Είναι λογικό σφάλμα να εξάγεις συμπεράσματα από μια υπόθεση, αλλά πάνω σε αυτό το σφάλμα οφείλουμε μερικά υπέροχα ρητορικά σχήματα, κάποια από τα οποία έχουν μελοποιηθεί όπως για παράδειγμα το «Αν η γιαγιά μου είχε ρουλεμάν». Όμως σε έναν κόσμο που λατρεύει την υπερβολή, ίσως είναι σωστό να ξεκινάς με ένα λογικό σφάλμα.

Αν, λοιπόν, είχατε 1.000 δολάρια και τα είχατε επενδύσει στην αρχή του έτους σε μία μόνο μετοχή από τις λεγόμενες «Θαυμάσιες Επτά» της Wall Street (όσα τα θαύματα της αρχαιότητας ή οι νάνοι της Χιονάτης) θα είχατε στις 24 Ιουλίου: 820 δολάρια αν είχατε επενδύσει στην Microsoft, 1.003 δολάρια αν είχατε επενδύσει στην Amazon, 700 δολάρια αν είχατε επενδύσει στην Tesla, 1110 αν είχατε επιλέξει Nvidia, 1002 αν είχατε επιλέξει Google, 930 αν είχατε επιλέξει Meta και, τέλος, 1220 δολάρια αν είχατε αγοράσει Apple.

Αυτά, φυσικά, είναι θεωρητικά και τα κέρδη ή οι ζημιές θα γίνονταν πραγματικότητα μόνο αν αποφασίζατε να ρευστοποιήσετε την επένδυσή σας. Ως τώρα, ο μεγάλος χαμένος είναι ξεκάθαρα οι επενδυτές που άκουσαν τις Σειρήνες της Tesla. Ναι, βέβαια, συνολικά η κατάσταση δεν είναι καλή συνολικά για τις περισσότερες από τις «Θαυμάσιες Επτά» στον παρόντα χρόνο (και μπορεί αγαπητέ αναγνώστη αν μας διαβάζεις κάπου από το μέλλον η ζωή να μας έχει διαψεύσει οικτρά και τώρα να μας οικτίρεις για όσα γράφουμε) αλλά άλλο πράγμα να βολοδέρνει η επένδυσή σας κάπου στα 1.000 δολάρια και να δίνει μάχη με τον πληθωρισμό και άλλο να βρίσκεται στα 800 όπως στην περίπτωση της Microsoft ή, ακόμα χειρότερα, στα 700 της Tesla.

Από τα ψηλά στα χαμηλά

Αξίζει ίσως να δούμε τι συνέβη με την εταιρεία του Elon Musk. Μετά την εκλογή του Donald Trump η μετοχή της Tesla κινήθηκε ανοδικά, καθώς οι επενδυτές είδαν με πολύ καλό μάτι τη στενή σχέση των δύο ανδρών και τη συμμετοχή του πρώτου στο υπουργικό συμβούλιο του δεύτερου με εντολή την περικοπή των ομοσπονδιακών δαπανών. Κινήθηκε ακόμα πιο ψηλά στους μήνες που ακολούθησαν και έφτασε στο ιστορικό της υψηλό στα μέσα Δεκεμβρίου 2025 για να ακολουθήσει μια ελεύθερη πτώση.

Φαίνεται ότι οι λόγοι είναι πολλοί, κάποιοι έχουν και πολιτικό χρώμα. Η συμμετοχή στην κυβέρνηση και το επεισόδιο με τον ναζιστικό χαιρετισμό το οποίο ακολούθησε ένα (όχι και τόσο ισχυρό) μποϋκοτάζ στις πωλήσεις αλλά και μια (αρκετά ισχυρή) πλημμύρα αναρτήσεων και σχολίων με επίκεντρο το hashtag #swasticar, έπαιξαν ρόλο. Φυσικά υπήρξε περιθώριο και για ακτιβισμό, με την ομάδα Everybody hates Elon να αποκτά -δικαίως κατά τη γνώμη μας- αρκετή δημοσιότητα.

Για τους επενδυτές που δεν ενδιαφέρονται για τους χαιρετισμούς παντός είδους, περισσότερη σημασία έχει παίξει η αδυναμία της Tesla να ικανοποιήσει τις προβλέψεις τους. Αντί για κέρδη μισού δολαρίου ανά μετοχή η εταιρεία ανακοίνωσε κέρδη 33 σεντς και οι επενδυτές δεν χάρηκαν. Επίσης δεν χάρηκαν όταν είδαν ότι το περιθώριο κέρδους υποχώρησε από το 4,1% στο 1,4%, καθώς η εταιρεία προσπάθησε να γίνει πιο ανταγωνιστική, ενώ το γεγονός ότι η Tesla «έκαψε» γύρω στο ένα δισ. δολάρια σε επενδύσεις στη ρομποτική και την τεχνητή νοημοσύνη επίσης ενίσχυσε την κακή διάθεση των επενδυτών.

Ψάχνοντας για (ρομπο)ταξί

Γενικά είναι δύσκολο να βρει κανείς ταξί στον δρόμο αλλά είναι ακόμα πιο δύσκολο να βρείτε ρομποταξί. Ο Elon Musk όμως είχε υποσχεθεί ότι μέχρι το τέλος του 2025 ο στόλος των ρομποταξί (αυτόνομων οχημάτων-ταξί) της Tesla θα ήταν διαθέσιμος στον μισό πληθυσμό των ΗΠΑ. Αλλά η πραγματικότητα έχει εξελιχθεί εντελώς διαφορετικά. Η Tesla ξεκίνησε ένα πιλοτικό πρόγραμμα ρομποταξί στο Τέξας στα μέσα του 2025 και έκτοτε επέκτεινε το δίκτυό της σε μερικές πόλεις στη συγκεκριμένη Πολιτεία καθώς και στη Φλόριντα. Καμία σχέση με τις εξαγγελίες περί κάλυψης του μισού πληθυσμού της χώρας.

Τα ρομποταξί της Tesla έχουν πραγματοποιήσει 4 εκατ. χιλιόμετρα διαδρομών μεταφέροντας πελάτες και ο αριθμός μπορεί να ακούγεται εντυπωσιακός αλλά αν τον συγκρίνετε με τα 350 εκατ. χιλιόμετρα της Waymo (εταιρείας της Alphabet, στην οποία ανήκουν επίσης Google, YouTube κ.τ.λ.) είναι μηδενικός.

Σύμφωνοι, όχι μηδενικός είναι λίγο πάνω από το 1% των χιλιομέτρων της Waymo. Αλλά δεν το λες και καλή επίδοση όταν, μάλιστα, η Tesla είναι εκείνη που έχει υποσχεθεί -δια του Elon Musk- ουκ ολίγες φορές ότι θα φτάσει πρώτη στην κορυφή της πλήρους αυτόνομης οδήγησης. Περισσότερο για αυτό σε λίγο αλλά πρώτα ας δούμε λίγο την αγορά…

O ασιατικός ανταγωνισμός

Εντάξει, λογικό είναι να στενοχωριούνται οι επενδυτές και να τιμωρούν την Tesla επειδή άλλα έταξε και άλλα έκανε. Αλλά δεν είναι μόνο θέμα υποσχέσεων, είναι και θέμα ανταγωνισμού.

Τον Απρίλιο του 2025 η κινεζική BYD κατέγραψε υψηλότερες πωλήσεις στην Ευρώπη από την Tesla και αυτό συνέβη για πρώτη φορά. Έκτοτε ο ανταγωνισμός εντάθηκε περαιτέρω, καθώς οι παραδοσιακές αυτοκινητοβιομηχανίες ανεβάζουν (ή προσπαθούν να ανεβάσουν) τον ρυθμό τους και να καλύψουν την απόσταση που τους χωρίζει τόσο από την Tesla όσο και από τους Κινέζους κατασκευαστές ηλεκτρικών αυτοκινήτων.

Στο 1ο εξάμηνο του 2026 στην Ευρώπη η BYD πούλησε περισσότερα από 130.000 οχήματα, αριθμός τριπλάσιος σε σχέση με το πρώτο εξάμηνο το 2025, όταν η Tesla πούλησε 124.000 οχήματα έναντι 70.000 το 2025. Η ταχύτητα με την οποία ανεβάζει το μερίδιό της η BYD δείχνει μια δυναμική την οποία η Tesla (και όχι μόνο η Tesla) δεν μπορεί να ακολουθήσει.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα στα πέντε αυτοκίνητα που μπήκαν στην κυκλοφορία στο πρώτο μισό της χρονιάς που διανύουμε ήταν ηλεκτρικό, ενώ στο 37,3% βρίσκεται το μερίδιο αγοράς των υβριδικών και στο 29,7% το -μειούμενο- μερίδιο αγοράς των αυτοκινήτων με βενζινοκινητήρες ή με κινητήρες ντίζελ. Η Tesla μάλλον περισσότερο ανταγωνισμό θα αντιμετωπίσει παρά λιγότερο και αυτό κάνει τους επενδυτές ακόμα περισσότερο στενοχωρημένους.

Δέκα χρόνια στο περίμενε

Ίσως λίγο περισσότερο (στενοχωρημένους) να τους κάνουν οι υποσχέσεις του Musk για την πλήρη αυτόνομη οδήγηση. Με πρόχειρους υπολογισμούς, ο ιδιοκτήτης και διευθύνων σύμβουλος της Tesla έχει υποσχεθεί κάτι σχετικά με την αυτόνομη οδήγηση γύρω στις 15 με 20 φορές από το 2013 αλλά ελάχιστες έγιναν πραγματικότητα.

