποιες χώρες της Ε.Ε. η εποχή του τηλεπικοινωνιακού χαλκού τελειώνει. Σύμφωνα με στοιχεία του FTTH Council από τις αρχές του 2025, το προβάδισμα είχε η Πορτογαλία με σχεδόν πλήρη αντικατάσταση του χαλκού από τις οπτικές ίνες, ενώ την πρώτη πεντάδα συμπλήρωναν Σουηδία, Ισπανία, Βουλγαρία και Λιθουανία. Για τη χώρα μας, το αναφερόμενο ποσοστό αντικατάστασης ήταν το 4%.

Σίγουρα η κατάσταση έκτοτε έχει βελτιωθεί, κρίνοντας τουλάχιστον από τις επίσημες ανακοινώσεις των παρόχων. Ο ΟΤΕ -που είναι ο μόνος που τακτικά ανακοινώνει αριθμούς συνδρομητών- στο γ’ τρίμηνο του 2025 ανέφερε 2,56 εκατ. σταθερές συνδέσεις, εκ των οποίων οι 2,36 εκατ. είναι ευρυζωνικές και από αυτές οι 508.800 είναι συνδέσεις οπτικής ίνας που φτάνει ως το σπίτι (FTTH).

Σχετικές μελέτες που να αναλύουν τους λόγους για τους οποίους οι Έλληνες καταναλωτές δεν κάνουν το βήμα της απεξάρτησης από τα δίκτυα παλαιάς τεχνολογίας δεν υπάρχουν. Εξετάζοντας τις τάσεις διεθνώς, πέρα από τη δύναμη της συνήθειας που παίζει κάποιο ρόλο, βλέπουμε ότι πολλοί θεωρούν ότι η εγκατάσταση οπτικής ίνας είναι μια μπελαλίδικη διαδικασία «που θα κάνει το σπίτι χάλια», ενώ ρόλο παίζει και η απουσία λόγων που θα έκαναν κάποιον να αφήσει τη μεταβλητή ταχύτητα των δικτύων χαλκού για την εγγυημένη ταχύτητα της οπτικής ίνας. Αν δεν παράγεις περιεχόμενο ή αν δεν κάνεις χρήση «βαριών» εφαρμογών όπως streaming σε υψηλή ανάλυση, δεν βρίσκεις λόγο να πας στις οπτικές ίνες. Βεβαίως, όσοι το αναβάλουν ίσως κληθούν στο μέλλον να πληρώσουν ακριβότερα τη -δρομολογημένη πια από κάποια χρονική στιγμή και μετά- μετάβαση, καθώς κάπου στην αυγή της επόμενης δεκαετίας, τα δίκτυα χαλκού θα περάσουν οριστικά στην Ιστορία.

The post Το Gigabit Voucher ίσως δεν φτάνει – Χλιαρή υποδοχή των οπτικών ινών appeared first on 2045.gr.

Τον Νοέμβριο του 2022 το ChatGPT σάρωσε το διαδίκτυο και η OpenAI, μια σχετικώς άγνωστη εταιρεία μέχρι τότε, βρέθηκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας. Η τεχνητή νοημοσύνη έγινε θέμα συζήτησης παντού από τις παρέες μέχρι τα κοινοβούλια και τις διάφορες συνόδους κορυφής. Για άλλη μια φορά η τεχνολογική εξέλιξη βρέθηκε να δίνει τον ρυθμό και όλοι, πολιτικοί, επιστήμονες, επενδυτές, ακολουθούν, άλλοι πρόθυμα, άλλοι όχι και τόσο…

Βρεθήκαμε ξαφνικά με νέες προσθήκες στο λεξιλόγιό μας, βρεθήκαμε να μιλάμε για prompts, για περσόνες, για παραισθήσεις. Θυμηθήκαμε τον Εξολοθρευτή και το Skynet και μιλήσαμε (σε παρέες ή κοινοβούλια) για ένα μέλλον όπου οι μηχανές θα έχουν τον έλεγχο.

Στα τρία χρόνια που έχουν περάσει από τον Νοέμβριο του 2022 έχουμε δει πολλά θαυμαστά, έχουμε δει πολλές γκάφες αλλά από οποιαδήποτε οπτική εξετάζουμε την τεχνητή νοημοσύνη το βέβαιο είναι ότι το τζίνι έχει βγει από το λυχνάρι και δεν πρόκειται να επιστρέψει σε αυτό.