Η τελευταία του υπόσχεση έγινε στις αρχές της χρονιάς και σύμφωνα με αυτή, μέχρι το τέλος του 2026 θα υπάρχουν αυτόνομα οχήματα της Tesla στο 25% με 50% των ΗΠΑ εφόσον έχουν δοθεί οι σχετικές άδειες από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Κάτι μας λέει ότι πάλι θα έχουν στενοχώριες οι επενδυτές…

The post Όταν η Tesla παθαίνει λάστιχο… appeared first on 2045.gr.

Πόσο χρόνο χρειάζεται για να γίνει μια ιδέα πραγματικότητα στην Ευρώπη; Η σωστή απάντηση είναι «εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Στην περίπτωση του ψηφιακού ευρώ προσδοκούμε να το έχουμε στη διάθεσή μας το 2029, οκτώ χρόνια μετά τις πρώτες σχετικές συζητήσεις αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Το 2021 ήταν μια περίεργη χρονιά, καθώς η Ευρώπη προσπαθούσε να συνέλθει από το σοκ της πανδημίας του κορωνοϊού. Στη Φρανκφούρτη, στον γυάλινο πύργο που αποτελεί την έδρα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) δεν κυκλοφορούσαν και πολλοί άνθρωποι, λόγω των περιορισμών στις μετακινήσεις και τη -βολική για πολλούς εργαζόμενους- λύση της τηλεργασίας. Ως εκ τούτου, δεν ήταν εύκολες οι ζυμώσεις, οι συζητήσεις που διεξάγονται στους διαδρόμους, αλλά φαίνεται ότι υπήρχαν αρκετές διαβουλεύσεις σε διαδικτυακές συναντήσεις.

Τον Ιούλιο του 2021, λοιπόν, το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ το οποίο απαρτίζεται από τους κεντρικούς τραπεζίτες των χωρών της ευρωζώνης, αποφάσισε να ξεκινήσει μια διερεύνηση. Ορίστηκαν ομάδες εργασίας, ορίστηκαν επικεφαλής και οι συζητήσεις πήραν μια πιο επίσημη, θα λέγαμε, μορφή. Σχεδόν ένα εξάμηνο μετά, στις αρχές του 2022 εξετάστηκαν τα σενάρια χρήσης του ψηφιακού ευρώ, με άλλα λόγια, οι ομάδες εργασίας σκέφτηκαν πού και υπό ποιες συνθήκες θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί η ψηφιακή εκδοχή του ευρώ.

Αυτή η συζήτηση και η ταξινόμηση των σεναρίων χρήσης οδήγησε στο επόμενο βήμα που μας έφτασε στις αρχές του καλοκαιριού του 2022: Πώς θα διασφαλίζεται η ιδιωτικότητα; Σήμερα, το πιο φιλικό στην ανωνυμία μέσο πληρωμής είναι τα μετρητά. Μόνο οι συναλλασσόμενοι, άντε και κανένας περαστικός, γνωρίζουν για τη συναλλαγή και ο στόχος ήταν το ίδιο να συμβεί για το ψηφιακό ευρώ. Αυτό, εύκολα το λες, δύσκολα το κάνεις και αρκετά πιο δύσκολα το λες στους υπόλοιπους κατορθώνοντας να τους πείσεις.

Η δύσκολη άσκηση του ψηφιακού ευρώ μπήκε στα πιο βαθιά νερά στους μήνες που ακολούθησαν. Το δεύτερο μισό του 2022 οι ομάδες εργασίας εστίασαν στο μοντέλο διανομής, πώς, δηλαδή, θα φτάσει το ψηφιακό ευρώ στους πολίτες και τις επιχειρήσεις ώστε να το χρησιμοποιήσουν. Εξετάστηκαν επίσης επιπλέον σοβαρά θέματα όπως πώς θα γίνεται η εκκαθάριση της συναλλαγής, ποιος θα είναι ο ρόλος των ενδιάμεσων και -κάτι πολύ κρίσιμο- πόσα ψηφιακά ευρώ θα ήταν σε κυκλοφορία.

Θα πείτε τώρα ότι αυτό μοιάζει με απλό ερώτημα. Δεν είναι. Το ψηφιακό ευρώ είναι μεν ισοδύναμο του φυσικού ευρώ αλλά δεν μπορείς να έχεις μια αξία χρημάτων ταυτόχρονα στις δύο μορφές. Σε ένα κλασικό σενάριο χρήσης, ο εργαζόμενος λαμβάνει τον μισθό του και επιλέγει να μετατρέψει ένα μέρος των χρημάτων του σε ψηφιακά ευρώ. Αυτές οι «μονάδες» θα μεταφερθούν σε ένα (προφανώς ψηφιακό) πορτοφόλι μέσω του οποίου θα γίνονται οι συναλλαγές. Όμως κάθε ευρώ που φεύγει από τον τραπεζικό λογαριασμό για να ψηφιοποιηθεί δεν είναι διαθέσιμο στην τράπεζα για επενδύσεις. Επίσης, αν όλοι οι καταθέτες μετατρέψουν το σύνολο των χρημάτων τους σε ψηφιακά, θα έχουμε μια περίπτωση bank run, δηλαδή μαζικής φυγής κεφαλαίων από την τράπεζα. Καμία τράπεζα δεν το θέλει αυτό διότι, πολύ απλά, θα οδηγηθεί σε κατάρρευση και οι καταρρεύσεις τραπεζών είναι κάτι που δεν αρέσει στις κεντρικές τράπεζες, είτε πρόκειται για τις εθνικές είτε για την ΕΚΤ.

Έπρεπε λοιπόν να βρεθεί μια χρυσή τομή σε συνεργασία (ή παζάρεμα) με τις εμπορικές τράπεζες. Φυσικά στη συζήτηση μπήκε και το πολιτικό σύστημα, τα αντανακλαστικά του οποίου ερεθίστηκαν και μόνο στη σκέψη μιας ενδεχόμενης αποσταθεροποίησης των τραπεζών.

Στο πρώτο μισό του 2023 το νερό είχε αρχίσει να μπαίνει στο αυλάκι, καθώς είχαν εξεταστεί σημαντικές παράμετροι, οι μηχανισμοί ολοκλήρωσης των συναλλαγών και μια σειρά από επιπλέον τεχνικά θέματα.

Αισίως, φτάσαμε στον Ιούνιο του 2023 όταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε ένα πακέτο για το ψηφιακό ευρώ. Ουσιαστικά μιλάμε για ένα νομοθετικό πλαίσιο σχετικά με το ίδιο το ψηφιακό ευρώ και μια νομοθετική πρόταση που διασφάλιζε τον ρόλο των μετρητών. Το τελευταίο κρίθηκε απαραίτητο, καθώς η πλειονότητα των Ευρωπαίων προτιμά τα μετρητά (στη δε Γερμανία υπάρχει η φράση «τα μετρητά είναι ο βασιλιάς») και πολλοί πολίτες δεν είδαν με πολύ καλό μάτι την ιδέα της ψηφιοποίησης εκτιμώντας ότι από πίσω βρίσκεται το αδιάκριτο μάτι του Μεγάλου Αδελφού.

Είχαν περάσει, στο μεταξύ, δύο χρόνια προπαρασκευαστικών διαδικασιών και τον Οκτώβριο του 2023 η ΕΚΤ αποφάσισε να περάσει στη φάση της προετοιμασίας. Πρόκειται για μια διαδικασία που ολοκληρώθηκε το 2025, αφού δηλαδή είχαν περάσει άλλα δύο χρόνια. Στο μεταξύ, τον Φεβρουάριο του 2024 στο παιχνίδι της προετοιμασίας μπήκε και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο μαζί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (το οποίο δεν πρέπει να το μπερδεύετε με το Συμβούλιο της Ευρώπης) συνδιαμορφώνει το νομοθετικό πλαίσιο στην Ε.Ε. Ο αρχικός εισηγητής παραιτήθηκε και στη θέση του ορίστηκε ο ευρωβουλευτής Φερνάντο Ναβαρέτε, ο οποίος είχε μια στάση απέναντι στο ψηφιακό ευρώ που άλλοι θα χαρακτήριζαν ισορροπημένη και άλλοι αμφιταλαντευόμενη.

Όχι ότι οι σκέψεις που διατύπωνε στερούντο επιχειρηματολογίας – κάθε άλλο. Για παράδειγμα ο Ναβαρέτε εξέφραζε αμφιβολίες για το κατά πόσο οι πολίτες θα ήθελαν ένα ψηφιακό ευρώ. Εκτιμούσε επίσης ότι ένα σύστημα που θα το διαχειρίζεται η ΕΚΤ θα έφερνε την κεντρική τράπεζα της ευρωζώνης σε απευθείας ανταγωνισμό με τις εμπορικές τράπεζες. Ήταν και αυτός της άποψης ότι το ψηφιακό ευρώ δεν πρέπει επ’ ουδενί να αντικαταστήσει πλήρως τα μετρητά, αλλά από την άλλη πλευρά αναγνώρισε την πολιτική διάσταση. Μην ξεχνάτε ότι βρισκόμαστε, πια, στον αστερισμό Τραμπ και η επιστροφή του δόγματος του προστατευτισμού στις ΗΠΑ έκανε πολλούς στην Ευρώπη να μετρούν χαμένες ευκαιρίες ανεξαρτητοποίησης.

Αν, έστω και την 11η ώρα, η Ευρώπη αποκτήσει έναν μηχανισμό που θα της επιτρέψει να ανεξαρτητοποιηθεί από τα συστήματα πληρωμών στα οποία σήμερα κυριαρχούν οι αμερικανικές Visa, MasterCard, Apple, Google, θα έχει γίνει ένα σημαντικό βήμα.

Ο Ναβαρέτε και άλλοι σκεπτικιστές έβαλαν αρκετό νερό στο κρασί τους και φτάσαμε πριν από μερικές εβδομάδες σε μια ψηφοφορία στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που ενέκρινε τη διαπραγματευτική θέση του Σώματος και άνοιξε τον δρόμο για τον τελικό γύρο συζητήσεων με τους συνδιαμορφωτές του νομοθετικού πλαισίου της Ε.Ε.

Αν όλα πάνε καλά, μέχρι το τέλος του 2026 η μπάλα θα έχει πια φύγει από τους πολιτικούς και θα έχει επιστρέψει στο γήπεδο της ΕΚΤ ώστε στο δεύτερο εξάμηνο του 2027 να ξεκινήσει ένα ευρύ πιλοτικό πρόγραμμα με τη συμμετοχή 36 παρόχων πληρωμής της ευρωζώνης και επιλεγμένους εμπόρους.

Ουσιαστικά θα πρόκειται για μια πρόβα τζενεράλε, η οποία εκτιμάται ότι θα κρατήσει γύρω στους 12 μήνες, πράγμα που θα μας φέρει αισίως στο 2028. Σε αυτό το πιλοτικό πρόγραμμα υπάρχει και ελληνική συμμετοχή, τόσο της εθνικής κεντρικής τράπεζας (δηλαδή της Τράπεζας της Ελλάδος) όσο και τριών εμπορικών τραπεζών, της Εθνικής, της Πειραιώς και της Συνεταιριστικής Τράπεζας Χανίων.

Το τελευταίο στάδιο είναι το λανσάρισμα του ψηφιακού ευρώ στους πολίτες και τις επιχειρήσεις το 2029 αλλά ίσως (λέμε, ίσως) στο μεταξύ η ζωή να έχει ξεπεράσει την ιδέα που περιγράφεται από πολλούς ως το μεγάλο όραμα της Κριστίν Λαγκάρντ, της νυν επικεφαλής της ΕΚΤ.

Στις δυο πλευρές του Ατλαντικού υπάρχει μια έντονη κινητικότητα γύρω από τα stablecoins, τα κρυπτονομίσματα που βασίζονται μεν στην τεχνολογία των κρυπτονομισμάτων και του blockchain αλλά δεν έχουν την ασταθή (ή τζογαδόρικη) συμπεριφορά του Bitcoin, του Ethereum και των άλλων ψηφιακών δημιουργημάτων. Με δεδομένο ότι είναι συνδεδεμένα με πραγματικά περιουσιακά στοιχεία, τα stablecoins είναι αυτό που λέει το όνομά τους – σταθερά. Αυτή η σταθερότητα τα καθιστά εξαιρετική λύση στη διακίνηση κεφαλαίων στον κόσμο των κρυπτονομισμάτων, γιατί λοπόν να μη χρησιμοποιούνται ως «κανονικά» χρήματα στις συναλλαγές; Μάλλον τέτοιες σκέψεις κάνουν και στις εμπορικές τράπεζες της Ευρώπης. Ετσι, 37 τράπεζες συμμετέχουν στο σχήμα Qivalis που σχεδιάζει να παρουσιάσει το δικό του stablecoin μέσα στη χρονιά που διανύουμε.

Η Société Générale και η Banking Circle έχουν ήδη παρουσιάσει δικές τους εκδοχές stablecoins με ρήτρα ευρώ. Πρόκειται δηλαδή για κρυπτονομίσματα που είναι συνδεδεμένα με το ευρώ. Στον ίδιο δρόμο βρίσκεται επίσης η Deutsche Bank που μέσω θυγατρικής της συμμετέχει στην κοινοπραξία AllUnity και άμα περάσουμε στις ΗΠΑ και αρχίσουμε να απαριθμούμε stablecoins δεν ξέρουμε για πόσο θα γράφουμε ακόμα.

Η ουσία είναι ότι στο τέλος οι καταναλωτές και οι επιχειρήσεις θα επιλέξουν. Συνηθισμένοι σήμερα σε λύσεις αμερικανικής προέλευσης, -είτε πρόκειται για τις MasterCard και Visa είτε για τις λύσεις πληρωμών των Apple και Google- οι συναλλασσόμενοι μπορεί να σνομπάρουν το ψηφιακό ευρώ. Ενδέχεται να στραφούν στα stablecoins θεωρώντας -ίσως- ότι με αυτό τον τρόπο αποκτούν εύκολη πρόσβαση στον κόσμο των κρυπτονομισμάτων. Μπορεί βέβαια να παραδεχθούν ότι το ψηφιακό ευρώ είναι η καλύτερη λύση στις συναλλαγές τους μετά τα χαρτονομίσματα και τα κέρματα του ευρώ. Σε τρία χρόνια θα ξέρουμε περισσότερα…

The post Τα οκτώ χρόνια του ψηφιακού ευρώ appeared first on 2045.gr.

Για περίπου 20 χρόνια και μέχρι τις αρχές της τρέχουσας δεκαετίας η Silicon Valley λειτουργούσε κατά κανόνα με βάση ένα συγκεκριμένο επιχειρηματικό μοντέλο, αυτό των χαμηλών παγίων στοιχείων. Εταιρείες-κολοσσοί όπως η Alphabet (Google), η Amazon, η Microsoft και η Meta στήριξαν κατά κύριο λόγο την ιλιγγιώδη ανάπτυξή τους σε άυλα αγαθά: σε κώδικα και αλγορίθμους, σε λογισμικό και στις ψηφιακές διαφημίσεις. Ακόμα και η Apple, που πούλαγε και εξακολουθεί να πουλάει φυσικά προϊόντα, από τα τέλη της δεκαετίας του 90 ακολούθησε αυτό το μοντέλο αναθέτοντας outsource το σύνολο της παραγωγής της σε εξωτερικούς συνεργάτες.

Τα μικτά περιθώρια κέρδους αυτής της πρακτικής της Silicon Valley ξεπερνούσαν συχνά ακόμα και το 70%, επιτρέποντάς στις εταιρείες να παράγουν τεράστια ρευστότητα από την δραστηριότητά τους. Κατά συνέπεια, οι ισολογισμοί τους χαρακτηρίζονταν σταθερά από «αρνητικό καθαρό χρέος», με τα μετρητά στα ταμεία τους να είναι πολύ περισσότερα από τις υποχρεώσεις τους. Οι σπάνιες εκδόσεις ομολόγων (μέχρι το 2017) εξυπηρετούσαν σχεδόν αποκλειστικά φορολογικούς σκοπούς: οι εταιρείες δανείζονταν φθηνά από την εγχώρια αγορά των ΗΠΑ για να ανταμείψουν τους μετόχους τους, αποφεύγοντας έτσι τους φόρους που θα επέφερε ο επαναπατρισμός των κεφαλαίων από το εξωτερικό.

Όμως, αυτή η εποχή όπου η ανάπτυξη επιτυγχανόταν αβίαστα και αποκλειστικά με ίδια κεφάλαια ανήκει, όπως φαίνεται, οριστικά στο παρελθόν. Η έκρηξη της τεχνητής νοημοσύνης αναγκάζει τη Silicon Valley να προσαρμοστεί σε μια νέα πραγματικότητα. Τώρα πλέον οι Big Tech αλλάζουν πρόσωπο, καθώς οι επενδύσεις σε υποδομές απαιτούν τεράστια κεφάλαια, θυμίζοντας έντονα τις εταιρείες ενέργειας ή την αυτοκινητοβιομηχανία του 20ου αιώνα. Οι επενδύσεις σε «σίδερο», στα μεγάλα data centers, στα chip μνήμης το κόστος των οποίων αυξήθηκε εκρηκτικά δεν μπορούν να υλοποιηθούν με το προηγούμενο μοντέλο. Έτσι, πλέον οι μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας στρέφονται μαζικά στις διεθνείς αγορές χρέους και μετοχών, πυροδοτώντας μεταξύ άλλων μια πρωτοφανή έξαρση εκδόσεων εταιρικών ομολόγων.

Το AI δεν κινείται μόνο με τσιπ – Κινείται με δανεικά

Η στροφή στις αγορές χρέους άρχισε να γίνεται εμφανής το 2025. Σύμφωνα με πρόσφατες εκθέσεις, η συνολική έκδοση εταιρικών ομολόγων από τον αμερικανικό τεχνολογικό κλάδο ξεπέρασε τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια (έως και 121 δισεκατομμύρια), υποδεικνύοντας ότι οι ταμειακές ροές των εταιρειών πιέζονται τόσο από το κόστος των υποδομών για τεχνητή νοημοσύνη που αναγκάζονται να ανοίξουν την πόρτα του δανεισμού.