Βεβαίως η διάθεση της τεχνητής νοημοσύνης γενικής χρήσεως δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Είχε προηγηθεί η παρουσίαση εργαλείων όπως το Midjourney – εργαλεία που υποσχέθηκαν ότι θα παράγουμε δημιουργικότητα με τρόπους που δεν… μπορούσαμε να φανταστούμε. Επίσης, για να φτάσουμε ως εδώ προηγήθηκαν ουκ ολίγες αποτυχίες. Μπορεί να μην τις θυμόμαστε αλλά συνέβησαν, όπως το Microsoft Tay, από το οποίο η εταιρεία έμαθε μερικά χρήσιμα πράγματα.

Όμως με το ChatGPT και αργότερα το Claude, το Gemini, το Grok, Perplexity και δεκάδες εργαλεία για κάθε πιθανή και απίθανή χρήση, ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο που μάλλον θα έχει τον τίτλο «4^η Βιομηχανική Επανάσταση».

Το ράλι του νέου αφεντικού

Στην καρδιά αυτής της επανάστασης βρίσκουμε τη νέα γενιά των ολοκληρωμένων κυκλωμάτων. Η Intel, η εταιρεία που μας γνώρισε τους μικροεπεξεργαστές και που με «ευαγγέλιο» τον νόμο του Μουρ οδήγησε την εξέλιξη της ψηφιακής τεχνολογίας επί δεκαετίες, δεν έχει πια τον έλεγχο των πραγμάτων. Η νέα εποχή προστάζει και νέο «ευαγγέλιο» με την Silicon Valley να ακροβατεί μεταξύ της τεχνολογικής πρωτοπορίας και της τεχνο-θρησκείας.               

Εταιρείες όπως η Nvidia βρίσκονται σήμερα στη θέση του οδηγού και η επενδυτική κοινότητα είναι ενθουσιασμένη. Τόσο ενθουσιασμένη που στους 36 μήνες μετά τον Νοέμβριο του 2022, έχει ανεβάσει τη μετοχή της Nvidia σε δυσθεώρητα επίπεδα. Πώς αλλιώς να περιγράψεις μια άνοδο της τάξης του 1.200%;

Για τις ανάγκες της σύγκρισης και μόνο, η ισοτιμία του Bitcoin έναντι του δολαρίου στο ίδιο διάστημα έχει ενισχυθεί κατά περίπου 720%.

Σε αυτά τα τρία χρόνια είδαμε την τεχνητή νοημοσύνη να αποκτά κεντρικό ρόλο στην πολιτική ατζέντα. ΗΠΑ και Κίνα βρίσκονται σε έναν σκληρό ανταγωνισμό ψηφιακής κυριαρχίας, ενώ η Ευρώπη παρακολουθεί από απόσταση μην έχοντας -πέρα από εξαγγελίες- ουσιαστικό τρόπο για να διεκδικήσει μια σημαντική θέση στο τραπέζι των συζητήσεων. Όποιων συζητήσεων μπορεί να διεξάγονται.

Οι αποτιμήσεις δείχνουν ποιος έχει το προβάδισμα. Η OpenAI εκτιμάται ότι έχει φτάσει σε κεφαλαιοποίηση τα 500 δισ. δολάρια και φέρεται να προετοιμάζει την είσοδό της στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης με αρχική αποτίμηση το ένα τρισ. δολάρια. H Anthropic υπολογίζεται ότι βρίσκεται στην περιοχή των 200 δισ. δολαρίων από πλευράς αποτίμησης, στο ίδιο επίπεδο με την xAI, την εταιρεία του Elon Musk που έχει αναπτύξει το Grok.  H Perplexity βρίσκεται σε αρκετή απόσταση με αποτίμηση 20 δισ. δολαρίων, ενώ η γαλλική Mistral, η μόνη ευρωπαϊκή εταιρεία με διαθέσιμο γλωσσικό μοντέλο για ευρεία χρήση, βρίσκεται στα 14 δισ. δολάρια.

Οι δυσθεώρητες αποτιμήσεις προκαλούν ίλιγγο και ανησυχία. Δεν λείπουν πολλοί που, βλέποντας την ανοδική πορεία που καταγράφουν οι μετοχές των μεγάλων εταιρειών τεχνολογίας στην Wall Street, βλέπουν κοινά σημεία με τη φούσκα των “dot com” των αρχών του αιώνα και φοβούνται ένα νέο κραχ.

Όμως δεν είναι μόνο θέμα χρημάτων.

Μορφωμένοι μεν, άνεργοι δε

Η τεχνητή νοημοσύνη, όπως έχει παρουσιαστεί και εξελιχθεί τα τελευταία τρία χρόνια, αλλάζει ριζικά τον τρόπο εργασίας όλων ή σχεδόν όλων. Είναι η πρώτη φορά στους τελευταίους τρεις αιώνες που μια τεχνολογική εξέλιξη δεν απειλεί μόνο χειρωνακτικά επαγγέλματα αλλά και επαγγέλματα στον χώρο των υπηρεσιών. Τα ρομπότ ανοίγουν τον βηματισμό τους για να αντικαταστήσουν τους ανθρώπους στις βιομηχανικές γραμμές παραγωγής, αλλά την ίδια στιγμή η τεχνητή νοημοσύνη διεκδικεί θέσεις που σήμερα καταλαμβάνουν υψηλόβαθμα στελέχη και εργαζόμενοι που επένδυσαν χρόνο και χρήμα στις σπουδές τους.