Όμως, το 2025 ήταν μόνο η αρχή. Για το τρέχον έτος, οι κεφαλαιουχικές δαπάνες μόνο των πέντε μεγάλων παρόχων cloud (Alphabet, Amazon, Meta, Microsoft και Oracle) προβλέπεται να αγγίξουν ακόμα και τα 700 δισεκατομμύρια δολάρια. Μπροστά σε αυτήν την «πρόκληση», μόνο στους πέντε πρώτους μήνες του 2026 οι τεχνολογικές εταιρείες εξέδωσαν εταιρικά ομόλογα αξίας τουλάχιστον 159 δισεκατομμυρίων δολαρίων (έως και 165 δισ, σύμφωνα με το Bloomberg), ποσό που ξεπερνά τη συνολική σωρευτική έκδοση ομολόγων για την περίοδο 2020-2024. Νεότερο δημοσίευμα ανεβάζει το ύψος της έκδοσης εταιρικών ομολόγων μέχρι και τα μέσα Ιουλίου στα 244 δισεκατομμύρια.

Όμως, οι ανάγκες για ρευστό είναι τέτοιες που οι εταιρείες δεν μένουν μόνο στην εναλλακτική των εταιρικών ομολόγων. Επιπρόσθετα, προχωρούν και σε προγράμματα άντλησης κεφαλαίων μέσω της πώλησης δικών τους μετοχών. Η Google αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό τέτοιο παράδειγμα, ανακοινώνοντας πρόσφατα ένα τέτοιο πρόγραμμα για την άντληση 85 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ενώ μια αντίστοιχη κίνηση εξέταζε, σύμφωνα με δημοσιεύματα του Ιουνίου και η Meta. Τόσο η Google όσο και η Meta εκτιμάται ότι προχωρούν τώρα προς αυτήν την κατεύθυνση θέλοντας να προλάβουν τις πολυαναμενόμενες εισόδους στο Χρηματιστήριο των μετοχών των OpenAI και Anthropic στις οποίες είναι σχεδόν βέβαιο ότι μεγάλοι επενδυτές θα σπεύσουν να δεσμεύσουν σημαντικά κεφάλαια.

Μια άλλη πρακτική είναι το χρέος εκτός ισολογισμού (off-balance sheet borrowing). Οι τεχνολογικοί κολοσσοί συνεργάζονται στενά με εταιρείες ιδιωτικής πίστης για τη δημιουργία οχημάτων ειδικού σκοπού (SPVs) ή κοινοπραξιών. Αυτά τα οχήματα αναλαμβάνουν το βάρος της κατασκευής των data centers, κρατώντας το χρέος μακριά από τον κύριο ισολογισμό της μητρικής εταιρείας, η οποία δεσμεύεται απλώς να αποπληρώσει το κόστος μέσω μακροπρόθεσμων λειτουργικών μισθώσεων μόλις οι εγκαταστάσεις τεθούν σε λειτουργία. Με αυτήν την επιλογή οι εταιρείες αποφεύγουν και ένα ακόμα κίνδυνο: μια ενδεχόμενη υποβάθμισή τους από τους οίκους αξιολόγησης. Το συνολικό ύψος αυτής της πρακτικής μέχρι τώρα είναι δύσκολο να εκτιμηθεί.

Καμπανάκι από τη BIS

Αυτή η απότομη και μαζική αλλαγή στη χρηματοδότηση των επενδύσεων δεν περνά απαρατήρητη από τους χρηματοπιστωτικούς φορείς. Ήδη από τον προηγούμενο Ιανουάριο η BIS (Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών) χτύπησε ένα πρώτο καμπανάκι, σημειώνοντας ότι η αυξανόμενη εξάρτηση από τον δανεισμό εισάγει ευπάθειες στο ευρύτερο χρηματοπιστωτικό σύστημα. «Οι εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης, οι οποίες παραδοσιακά στηρίζονταν σε εσωτερικές ταμειακές ροές και ίδια κεφάλαια, αντιμετωπίζουν πλέον υψηλότερη μόχλευση, γεγονός που θα μπορούσε να ενισχύσει τυχόν κραδασμούς και να επηρεάσει την υγεία των χρηματοπιστωτικών διαμεσολαβητών, σε περίπτωση που οι αναμενόμενες αποδόσεις από τις επενδύσεις σε τεχνητή νοημοσύνη δεν υλοποιηθούν», σημειώνει μεταξύ άλλων η BIS.

Είχε προηγηθεί λίγους μήνες πριν η έκθεση της JP Morgan Chase, σύμφωνα με την οποία τα ομόλογα που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με το ΑΙ έχουν διογκωθεί στο ιλιγγιώδες ύψος των 1,2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Όπως σημείωνε η συγκεκριμένη έκθεση, ο κλάδος της τεχνολογίας έχει πλέον ξεπεράσει τον τραπεζικό τομέα ως ο μεγαλύτερος εκδότης στην αγορά εταιρικών ομολόγων επενδυτικής βαθμίδας.

Αλλά και μόλις πριν λίγες ημέρες, ανάλογη τοποθέτηση είχαμε από την Morgan Stanley. “Οι Big Tech μπορεί να δανείζονται πάρα πολύ» ανέφερε μεταξύ άλλων υψηλόβαθμο στέλεχός της πριν από λίγες ημέρες στο Bloomberg TV, προσθέτοντας ότι «ο πιστωτικός κίνδυνος είναι πολύ υποτιμημένος αυτή τη στιγμή στην αγορά».

Αυτό που φαίνεται να φοβούνται οι χρηματοπιστωτικοί οίκοι είναι ότι αν τα έσοδα από την τεχνητή νοημοσύνη δεν ανταποκριθούν στις προσδοκίες, η «ζημιά» θα μεταφερθεί αλυσιδωτά: θα πέσουν οι αποτιμήσεις των μετοχών, οι οίκοι αξιολόγησης θα υποβαθμίσουν τα ομόλογα και το κόστος δανεισμού θα αυξηθεί απότομα για την παγκόσμια αγορά, πλήττοντας άμεσα τα συνταξιοδοτικά ταμεία και άλλους θεσμικούς επενδυτές που έχουν «τοποθετηθεί» σε αυτά τα χρεόγραφα.

Πάντως, το φαινόμενο χρηματοδότησης μέσω χρέους δεν παρουσιάζει τάσεις επιβράδυνσης. Σε νεότερες προβλέψεις της, η JP Morgan εκτιμά ότι οι συνολικές παγκόσμιες κεφαλαιουχικές δαπάνες για την τεχνητή νοημοσύνη θα αγγίξουν τα 5,5 τρισεκατομμύρια δολάρια έως το 2030, με τη χρηματοδότηση μέσω χρέους να αναμένεται να φτάσει τα 4,1 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Απαραίτητο επιθετικό ποντάρισμα λέει η Big Tech

Από την πλευρά τους, οι διοικήσεις των τεχνολογικών κολοσσών εμφανίζονται καθησυχαστικές, με το κοινό τους αφήγημα να επικεντρώνεται στο ότι η υιοθέτηση του ΑΙ αποτελεί μια μοναδική, ιστορική καμπή, όπου η ολιγωρία δεν συγχωρείται. Εκτιμούν ότι μια καθυστερημένη επένδυση σε υποδομές τεχνητής νοημοσύνης ενέχει μεγαλύτερο ρίσκο από το να χτίσουν μια πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα.

Ποντάρουν στο ότι η τεχνητή νοημοσύνη αιχμής θα αποπληρώσει τις επενδύσεις που υλοποιούνται. Ενδεικτικά, οι Alphabet, Amazon, Meta, Microsoft και Oracle πλήρωσαν συνολικά 10 δισεκατομμύρια δολάρια για το χρέος τους πέρυσι. Ποσό υπερδιπλάσιο από εκείνο του 2019, αλλά ελάχιστο π.χ. σε σύγκριση με τις ταμειακές ροές της Google, ύψους 64 δισεκατομμυρίων δολαρίων το προηγούμενο τρίμηνο. Οι εταιρείες αυτές εξακολουθούν να είναι μερικές από τις πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις στον κόσμο.

Για τις μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας αυτός ο πρωτοφανής αυτός δανεισμός δεν αποτελεί ένδειξη αδυναμίας, αλλά ένα αναγκαίο, επιθετικό ποντάρισμα. Το αν η στρατηγική τους θα δικαιωθεί ή αν η Wall Street θα χάσει τελικά την υπομονή της μένει να φανεί τα επόμενα χρόνια.

The post Το AI αλλάζει το DNA της Silicon Valley και οι Big Tech έγιναν μια «βαριά βιομηχανία» χρέους appeared first on 2045.gr.

Το Ηλεκτρονικό Περιβαλλοντικό Μητρώο (ΗΠΜ) του υπουργείου Περιβάλλοντος & Ενέργειας είναι ένα σημείο από το οποίο υποχρεωτικά πρέπει να περάσει όποιος θέλει να υλοποιήσει ένα έργο που αφήνει κάποιο περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Λιμάνια, κτηνοτροφικές μονάδες, συστήματα διαχείρισης λυμάτων, τηλεπικοινωνιακά δίκτυα, βιομηχανικές μονάδες, συστήματα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, συγκοινωνιακές υποδομές –  δεν υπάρχει έργο που να μην έχει κατατεθειμένο φάκελο στο μητρώο.  Από τον κανόνα δεν εξαιρούνται τα κέντρα διαχείρισης δεδομένων ή data centers όπως συνηθίζουμε να τα λέμε.