Η τεχνητή νοημοσύνη εμφανίζεται να ευθύνεται – αν όχι πλήρως, σίγουρα εν μέρει- για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν πολλοί πτυχιούχοι στην εξεύρεση εργασίας. Στα μέσα του 2025 οι ερευνητές είδαν με έκπληξη στην αμερικανική αγορά το ποσοστό ανεργίας μεταξύ των νέων πτυχιούχων να ανεβαίνει στο 5,8%. Τα υψηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν μεταξύ πτυχιούχων οικονομικών σχολών και σχολών πληροφορικής. Νομικές εταιρείες και εταιρείες συμβούλων αναφέρουν ότι προτιμούν να πληρώνουν συνδρομές σε κάποια από τα γλωσσικά μοντέλα για να κάνουν την προπαρασκευαστική δουλειά σε μια υπόθεση αντί να προσλαμβάνουν πτυχιούχους.

Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, μπορούμε να πούμε ότι ακόμα και μεγάλοι οργανισμοί δεν έχουν αντιληφθεί ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι έτοιμη για σύνθετες εργασίες. Η Deloitte υποχρεώθηκε να επιστρέψει μέρος της αμοιβής που είχε λάβει από την κυβέρνηση της Αυστραλίας όταν διαπιστώθηκε ότι στη σύνταξη μίας έκθεσης για την οποία είχε λάβει 440.000 δολάρια είχε συμμετάσχει και η τεχνητή νοημοσύνη. Αυστραλός πολιτικός σχολίασε το θέμα σημειώνοντας σκωπτικά ότι η εταιρεία έχει πρόβλημα ανθρώπινης νοημοσύνης.

Στις δε νομικές υπηρεσίες, οι γκάφες της τεχνητής νοημοσύνης είναι παροιμιώδεις.

Ωστόσο, η τάση της υποκατάστασης των στελεχών στον χώρο των υπηρεσιών από την τεχνητή νοημοσύνη είναι σαφής. Εφόσον αυτή η τάση εδραιωθεί, το ερώτημα είναι τι θα κάνουν οι πτυχιούχοι αν δεν μπορούν να βρουν εργασία στο αντικείμενό τους.

Το ερώτημα αφορά πολλούς κλάδους -όχι μόνο τους νομικούς ή τους εργαζόμενους σε εταιρείες συμβούλων-, καθώς η τεχνητή νοημοσύνη πιάνει όλο και περισσότερες δουλειές που μέχρι σήμερα ήταν αποκλειστικό προνόμιο (ή «προνόμιο») των ανθρώπων. Αυτό είναι αναμενόμενο, τι γίνεται όμως με τις καριέρες των ανθρώπων;

Ο κατάλογος με τα επαγγέλματα που εμφανίζονται προστατευμένα από την επέλαση της τεχνητής νοημοσύνης, δείχνει προς τα πού οδεύουμε. Επαγγελματίες υγείας (νοσηλευτές καθώς και ορισμένες ιατρικές ειδικότητες), ορισμένοι τεχνίτες και μηχανικοί βρίσκονται σε -θεωρητικά- καλύτερη μοίρα από τους μεταφραστές, τους διευθύνοντες συμβούλους ή τους αναλυτές αγοράς, τα στελέχη επικοινωνίας. τους εργαζόμενους σε εταιρείες δημοσκοπήσεων, τους δημοσιογράφους.

Σε συνέχεια των προηγούμενων τεχνολογικών κυμάτων, η τεχνητή νοημοσύνη δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας. Για παράδειγμα, πριν από δέκα χρόνια κανείς δεν θα περίμενε ότι χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θα αναλάμβαναν τον ρόλο του δασκάλου σε γλωσσικά μοντέλα. Κάποιοι από τους πτυχιούχους μπορεί να κατευθυνθούν προς μια τέτοια λύση – το αν θα είναι μόνιμη ή προσωρινή μένει να φανεί. Όμως αυτή η εναλλακτική πρόταση αφορά ελάχιστους.

Νέα εργαλεία, νέες συμπεριφορές

Μαζί με τους νέους όρους που έφεραν το ChatGPT και οι φίλοι του, στην καθημερινότητά μας γίναμε μάρτυρες νέων συμπεριφορών που μας έδειξαν τόσο τα όρια και τις δυνατότητες των εργαλείων όσο και τον χαρακτήρα πολλών ανθρώπων.