Συνολικά, 11 επενδύσεις για την κατασκευή data centers πρωτίστως στην Αττική και δευτερευόντως σε άλλα σημεία της ηπειρωτικής Ελλάδας, έχουν καταθέσει φάκελο στο ΗΠΜ. Σε αυτά περιλαμβάνονται η γνωστή επένδυση της Microsoft  στα Σπάτα, έργα του Ομίλου Olympia (στον οποίο περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων η Sunlight και τα καταστήματα Public), έργα στα οποία συμμετέχει η ΔΕΗ και επενδυτικά προγράμματα μικρότερων εταιρειών. Με βάση τους φακέλους που έχουν κατατεθεί, η συνολική μέγιστη ισχύς των υπό εξέταση μονάδων φτάνει τα 700 MW. Ωραία ακούγεται αυτό αλλά τι σημαίνει από οικονομικής πλευράς;

Θεωρητικά και σύμφωνα με στοιχεία της αγοράς που επικαλείται το Irecruit, το κόστος κατασκευής κυμαίνεται μεταξύ 8 και 12 εκατ. δολάρια ανά MW για μια κλασική εγκατάσταση data center, ενώ αν το ζητούμενο είναι η υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης το κόστος αυξάνεται κατά πολύ και μπορεί να κυμανθεί μεταξύ 15 και 20 εκατ. ανά MW. Αν και το ενδιαφέρον πέφτει στις επιδόσεις των επεξεργαστών και των servers που αποτελούν το «μυαλό» ενός data center, ως και το 60% του προϋπολογισμού απορροφάται από την ανάπτυξη των συστημάτων ενέργειας και ψύξης.

Λαμβάνοντας υπόψιν τα ανωτέρω, τα data centers για τα οποία εντοπίσαμε τις κατατεθειμένες μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων, μπορεί (θεωρητικά) να κοστίσουν ως και 17,5 δισ. ευρώ για την κατασκευή τους αλλά η πραγματικότητα είναι βέβαιο ότι θα αποδειχθεί πολύ διαφορετική και με χαμηλότερο κόστος.

Άνθρωποι που παρακολουθούν τα τεκταινόμενα από κοντά, εκτιμούν πρώτον ότι δεν έχουμε στη διάθεσή μας το σύνολο των data centers τα οποία σχεδιάζεται να κατασκευαστούν στη χώρα. Για παράδειγμα, από την εικόνα σήμερα λείπουν τα μεγάλα data centers τα οποία ενδεχομένως θα υλοποιήσει η ΔΕΗ. Σύμφωνα με παρουσίαση που πραγματοποίησε στα τέλη Απριλίου σε αναλυτές ο διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ Γιώργος Στάσσης, σε πρώτη φάση προγραμματίζεται η ανάπτυξη υποδομής data centers στην Κοζάνη με συνολική εγκατεστημένη ισχύ 300 MW. Πρόκειται για τέσσερις μονάδες, 75 MW η καθεμία που θα αναπτυχθούν σταδιακά – προφανώς με βάση την εξέλιξη της ζήτησης. Το πενταετές επιχειρησιακό σχέδιο της ΔΕΗ προβλέπει ως και 2 GW εγκατεστημένης ισχύος, πάντα με την προϋπόθεση ότι θα υπάρχει ζήτηση.

Άλλωστε, όπως λένε οι συνομιλητές μας, τα data centers δεν είναι υποδομές που κατασκευάζονται με τη λογική του «αν το φτιάξεις, θα έρθουν» (ή “if you build it they will come” αν προτιμάτε). Η σχετικώς μικρή ιστορία των data centers είναι γεμάτη από περιπτώσεις επενδύσεων που ξεκίνησαν ως μεγαλεπήβολα έργα εκατοντάδων MW και κατέληξαν να αποτελούν μέτριας δυναμικότητας εγκαταστάσεις. 

Data centers για όλα τα μεγέθη

Στον παρόντα χρόνο, λοιπόν, λογαριάζουμε χωρίς τα μεγάλα data centers που σχεδιάζει η ΔΕΗ. Ας δούμε ποια είναι η ενδεκάδα των έργων για τα οποία υπάρχουν κατατεθειμένοι φάκελοι στο ΗΜΠ:

Data In Scale

Εγκατάσταση 12,5 MW στα Σπάτα από εταιρεία που ελέγχεται από την CAIO Holding (με ποσοστό 55%) και τη ΔΕΗ (45%).

Data 4 Greece

Πρόκειται για συγκρότημα data centers στην Παιανία από θυγατρική του γαλλικού ομίλου Data4, ο οποίος λειτουργεί κέντρα δεδομένων σε Παρίσι, Μιλάνο, Μαδρίτη και Βαρσοβία. Σχεδιάζεται η ανέγερση τριών κτιρίων με συνολική ισχύ 80 MW. Σύμφωνα με δημόσια διαθέσιμα στοιχεία, η πρώτη φάση αυτής της επένδυσης φτάνει τα 300 εκατ. ευρώ (3,75 εκατ. ανά MW) με δυνατότητα κλιμάκωσης στα 500 εκατ. ευρώ (ή 6,25 εκατ. ευρώ ανά  MW)

Cloudcore

Υποδομή 12 ΜW για τα υπολογιστικά συστήματα και συνολικά 19,5 MW στη Βιομηχανική Περιοχή Ιωαννίνων. Πρόκειται για επένδυση της Cloudcore, εταιρείας που ιδρύθηκε πολύ πρόσφατα και στην οποία πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος είναι ο Λεωνίδας Παναγάκος, ο οποίος είχε δραστηριότητα στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και στην ακίνητη περιουσία.

Resilientcore

Πρόκειται για υποδομή 12 ΜW για τα υπολογιστικά συστήματα και συνολικά 19,5 MW, χωροθετημένη στη Βιομηχανική Περιοχή Αλεξανδρούπολης. Η Resilientcore είναι εταιρεία που επίσης διοικείται από τον Λ. Παναγάκο.

Data center της Tectum

Εγκατάσταση 19,53 MW, με τα 13 MW να αφορούν στη λειτουργία των υπολογιστικών συστημάτων. Το κέντρο θα κατασκευαστεί σε οικόπεδο 32,8 στρεμμάτων από την Tectum εταιρεία της Olympia Group.

Microsoft

Μάλλον η πιο γνωστή περίπτωση επένδυσης σε data centers. H εγκατάσταση της Microsoft στα Σπάτα περιλαμβάνει δύο τμήματα συνολικής ισχύος 25 ΜW, από τα οποία τα 19,2 MW αφορούν τα υπολογιστικά συστήματα, τα υπόλοιπα περίπου 6 MW αφορούν στην ψύξη και στη διαχείριση του χώρου. 

Kiefer και GNWSIS

Η εταιρεία δρομολογεί την κατασκευή δύο κέντρων, ισχύος 10 και 9,9 MW,  στο Αμύνταιο Φλώρινας και στη Μεγαλόπολη Αρκαδίας. H GNWSIS φέρεται να συνδέεται με την Kiefer Energy, εταιρεία που ξεκίνησε την πορεία της από τα Γρεβενά το 2014 με σημαντική δραστηριότητα στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η Kiefer δρομολογεί την ανέγερση μονάδας 9,9 MW στη Μεγαλόπολη. Στον ίδιο όμιλο ανήκουν επίσης:

• Το Κέντρο Δεδομένων συνολικής ισχύος 10 MW της Nexus Data που πρόκειται να κατασκευαστεί στην περιοχή του Άργους Ορεστικού Καστοριάς.

• Το data center της Team Fortress, που χωροθετείται στη Βιομηχανική Περιοχή Ιωαννίνων με ισχύ 10 MW.
• Δύο data centers συνολικής ισχύος 20 MW στη Μεγαλόπολη.

Radiant Data Centre

Συγκρότημα ισχύος 12,5 MW για τη λειτουργία των υπολογιστικών συστημάτων σε οικόπεδο 29,2 στρεμμάτων στη θέση Μπάφι στο Κρυονέρι. Η εταιρεία Radiant υλοποιεί την επένδυση της ΔΕΗ και της αραβικής Damac του επιχειρηματία  Hussain Sajwani  και ιδρύθηκε στα τέλη του 2024.

Eunice Bright Data

Η εταιρεία είναι μέλος του ομίλου της Eunice Energy και σχεδιάζει την κατασκευή data center στην περιοχή του Αμυνταίου Φλώρινας. Πρόκειται για μονάδα ισχύος 8 ΜW με τα υπολογιστικά συστήματα να καταναλώνουν 5 MW.

Γκρεκο Μι

Η εταιρεία «τρέχει» το Project Olive στην περιοχή των Σπάτων με μονάδες που θα έχουν συνολική ισχύ τα 80 MW. Η Γκρεκο Μι είναι εταιρεία που συνδέεται με την Dromeus Capital και, σύμφωνα με δημοσιεύματα με την Pimco.

Karatzis Group

Πρόκειται για μία ιδιαίτερα μεγάλη εγκατάσταση που περιλαμβάνει επτά κτίρια σε οικόπεδο 342 στρεμμάτων στην περιοχή του Κάστρου Βοιωτίας. Σε κάθε κτίριο αντιστοιχεί συνολική ισχύς 33,29 MW, από τα οποία τα 28,2 ΜW αφορούν τα data halls, δηλαδή το κομμάτι της πληροφορικής.  Η συνολική ισχύς, σύμφωνα με τα δικαιολογητικά που έχουν κατατεθεί, φτάνει τα 430 MW.