Χάρη σε εργαλεία όπως το Sora για τη δημιουργία βίντεο είδαμε πολλές αστείες, εκνευριστικές, εξωφρενικές, πλαστές, παραγωγές που κυκλοφόρησαν με άνεση στα κοινωνικά δίκτυα. Οι Αμερικανοί χρησιμοποιούν τον όρο “slop” για να περιγράψουν παραγωγές χαμηλής ποιότητας και αξιοπιστίας που δημιουργήθηκαν χάρη στην τεχνητή νοημοσύνη. Ναι, είδαμε αρκετό slop αυτά τα τρία χρόνια. Είδαμε και έξυπνες ιδέες. Είδαμε επίσης πόσο εύκολο είναι να διαδοθεί κάτι που οφθαλμοφανέστατα δεν είναι αληθινό, όπως είναι για παράδειγμα η «φωτογραφία» της Σαντορίνης με τις νεροτσουλήθρες.

Θα δυσκολευτούμε να ξεχάσουμε αυτό το ανοσιούργημα. Όπως θα δυσκολευτούμε να ξεχάσουμε την γκάφα της Google, που έψαχνε λέξεις για να δικαιολογηθεί όταν μια νέα λειτουργία του Gemini για τη δημιουργία εικόνων παρήγαγε φωτογραφίες με μαύρους στρατιώτες της Βέρμαχτ από την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Μιλώντας όμως για συμπεριφορές, τι έχετε να πείτε για τις αναρτήσεις που ξεκινούν με μια φράση όπως «Ρώτησα το ChatGPT» ή «Πες μου φίλε μου Grok»; Είδαμε πολλές συζητήσεις να ξεκινούν έτσι και ακόμα περισσότερες να τελειώνουν έτσι με ανταλλαγή διαφόρων κοσμητικών επιθέτων και είμαστε βέβαιοι ότι αυτό το φαινόμενο θα συνεχίσει ακριβώς με τον ίδιο τρόπο.

Μάθαμε επίσης ότι πολλοί χρησιμοποιούν τα γλωσσικά μοντέλα ως συναισθηματικό και ψυχολογικό αποκούμπι, σε βαθμό που να ελοχεύουν σοβαροί κίνδυνοι. Μέσα στο σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα των τριών ετών είδαμε να δημοσιεύονται αρκετές μελέτες που να προειδοποιούν για τους κινδύνους που κρύβει η χρήση των γλωσσικών μοντέλων ως ψυχοθεραπευτών.

Ταυτόχρονα, είδαμε ότι η τεχνητή νοημοσύνη είναι ιδιαίτερα απαιτητική και ότι αλλάζουν τα μοντέλα χρήσης του διαδικτύου. Η διαφήμιση, ως βασική μέθοδος χρηματοδότησης των διαδικτυακών υπηρεσιών, δεν επαρκεί και οι συνδρομές γίνονται η νέα κανονικότητα, πράγμα που οδηγεί σε έναν ντε φάκτο διαχωρισμό. Όσοι μπορούν να πληρώσουν τα 15, 20 ή 25 ευρώ τον μήνα για μια υπηρεσία τεχνητής νοημοσύνης, αποκτούν ένα σοβαρό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι εκείνων που δεν μπορούν να διαθέσουν ένα τέτοιο ποσό σε μόνιμη βάση. Οι δε ενεργειακές απαιτήσεις της τεχνητής νοημοσύνης είναι τόσο αυξημένες που επαναφέρουν στο προσκήνιο ξεχασμένα πυρηνικά εργοστάσια αλλά και την ίδια την πυρηνική ενέργεια.

Είδαμε επίσης ανθρώπους να κοροϊδεύουν τα γλωσσικά μοντέλα όταν εκείνα έπεφταν σε παγίδες και αναζητούσαν τους διφθόγγους στη λέξη «τζάκι» ή τα πέντε «ου» στη λέξη «παστίτσιο».

Αυτό που δεν έχουμε δει ωστόσο να παίρνει την ίδια μεγάλη έκταση είναι η συνειδητοποίηση ότι τα chatbots των γλωσσικών μοντέλων είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Η τεχνητή νοημοσύνη μπαίνει ταυτόχρονα σε διάφορους χώρους, από την αρχαιολογία έως τις ιατρικές γνωματεύσεις και σταδιακά ενσωματώνεται σε όλο και περισσότερες εφαρμογές και συσκευές.