Πόσα είναι τα MW και πόσα τα δισ.;

Αθροίζοντας τα ανωτέρω φτάνουμε στον μαγικό αριθμό των 700 MW. Ωστόσο, ειδικά για την εγκατάσταση της Karatzis υπάρχει επιφύλαξη για το κατά πόσο τα 430 MW που αναφέρονται στον φάκελο αποτυπώνουν την πραγματική, μέγιστη εγκατεστημένη ισχύ της. Ο λόγος είναι ότι η κατανάλωση των data halls, δηλαδή προστίθεται στην κατανάλωση κάθε κτιρίου με αποτέλεσμα για κάθε ακίνητο να προκύπτει ισχύς 61,4 MW. Ωστόσο, μάλλον τα 28,2 MW είναι υποσύνολο των 33,29 MW οπότε η συνολική ισχύς είναι 220 MW. Όχι, βέβαια, ότι τα 520 MW είναι λίγα.

Αν χρησιμοποιήσουμε τα στοιχεία της Irecruit, οι έντεκα επενδύσεις που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του ΗΠΜ απαιτούν κεφάλαια που κυμαίνονται από 3,2 δισ. ευρώ και φτάνουν ως τα 10 δισ. ευρώ και ο χάρτης που ακολουθεί δείχνει την κατανομή των σχεδιαζόμενων data centers στην ηπειρωτική Ελλάδα. Προφανώς λόγω απουσίας ενεργειακών υποδομών, οι νησιωτικές περιοχές παραμένουν για την ώρα εκτός επενδυτικού ενδιαφέροντος.

Το κατά πόσο το ελληνικό δίκτυο μεταφοράς ενέργειας είναι σε θέση να υποστηρίξει τη ζήτηση μένει να αποδειχθεί. Επίσης μένει να φανεί αν θα υπάρξουν αντιδράσεις -και τι ένταση θα έχουν αυτές- από τοπικές κοινότητες.

Πολύ κακό για το τίποτα;

Οργανώσεις που αντιδρούν στην εγκατάσταση data centers θέτουν περιβαλλοντικές παραμέτρους, κυρίως όσον αφορά στη διαχείριση των υδάτινων πόρων που δεσμεύονται για την ψύξη των μονάδων. Ο αντίποδας προτάσσει τα οφέλη στην οικονομία και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Φαίνεται ότι βρισκόμαστε σε άλλη μια περίπτωση όπου το έργο απασχολεί μεν αρκετούς εργαζόμενους ως κατασκευαστικό έργο αλλά όταν έρχεται η στιγμή της λειτουργίας, ο αριθμός του προσωπικού πέφτει κατακόρυφα. Στην πράξη μοιάζει με έναν αυτοκινητόδρομο. Εκατοντάδες ή χιλιάδες εργάζονται για την κατασκευή του, συγκριτικά ελάχιστοι απασχολούνται στη λειτουργία, όμως ένας αυτοκινητόδρομος είναι σημαντική υποδομή για την ανάπτυξη των περιοχών που διασχίζει.

Μπορεί να γίνει κάτι ανάλογο με τα data centers; Θεωρητικά (πάντα) ναι. Μια μελέτη της PwC την οποία επικαλείται το Data Center Coalition, υποστηρίζει ότι κάθε θέση εργασίας σε ένα κέντρο διαχείρισης δεδομένων υποστηρίζει έξι θέσεις εργασίας σε άλλα σημεία της οικονομίας. Σε γενικές γραμμές, αναφέρει ο συγκεκριμένος φορέας, ένα data center μπορεί να απασχολεί άμεσα μερικές δεκάδες έως κάποιες εκατοντάδες θέσεις εργασίας.

Ακούγεται πολύ γενικόλογο, ας αναζητήσουμε κάτι πιο συγκεκριμένο.

Τον περασμένο Φεβρουάριο η Meta ανακοίνωσε μια επένδυση 10 δισ. δολαρίων για την κατασκευή ενός νέου data center στην Ιντιάνα. Πρόκειται για την 27η εγκατάσταση της εταιρείας στις ΗΠΑ και 31η στον κόσμο και σε αυτή θα επενδυθούν 10 δισ. δολάρια. Περίπου 4.000 άνθρωποι θα απασχοληθούν στην κατασκευή και 300 στη λειτουργία.  Δηλαδή, για μια μόνιμη θέση εργασίας θα πρέπει να επενδυθούν 33 εκατ. δολάρια.  

Για 300 με 400 θέσεις, κατά μέσο όρο, κάνει λόγο και η Microsoft αναφερόμενη στις δικές της εγκαταστάσεις. Όπως σημειώνει, χρειάζονται επαγγελματίες από 40 διαφορετικές ειδικότητες για να χτίσουν ένα data center και από 27 ειδικότητες για να το λειτουργήσουν.

Ωστόσο ίσως οι εταιρείες να διογκώνουν τα μεγέθη.  Το Ινστιτούτο Brookings αποφάσισε να αναλύσει τα δεδομένα και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ναι μεν τα data centers δημιουργούν θέσεις εργασίας, αλλά η συμβολή τους στην αύξηση της απασχόλησης είναι μικρότερη από εκείνη που υποστηρίζει ο κλάδος. Το Rest of the World έκανε τη δική του έρευνα σε 17 εγκαταστάσεις και διαπίστωσε ότι σε αυτές απασχολούνται 1.547 εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης. Σε ορισμένες περιπτώσεις μια εγκατάσταση απασχολεί μόλις 20 εργαζόμενους.

Βεβαίως αν επικαλεστούμε το παράδειγμα των αυτοκινητοδρόμων μπορεί να αναμένουμε σημαντική οικονομική ανάπτυξη.

Θεωρητικά, πάντοτε…

The post Στη θεωρία, ψηφιακό Ελ Ντοράντο, στην πράξη; appeared first on 2045.gr.

«Μετά από προσεκτική εξέταση των επιχειρηματικών αναγκών της Oracle, λάβαμε την απόφαση να καταργήσουμε τον ρόλο σας στο πλαίσιο μιας ευρύτερης οργανωτικής αλλαγής. Ως αποτέλεσμα, σήμερα είναι η τελευταία εργάσιμη ημέρα σας».

Με αυτές τις λέξεις ξεκινούσε το email που έλαβαν στις 31 Μαρτίου 30.000 εργαζόμενοι της Oracle κυρίως σε Ινδία και Βόρεια Αμερική. Το 18% του συνολικού προσωπικού της εταιρείας ενημερώθηκε για την απόλυσή του εκείνη την ημέρα. Μόλις τρεις εβδομάδες νωρίτερα, η Oracle είχε ανακοινώσει θεαματικά  αποτελέσματα για το πιο πρόσφατο οικονομικό της έτος, με έσοδα αυξημένα κατά 22% και καθαρά κέρδη σχεδόν διπλάσια από την προηγούμενη χρονιά, στα 6,13 δισ. δολάρια. Οι απολύσεις δεν ήταν, λοιπόν, αποτέλεσμα μιας αναδιοργάνωσης υπό την πίεση κάποιας οικονομικής αιμορραγίας.

Πολύ απλά και πολύ κυνικά, η Oracle επέλεξε να θυσιάσει 30.000 θέσεις εργασίας για να χρηματοδοτήσει τις επιδιώξεις της στην τεχνητή νοημοσύνη. Η εταιρεία θέλει να συγκεντρώσει 50 δισ. δολάρια, μέσω ομολογιακών εκδόσεων και δανεισμού και οι θέσεις που καταργήθηκαν υπολογίζεται ότι θα «απελευθερώσουν» χρηματορροές ύψους 10 δισ. δολαρίων σε ετήσια βάση.

Η εταιρεία έχει υπογράψει συμφωνίες για να αναπτύξει data centers που θα χρησιμοποιήσουν εταιρείες όπως η OpenAI, η xAI και η Meta. Για να προχωρήσει μπροστά, πρέπει να αφήσει κάτι πίσω και επιλέγει να αφήσει εργαζόμενους.

Δεν είναι η μόνη.

H Meta απέλυσε 8.000 εργαζόμενους, περίπου το 10% του προσωπικού της, ενώ ακύρωσε το σχέδιο πρόσληψης 6.000 εργαζόμενων. Συνολικά, δηλαδή, έχουμε να κάνουμε με περικοπή 14.000 θέσων, με τις επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη, αλλά και τα αποτελέσματα από την ενσωμάτωση των συστημάτων ΑΙ στην καθημερινή λειτουργία της εταιρείας, να αποτελούν τον κυριότερο λόγο.

Η εταιρεία Challenger, Gray & Christmas, η οποία λειτουργεί ως σύμβουλος σε επιχειρήσεις που μειώνουν το προσωπικό τους και σε εργαζόμενους που χάνουν τη δουλειά τους, υπολόγισε ότι τόσο τον Μάρτιο όσο και τον Απρίλιο, η τεχνητή νοημοσύνη ήταν ο κυριότερος λόγος απώλειας θέσεων εργασίας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Συνολικά, στους πρώτους τέσσερις μήνες του 2026, οι εργοδότες στις ΗΠΑ έχουν περικόψει περίπου 300.000 θέσεις εργασίας, αριθμός μειωμένος κατά 50% σε σχέση με πέρυσι, παρά τη γενικότερη αναταραχή από την πολιτική Τραμπ στους δασμούς και τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή.  Η συνολική εικόνα είναι καλή, λοιπόν, ωστόσο στον κλάδο της τεχνολογίας καταγράφονται 85.000 απολύσεις, 33% περισσότερες σε σχέση με το 2025.  Μία στις τέσσερις απολύσεις στις εταιρείες τεχνολογίας αποδίδεται στην τεχνητή νοημοσύνη

Ο διευθύνων σύμβουλος της OpenAI, ο Sam Altman, αμφιβάλει για το κατά πόσο πρέπει να θεωρηθεί η τεχνητή νοημοσύνη υπεύθυνη για τις απολύσεις. Σε δηλώσεις του, στο περιθώριο της Συνόδου που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Φεβρουάριο στην Ινδία, παραδέχθηκε ότι υπάρχει κάποια επίπτωση στην απασχόληση αλλά εκτίμησε επίσης ότι ένα μέρος των απολύσεων κακώς αποδίδεται στην τεχνητή νοημοσύνη.