Σίγουρα υπάρχουν υπερβολές, όπως σίγουρα υπάρχει και η προσπάθεια των εταιρειών να «κλείσουν» τους χρήστες στα δικά τους περιβάλλοντα. Η δημιουργία ενός οικοσυστήματος εφαρμογών από την OpenAI και η ενσωμάτωση του Copilot στις εφαρμογές της Microsoft αυτό άλλωστε δείχνουν. Επί της ουσίας, οι τεχνολογίες αλλάζουν, οι εμπορικές πρακτικές, όμως, όχι και τόσο, όμως πλέον δημιουργούνται σημαντικές παρενέργειες.

Η μετατροπή της μηχανής αναζήτησης της Google σε υπηρεσία απαντήσεων, μέσω των AI Overviews και του AI Mode, δημιουργεί νέα δεδομένα για τους παραγωγούς περιεχομένου. Όσοι είχαν στηρίξει την επισκεψιμότητα των sites τους στις τεχνικές SEO βλέπουν τώρα αυτή τη στρατηγική να καταρρέει. Υπάρχουν αναλύσεις που κάνουν λόγο για μείωση της κίνησης κατά 80%, διότι η Google επιδιώκει να κρατήσει τους χρήστες στη σελίδα αναζήτησης. Πρόκειται για στροφή 180 μοιρών σε σχέση με τη λογική που είχε η εταιρεία στα πρώτα της βήματα, όταν δηλαδή σκοπός της ήταν να στέλνει τους χρήστες σε άλλους ιστότοπους όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Οι εκδότες, οι οποίοι βλέπουν τα έσοδά τους από τη διαδικτυακή διαφήμιση να οδεύει προς το μηδέν ως αποτέλεσμα της μειωμένης επισκεψιμότητας, κινούνται νομικά κατά της Google. Θεωρούν ότι δικαιούνται μερίδιο από τα έσοδα εφόσον οι επισκοπήσεις τεχνητής νοημοσύνης βασίζονται στο περιεχόμενο που οι εκδοτικές τους δραστηριότητες έχουν αναπτύξει. Σε νομικές περιπέτειες με παραγωγούς περιεχομένου έχουν μπλέξει και άλλες δυνάμεις της τεχνητής νοημοσύνης. Η OpenAI αντιμετωπίζει τους New York Times και η Anthropic έχει αντιμετωπίσει προσφυγές από εκδοτικούς οίκους. Δεν ξέρουμε αν οι νομικές εταιρείες που εμπλέκονται σε αυτές τις διαμάχες θα χρησιμοποιήσουν τεχνητή νοημοσύνη ή όχι, αλλά σίγουρα θα έχουν αρκετή δουλειά για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Βρισκόμαστε στις πρώτες μόνο σελίδες της 4^ης Βιομηχανικής Επανάστασης και το βέβαιο είναι ότι έχουμε πολλά να δούμε ακόμα.

Αυτό διαβάζεται ως υπόσχεση, διαβάζεται και ως απειλή…

The post Τρία χρόνια με την τεχνητή νοημοσύνη – Τι μάθαμε, τι κάνουμε, τι έρχεται appeared first on 2045.gr.

Εφόσον οι μετρήσεις είναι ακριβείς, χρειάστηκαν περίπου τρία χρόνια για να πάρει η τεχνητή νοημοσύνη το πάνω χέρι στην παραγωγή και διάθεση δεδομένων στο διαδίκτυο.

Θεωρούμε ότι το χρονικό σημείο μηδέν είναι ο Νοέμβριος του 2022, όταν το ChatGPT έγινε διαθέσιμο στο ευρύ κοινό, αν και μέχρι εκείνη τη στιγμή είχαν εμφανιστεί πολλές υπηρεσίες στον τομέα της δημιουργικής τεχνητής νοημοσύνης.

ChatGPT, Gemini, Claude, DeepSeek, Perplexity και χιλιάδες ακόμα μοντέλα και υπηρεσίες, δημιουργούν καθημερινά -κατόπιν παραγγελίας των ανθρώπων που με ενθουσιασμό τις χρησιμοποιούν- τεράστιο όγκο δεδομένων κάθε μορφής. Κείμενα, φωτογραφίες, βίντεο, κώδικας βγαίνουν με καταιγιστικό ρυθμό και με διάφορους τρόπους καταλήγουν στις οθόνες μας, είτε επειδή το ζητήσαμε είτε επειδή εμφανίζεται στη ροή ενημερώσεών μας σε ένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης.

Καλώς ήρθατε σε έναν κόσμο συνθετικών δεδομένων.

Δεδομένα χαμηλής διατροφικής αξίας

Ο ορισμός είναι απλός, τα συνθετικά δεδομένα είναι ο,τιδήποτε παράγεται από την τεχνητή νοημοσύνη. Σε αντιδιαστολή, έχουμε τα ανθρωπογενή δεδομένα και επί χιλιάδες χρόνια, το είδος μας είχε το μονοπώλιο στη μετάδοση της γνώσης από γενιά σε γενιά. Αυτό το μονοπώλιο καταργήσαμε εκουσίως με την εμφάνιση της δημιουργικής και της γενικής χρήσης τεχνητής νοημοσύνης.

Τα γλωσσικά μοντέλα έχουν πια «διαβάσει» ό,τι έχει δημιουργηθεί από τον άνθρωπο αλλά κάπως θα πρέπει να συνεχίζεται η εξέλιξή τους. Η ιδέα για χρήση των συνθετικών δεδομένων ακούγεται λογική. Αν οι άνθρωποι μαθαίνουν από άλλους ανθρώπους γιατί να μη συμβαίνει κάτι ανάλογο για τις μηχανές;

Μόνο που οι δοκιμές δείχνουν ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως τα θέλουμε.

Όταν ένα γλωσσικό μοντέλο εκπαιδεύεται με βάση συνθετικά δεδομένα, χάνει σταδιακά σε πολυπλοκότητα. Τα συνθετικά δεδομένα είναι ομοιογενή, έχουν πιο απλή δομή σε σχέση με τα ανθρωπογενή δεδομένα και έχουν μια τάση να κινούνται προς τον μέσο όρο.

Αν τα ανθρωπογενή δεδομένα είναι κεφτεδάκια που φτιάχνουμε στο σπίτι μας ,τα συνθετικά είναι τα μπιφτέκια μιας αλυσίδας fast-food. Τα πρώτα δεν είναι πανομοιότυπα μεταξύ τους, τα δεύτερα είναι. Διατροφικώς, τα πρώτα τείνουν να είναι καλύτερα από τα δεύτερα.

Κατ’ αναλογία, τα συνθετικά δεδομένα είναι πιο «φτωχά», δεν περιέχουν δημιουργικές εκφράσεις, νεολογισμούς και, γενικά, τις μικρολεπτομέρειες που διαφοροποιούν τον λόγο από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Καθώς έχουν την τάση να κινούνται προς τον μέσο όρο, αναπαράγουν και τον μέσο όρο των προκαταλήψεων, οπότε στην εκπαίδευση των γλωσσικών μοντέλων των επόμενων γενιών οι ίδιες προκαταλήψεις θα διαιωνίζονται. Δεν είναι ότι οι ανθρώπινες προκαταλήψεις είναι καλύτερες, απλώς υπάρχουν διαφορές μεταξύ των ανθρώπων που αναπτύσσουν ή «εκπαιδεύουν» τα γλωσσικά μοντέλα. Αλλιώς βλέπει τον κόσμο ένας Αμερικανός, αλλιώς ένας Ασιάτης, για παράδειγμα και οι προκαταλήψεις του πρώτου δεν συμπίπτουν με εκείνες του δεύτερου. Αυτή η ποικιλομορφία (ακόμα και η αρνητική της πλευρά, όπως εκδηλώνεται με διάφορες προκαταλήψεις) χάνεται όταν το γλωσσικό μοντέλο αναλαμβάνει τον ρόλο το «δασκάλου» για τα μοντέλα της επόμενης γενιάς.

Κάποιος που εξαρτά τη διατροφή του αποκλειστικά από τα μπιφτέκια ενός fast-food είναι αρκετά πιθανό ότι θα αντιμετωπίσει προβλήματα υγείας. Κατ’ αναλογία προβλήματα θα αντιμετωπίσει και το γλωσσικό μοντέλο που εκπαιδεύεται μόνο με συνθετικά δεδομένα, αφού από την υπερβολική ομοιογένεια στο τέλος θα παράγει αποτελέσματα που θα χαρακτηρίζονται από τόση ομοιογένεια που θα είναι, τελικώς, άχρηστα για τον άνθρωπο που τα παρήγγειλε.

Υπάρχουν κάποιες προσεγγίσεις που προσπαθούν να απαντήσουν σε αυτή την πρόκληση. Η δημιουργία συνθετικών δεδομένων με τρόπο που να μοιάζει με τον ανθρώπινο, ακούγεται ως μια καλή προσέγγιση. Βεβαίως, εύκολα το λες, δύσκολα το κάνεις. Για παράδειγμα, η Anthropic μιλάει για «Συνταγματική Τεχνητή Νοημοσύνη» (Constitutional AI) όπου σε πρώτη φάση το γλωσσικό μοντέλο λαμβάνει ένα σύνολο αρχών τις οποίες οφείλει να τηρεί – ένα είδος Συντάγματος δηλαδή. Αν σας θυμίζει τους τρεις νόμους ρομποτικής που είχε περιγράψει ο Ισάακ Ασίμοφ, είστε σε καλό δρόμο.