Αλλά τα νέα δείχνουν ότι υπάρχει μια σαφής επίπτωση.

Τον Φεβρουάριο ο Jack Dorsey, συνιδρυτής του Twitter και δημιουργός του Block ανακοίνωσε ότι καταργεί περίπου το 60% των θέσεων εργασίας στην εταιρεία. «Ήδη διαπιστώνουμε ότι τα εργαλεία ανάλυσης δεδομένων που δημιουργούμε και χρησιμοποιούμε, σε συνδυασμό με μικρότερες και πιο οριζόντιες ομάδες, καθιστούν δυνατή μια νέα μέθοδο εργασίας», ανέφερε. Περίπου 6.000 εργαζόμενοι έχασαν τη δουλειά τους μετά από αυτό το σχόλιο.

Η Coinbase συνεχίζει από τις 5 Μαΐου με 700 εργαζόμενους λιγότερους, αριθμό που αντιστοιχεί περίπου στο 15% του συνολικού της δυναμικού. Δυο μήνες νωρίτερα, άλλη μια εταιρεία γνωστή από τον χώρο των κρυπτονομισμάτων, η Crypto.com, κατήργησε περίπου το 10% των θέσεων εργασίας, εξαιτίας της ενσωμάτωσης υπηρεσιών τεχνητής νοημοσύνης στη λειτουργία της.

Δύο μεγάλες και ιστορικές δυνάμεις στον χώρο των υπολογιστών, η  ΙΒΜ και η ΗΡ επίσης προχωρούν σε περικοπές. Η πρώτη, αναμένεται να ανακοινώσει τις αποφάσεις της στο τέλος του έτους, η δεύτερη θα προχωρήσει σε σταδιακές μειώσεις κατά 4.000-6.000 θέσεις έως το 2028.

Η Klarna, γνωστή για την υπηρεσία πληρωμής σε δόσεις (ή Buy-Now-Pay-Later αν προτιμάτε), είχε ήδη κάνει αρκετές περικοπές τα προηγούμενα χρόνια και πλέον είχε φτάσει να απασχολεί 3.000 εργαζόμενους, από 7.000 το 2022. Μέρος αυτών των περικοπών είχε αποδοθεί στην τεχνητή νοημοσύνη, καθώς η Klarna είχε εγκαταστήσει έναν ψηφιακό βοηθό για την εξυπηρέτηση πελατών, Ο βοηθός αποδείχθηκε ανέτοιμος και η εταιρεία υποχρεώθηκε σε επαναπροσλήψεις, ωστόσο η τάση είναι σαφής και έως το 2030 η Klarna αναμένει περαιτέρω μείωση των θέσεων εργασίας κατά περίπου 30%.

Η Salesforce απέλυσε 1.000 εργαζόμενους, εν μέρει λόγω της χρήσης συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης στην εξυπηρέτηση πελατών, ενώ και η Snap (γνωστή από το Snapchat) απέλυσε 1.000 εργαζόμενους, το 16% του συνολικού της δυναμικού, επικαλούμενη την ταχεία πρόοδο της τεχνητής νοημοσύνης.

Αν και η έκρηξη των υπηρεσιών τεχνητής νοημοσύνης «ενοχοποιείται» για πολλές από αυτές τις περικοπές, η πραγματικότητα φαίνεται να είναι περισσότερο σύνθετη. Σύμφωνα με μία ανάλυση, ο κίνδυνος της ανεργίας έχει μεν αυξηθεί για πολλούς εργαζόμενους σε ειδικότητες που επηρεάζονται από την τεχνητή νοημοσύνη, όμως αυτή η τάση προϋπήρχε του λανσαρίσματος του ChatGPT στο ευρύ κοινό τον Νοέμβριο του 2022. Με βάση τη συγκεκριμένη ανάγνωση, οι περικοπές δεν συνδέονται με την τεχνητή νοημοσύνη αλλά με την άνοδο των επιτοκίων που οδήγησε σε ακριβότερο χρήμα, δυσκολότερη πρόσβαση στον δανεισμό, μικρότερη ανάπτυξη, περικοπές, άρα, απολύσεις.

Η «εκδίκηση» των τεχνικών επαγγελμάτων

Μάλλον αυτό που ξεκίνησε σε ένα περιβάλλον υψηλών επιτοκίων να εντείνεται σε ένα περιβάλλον όπου εντείνεται η χρήση των υπηρεσιών τεχνητής νοημοσύνης. Το γερμανικό οικονομικό ινστιτούτο Ifo αναφέρει ότι το 27,1% των επιχειρήσεων στη Γερμανία αναμένει περικοπές θέσεων εργασίας ως αποτέλεσμα της τεχνητής νοημοσύνης.  «Οι επιχειρήσεις, ιδίως στη μεταποίηση, αναμένουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα επιταχύνει τις διαρθρωτικές αλλαγές», δηλώνει ο Κλάους Βόλραμπε, επικεφαλής ερευνών του ifo. Μόνο το 5,2% των επιχειρήσεων προβλέπει τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, ενώ τα δύο τρίτα δεν αναμένουν καμία αλλαγή. Ωστόσο οι αλλαγές δεν θα είναι άμεσες. «Θα χρειαστούν μερικά χρόνια μέχρι αυτό να μεταφραστεί σε μετρήσιμα αποτελέσματα στην αγορά εργασίας», δηλώνει ο πρόεδρος του ifo Κλέμενς Φουστ, σχολιάζοντας τη σχετική μελέτη.

Οι περισσότερες περικοπές αναμένονται στη μεταποίηση, ενώ το εμπόριο βρίσκεται στη δεύτερη θέση. Περισσότερο προφυλαγμένες φαίνεται να είναι οι θέσεις εργασίας στον κατασκευαστικό τομέα, όπου μόλις το 12% των επιχειρήσεων αναμένουν περικοπές λόγω της τεχνητής νοημοσύνης.

Βεβαίως οι περικοπές αυτές μπορεί να μην αφορούν την ίδια την κατασκευαστική δραστηριότητα, αλλά υποστηρικτικές δραστηριότητες, όπως οι λογιστικές εργασίες ή ο τομέας της επικοινωνίας. Υπό αυτό το πρίσμα, τα χειρωνακτικά επαγγέλματα και οι τεχνικές ειδικότητες δείχνουν περισσότερο ασφαλείς σε σύγκριση με τα επαγγέλματα που έχουν συνδεθεί με τον κλάδο των υπηρεσιών.

The post Θέσεις εργασίας «θυσία» στην τεχνητή νοημοσύνη appeared first on 2045.gr.

Στελέχη της Δημόσιας Διοίκησης, της αγοράς και της τεχνολογίας ανέδειξαν τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες της μετάβασης σε ένα πιο ευέλικτο, διαλειτουργικό και πολιτοκεντρικό μοντέλο λειτουργίας του κράτους σε πάνελ που συντόνισε ο Φανούρης Δρακάκης, Αρχισυντάκτης του 2045.gr.

Συγκεκριμένα στη συζήτηση με τίτλο με τίτλο “Reinventing Government: Technology, Efficiency and Citizen-Centered Services” συμμετείχαν οι:

✓ Κωνσταντίνος Καράντζαλος, Γενικός Γραμματέας Τηλεπικοινωνιών & Ταχυδρομείων

✓  Δημήτριος Πτωχός, Περιφερειάρχης Πελοποννήσου

✓ Δημήτριος Γιάντσης, Γενικός Διευθυντής Έργων της Κοινωνίας της Πληροφορίας

✓ Μιχάλης Κασσιμιώτης, Διευθύνων Σύμβουλος για την Ελλάδα και την Κύπρο, HP Enterprise

✓ Ήλια Τζωρτζοπούλου, Γενική Διευθύντρια Νοτιοανατολικής Ευρώπης για τη Wonderful

✓  Αριστόδημος Θωμόπουλος, Partner στη DIADIKASIA Business Consulting S.A.

Κεντρικός πυλώνας της συζήτησης υπήρξε η ανάγκη για διαλειτουργικότητα και τη δημιουργία μιας ενιαίας πύλης εξυπηρέτησης, η οποία θα απαλλάξει τον πολίτη από την επαναλαμβανόμενη προσκόμιση εγγράφων. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ψηφιακή κυριαρχία, με την ανάπτυξη εγχώριων υποδομών υψηλής ισχύος, όπως ο υπερυπολογιστής «Δαίδαλος», που θα επιτρέψει την αξιοποίηση μεγάλου όγκου δεδομένων και την ανάπτυξη μοντέλων Τεχνητής Νοημοσύνης προσαρμοσμένων στην ελληνική γλώσσα.