Με βάση αυτές τις αρχές, το γλωσσικό μοντέλο φτάνει στο σημείο να αξιολογεί τις απαντήσεις του αυτόματα. Για να φτάσει εκεί, ξεκινάει από ένα κατώτερο επίπεδο, όπου υπάρχει ανθρώπινη επίβλεψη στη διαδικασία εκμάθησης. Ακολούθως, ένα άλλο μοντέλο που λειτουργεί ως ανεξάρτητος και ουδέτερος παρατηρητής εξετάζει κατά πόσο οι απαντήσεις τηρούν τις αρχές του «Συντάγματος» και, εφόσον το γλωσσικό μοντέλο – μαθητής περάσει με επιτυχία τις δοκιμασίες προχωρά, πια, αυτόνομα ως «πολίτης» που υπακούει στους κανόνες.

Οι οποίοι κανόνες του «Συντάγματος» της Anthropic έχουν θεσπιστεί με βάση κείμενα που αντανακλούν κυρίως δυτικές αξίες. Αυτή η προσέγγιση είναι καλή διότι εμπεριέχει ασφάλεια (για παράδειγμα, το μοντέλο δεν θα μας πει πώς θα ανατρέψουμε με όπλα την κυβέρνηση της χώρας μας και θα μας προτείνει να φτιάξουμε ένα πολιτικό κόμμα και να επιδιώξουμε την αλλαγή μέσω εκλογών) αλλά δεν έχουν όλοι τις ίδιες αξίες. Πολλές κοινωνίες δίνουν τεράστια σημασία στον σεβασμό στους μεγαλύτερους, σε άλλες υπάρχουν βαθιά ριζωμένες θρησκευτικές παραδόσεις και σε άλλες το τι είναι ελεύθερη έκφραση μπορεί να μας κάνει να διαφωνήσουμε. Είναι μάλλον δύσκολο να βρούμε, τελικά, ένα «Σύνταγμα» στο οποίο θα συμφωνήσουμε όλοι, όμως ακόμα και αν δεχθούμε ότι υπάρχουν 10 ισχυρά γλωσσικά μοντέλα με ισάριθμο κατάλογο κανόνων, είναι δύσκολο να ξεφύγουμε από την ομοιομορφία που δημιουργείται από την επικράτηση των συνθετικών δεδομένων. Μπορεί η ομοιομορφία να μην είναι οικουμενική αλλά θα έχουμε δέκα από αυτές με κάποιες παραλλαγές μεταξύ τους.

Εφιαλτική ομοιομορφία

Η αρχιτεκτονική έχει ουκ ολίγα παραδείγματα δημιουργιών που δίχασαν τον κόσμο και το μουσείο Guggenheim είναι μια εξαιρετική περίπτωση αρχιτεκτονικής δημιουργίας που όταν κατασκευάστηκε συνάντησε την έντονη αποδοκιμασία.

Το χαρακτήρισαν «τεράστιο γκαράζ», «γιγαντιαίο τιρμπουσόν», «τεράστια φόρμα για γλυκά», «ανάποδο μπολ», «υπερμεγέθη φραντζόλα», «λεκάνη χωρίς λαβές». Καθόλου κολακευτικά σχόλια.

Έντονα αρνητική ήταν η υποδοχή που επιφυλάχθηκε και για το Κέντρο Pompidou στο Παρίσι, με τη Le Monde να μιλάει για τον «βιασμό του Παρισιού» και τους Παριζιάνους να του δίνουν το παρατσούκλι «Η Nottre Dame των σωληνώσεων».

Τα δύο κτίρια απέχουν μεταξύ τους 20 χρόνια αλλά ένα από τα (πολλά) στοιχεία που τα συνδέουν είναι ότι δεν σχεδιαστεί με τον μέσο όρο κατά νου. Ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης που θα είχε εκπαιδευτεί με συνθετικά δεδομένα, θα ακολουθούσε τη μέση οδό, θα επέλεγε φόρμες που επικρατούν στο αστικό τοπίο και θα δημιουργούσε κτίρια που δεν θα ξεχώριζαν με τον τρόπο που ξεχωρίζουν το Guggenheim το Pompidou ή τα κτίρια του Gaudi.

Προγραμματιστές-ρομπότ, προγράμματα-ρομπότ

Είναι μάλλον βέβαιο ότι αν αφήσουμε τα συνθετικά δεδομένα να ορίσουν το αρχιτεκτονικό μας μέλλον, θα βυθιστούμε σε μια σούπα ομοιομορφίας αλλά τι γίνεται με έναν τομέα όπως είναι ο προγραμματισμός; Η ανάπτυξη εφαρμογών έχει σε γενικές γραμμές μια μεθοδολογία που δεν αφήνει πολλά περιθώρια για προσεγγίσεις ανάλογες με εκείνες που επέδειξε ο Gaudi, οπότε γιατί να μην αφήσουμε τις μηχανές να γράψουν τις εφαρμογές μας κατά παραγγελία;

Μιλάμε, βεβαίως, θεωρητικά αλλά ο κώδικας παράγεται από συστήματα τεχνητής νοημοσύνης που έχουν εκπαιδευτεί για αυτό τον σκοπό με κώδικα από συστήματα παλαιότερης γενιάς, δεν θα είναι κατ’ ανάγκη καλύτερος από τον κώδικα των -ανθρώπων- προγραμματιστών. Η τάση της ομοιογενοποίησης και η κυριαρχία του μέσου όρου θα δημιουργούσε «πολυλογάδικο» κώδικα με σειρές από if ή ατέρμονες αλληλουχίες βρόχων. Βέλτιστες αλλά όχι κατ’ ανάγκη ιδιαίτερα δημοφιλείς πρακτικές ασφαλείας ή πρακτικές που διακρίνονται από δεξιοτεχνία (διότι υπάρχει και τέτοια στον προγραμματισμό αντίθετα με ό,τι ίσως επικρατεί ως άποψη στους εκτός του χώρου) θα εξαφανίζονταν σταδιακά.

Ομοιομορφία σημαίνει ότι το κενό ασφαλείας που υπήρχε σε μια εφαρμογή μπορεί να επανεμφανίζεται σε άλλες, κάνοντας τη δουλειά των κυβερνοεγκληματιών πιο εύκολη και των κυβερνοαστυνόμων πιο δύσκολη.

Στο τέλος, μοιραία οδηγούμαστε σε ατέρμονες γραμμές κώδικα, χωρίς κάποια βελτιστοποίηση. Σε ακόμα μεγαλύτερο βάθος χρόνου θα φτάνουμε σε κώδικα που θα είναι πια αδύνατο να συντηρηθεί ούτε από μηχανή ούτε από άνθρωπο.

Ενδεχομένως, όλο το σύστημα να καταρρεύσει τελικά εκ των έσω, επειδή ο κώδικας θα ήταν δυσνόητος (για όλους) και ευάλωτος (από πολλούς).

Όλα αυτά θα μπορούσαν να συμβούν τόσο βαθιά στον χρόνο που η εφαρμογή για την οποία γράφτηκε ο κώδικας θα είναι παρωχημένη, αλλά γιατί να μη συμβούν ταχύτερα, σε τρία, πέντε ή δέκα χρόνια;

Για την ώρα, η ανθρώπινη συμμετοχή στην ανάπτυξη και εξέλιξη των μοντέλων αποτελεί τη μόνη προσέγγιση που αντιμετωπίζει την πρόκληση των συνθετικών δεδομένων. Όμως, επειδή οι άνθρωποι έχουμε ένα μοναδικό ταλέντο στο να δυσκολεύουμε τα πράγματα, ο ενθουσιασμός μας για όσα δημιουργούν οι εφαρμογές γενικής και δημιουργικής τεχνητής νοημοσύνης είναι τέτοιος που με μεγάλη χαρά γεμίζουμε το διαδίκτυο με συνθετικά δεδομένα.

Υπάρχουν χρήστες σε διάφορα κοινωνικά δίκτυα που επαίρονται για την ανάθεση της συγγραφής δημοσιεύσεων σε γλωσσικά μοντέλα, λες και υπάρχει κάποιος διαγωνισμός σε εξέλιξη για το ποιος θα γράψει τα περισσότερα posts. Υπάρχουν λογαριασμοί που κάνουν υποτιθέμενες αναπαραστάσεις μαχών της αρχαιότητας, με Έλληνες και Πέρσες να ανταλλάσσουν προσβλητικές φράσεις στα αγγλικά, διότι το μοντέλο δεν μπορεί να «αντιληφθεί» τον αναχρονισμό και αυτός που έκανε την παραγγελία της αναπαράστασης δεν ενδιαφέρεται για τέτοιες λεπτομέρειες. Υπάρχει, τέλος, ουκ ολίγο υλικό που είναι αποτέλεσμα των παραισθήσεων από τις οποίες εξακολουθούν να πάσχουν τα γλωσσικά μοντέλα. Αν υπάρχει κάτι χειρότερο από την ομοιομορφία, αυτό είναι η ομοιομορφία με λάθη.

Μάλλον χρειαζόμαστε περισσότερο Guggenheim…

The post Συνθετικά δεδομένα – Ο κίνδυνος ενός fast-food διαδικτύου appeared first on 2045.gr.