Παράλληλα, αναδείχθηκε η σημασία της τοπικής αυτοδιοίκησης ως πρωτοπόρου στην ψηφιακή μετάβαση, με παραδείγματα όπως τα «ψηφιακά δίδυμα» περιφερειών και η αυτοματοποίηση εκατοντάδων υπηρεσιών. Ωστόσο, επισημάνθηκαν και οι προκλήσεις: η ανάγκη για θεσμικές παρεμβάσεις που θα διασφαλίζουν την ασφαλή διακίνηση δεδομένων, ο συντονισμός μεταξύ διαφορετικών φορέων και η προσαρμογή του συστήματος προμηθειών σε πιο ευέλικτες μορφές ανάπτυξης έργων.

Τέλος, η συζήτηση κατέδειξε ότι η επιτυχία της επόμενης φάσης, μετά τη λήξη του Ταμείου Ανάκαμψης, δεν θα κριθεί από τον όγκο της χρηματοδότησης, αλλά από την ικανότητα των θεσμών να ενσωματώσουν την τεχνολογία σε καθημερινές ροές εργασίας, βελτιώνοντας την παραγωγικότητα και την εμπειρία του πολίτη και της επιχείρησης.

Οι τοποθετήσεις των ομιλητών

Στις προσπάθειες να μπει τέλος στη «ψηφιακή γραφειοκρατία» του Δημοσίου και στην παροχή βέλτιστων υπηρεσιών στον πολίτη αναφέρθηκε ο κ. Κωνσταντίνος Καράντζαλος, Γενικός Γραμματέας Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Όπως είπε, στόχος είναι η μετάβαση από το σημερινό κατακερματισμένο μοντέλο με χιλιάδες υπηρεσίες σε μια ενιαία πύλη εξυπηρέτησης, όπου ο πολίτης δεν θα χρειάζεται να επανεκδίδει διαρκώς τα ίδια πιστοποιητικά, αλλά θα αξιοποιούνται με ασφάλεια τα ήδη διαθέσιμα δεδομένα. Αναφερόμενος στις προκλήσεις που έχει να διαχειριστεί το Υπουργείο στην προσπάθεια αυτή ο κ. Καράντζαλος έκανε λόγο για την πρόκληση του συντονισμού μεταξύ διαφορετικών φορέων φέρνοντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα το ζήτημα των εκσκαφών στους δρόμους, όπου ήδη λειτουργεί πλατφόρμα για τις τηλεπικοινωνιακές εργασίες, αλλά απαιτείται ευρύτερος συντονισμός με άλλους τομείς, όπως η ενέργεια και η ύδρευση. Αναφερόμενος στις ψηφιακές υποδομές, σημείωσε ότι ψηλά στην ατζέντα έχει τεθεί η ενίσχυση της συνδεσιμότητας και της ενεργειακής επάρκειας, ιδίως για την ανάπτυξη data centers. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι το αυξανόμενο γεωπολιτικό ενδιαφέρον για την ευρύτερη περιοχή ενισχύει την προοπτική προσέλκυσης νέων επενδύσεων στην Ελλάδα, με έμφαση στη βελτίωση και επιτάχυνση του αδειοδοτικού πλαισίου, ώστε να καταστεί πιο ανταγωνιστικό και ελκυστικό. Τέλος, ειδική αναφορά έκανε στην κρισιμότητα επενδύσεων σε υποδομές υψηλής υπολογιστικής ισχύος, όπως το έργο «Δαίδαλος», που θα επιτρέψει την αξιοποίηση μεγάλου όγκου δεδομένων, από μετεωρολογικές προβλέψεις έως δορυφορικές εφαρμογές για τη διαχείριση φυσικών πόρων, την αγροτική παραγωγή και την περιβαλλοντική παρακολούθηση.

«Η Περιφέρεια Πελοποννήσου ηγείται του ψηφιακού μετασχηματισμού σε επίπεδο περιφερειών, τόνισε ο κ. Δημήτρης Πτωχός, Περιφερειάρχης Πελοποννήσου εφαρμόζοντας μία στρατηγική σε τρία στάδια: επανασχεδιασμός και απλοποίηση διαδικασιών, κατάργηση όσων δεν είναι αναγκαίες και στη συνέχεια στοχευμένη ψηφιοποίηση. Όπως υπογράμμισε, η Περιφέρεια διαθέτει πλέον ένα ώριμο επίπεδο ψηφιακών υπηρεσιών και επιδιώκει να μεταφέρει την τεχνογνωσία αυτή και σε άλλες περιφέρειες. Έως σήμερα, ανέφερε, έχουν ψηφιοποιηθεί περισσότερες από 430 υπηρεσίες, ενώ έως το τέλος του καλοκαιριού αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί και οι 732 συνολικά υπηρεσίες. Παράλληλα, λειτουργεί πλέον πλατφόρμα ηλεκτρονικών ραντεβού με δυνατότητα αξιολόγησης υπηρεσιών και υπαλλήλων, η οποία μέσα σε έναν χρόνο έχει καταγράψει περισσότερες από 130.000 αλληλεπιδράσεις, ξεπερνώντας τα αρχικά λειτουργικά προβλήματα. Ιδιαίτερα αυξημένη είναι η ζήτηση για υπηρεσίες που σχετίζονται με επαγγελματικές δραστηριότητες, μεταφορές και υγεία, αλλά και για εξειδικευμένες υπηρεσίες που αφορούν τον πρωτογενή τομέα, όπως το ελαιοκομικό μητρώο.  Ο κ. Πτωχός τόνισε ότι υλοποιούνται πιλοτικές πρωτοβουλίες, όπως η πλήρης αυτοματοποίηση διαδικασιών για την έκδοση πιστοποιητικών και αδειών χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση, συμβάλλοντας και στην εξοικονόμηση ανθρώπινων πόρων. Παράλληλα, σε συνεργασία με την Ακαδημία Αθηνών, προχωρά η ανάπτυξη ψηφιακού διδύμου για το σύνολο της Περιφέρειας, το οποίο θα ενσωματώνει μορφολογικά και λειτουργικά δεδομένα, επιτρέποντας την άμεση παρακολούθηση και διαχείριση υποδομών και κρίσιμων ζητημάτων σε πραγματικό χρόνο.

«Θέλουμε να έχουμε μια ενοποιημένη εξυπηρέτηση για τον Έλληνα πολίτη και επιχειρηματία» επεσήμανε ο κ. Δημήτρης Γιάντσης, Γενικός Διευθυντής της Κοινωνίας της Πληροφορίας, υπογραμμίζοντας ότι από το 2019 έως σήμερα έχουν προκηρυχθεί περισσότεροι από 390 δημόσιοι διαγωνισμοί, συνολικού προϋπολογισμού περίπου 2,9 δισ. ευρώ, ενώ έχουν συναφθεί πάνω από 600 συμβάσεις και έχουν εκταμιευθεί σχεδόν 3 δισ. ευρώ προς αναδόχους, πολίτες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Αναφερόμενος στο έργο του CRM, το χαρακτήρισε ως ένα εμβληματικό έργο που φιλοδοξεί να αποτελέσει την κεντρική πύλη εξυπηρέτησης πολιτών και επιχειρήσεων. Στόχος είναι η ενοποίηση των ΚΕΠ, του gov.gr και ενός ενιαίου τηλεφωνικού αριθμού ώστε ο πολίτης να ξεκινά και να παρακολουθεί το αίτημά του από οποιοδήποτε σημείο. Παράλληλα, μέσω του CRM θα μπορεί το Δημόσιο να απευθύνεται στοχευμένα στους πολίτες μέσω ενημερωτικών δράσεων και καμπανιών. «Είναι μία συνολική αλλαγή φιλοσοφίας στην αλληλεπίδραση κράτους και πολιτών και όχι απλώς μια ψηφιακή εφαρμογή», είπε σημειώνοντας πως το έργο χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας με ορίζοντα ολοκλήρωσης την 30η Ιουνίου. Ο κ. Γιάντσης επισήμανε ότι για την πλήρη λειτουργία του συστήματος απαιτείται η ψήφιση των νόμων και κανονιστικών πράξεων που θα επιτρέψουν τη νόμιμη και ασφαλή συγκέντρωση των αναγκαίων δεδομένων, η έκδοση των αναγκαίων υπουργικών και κοινών υπουργικών αποφάσεων που θα εξειδικεύουν τη λειτουργία του συστήματος και η επίτευξη διαλειτουργικότητας μεταξύ των πληροφοριακών συστημάτων του Δημοσίου, ώστε να μπορούν να «επικοινωνούν» αποτελεσματικά και να τροφοδοτούν με τα απαιτούμενα στοιχεία τη βάση δεδομένων του CRM.

Στο ζήτημα της ψηφιακής κυριαρχίας εστίασε ο κ. Μιχάλης Κασσιμιώτης, Managing Director της Hewlett Packard Enterprise Ελλάδος, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την ανάπτυξη υποδομών όπως ο «Δαίδαλος», που μπορεί να υποστηρίξει την ανάπτυξη εφαρμογών και μοντέλων Τεχνητής Νοημοσύνης εντός χώρας, ιδιαίτερα σε σχέση με την ελληνική γλώσσα, καθώς σήμερα μεγάλο μέρος των ψηφιακών υπηρεσιών βασίζεται σε μεταφρασμένα μοντέλα. Όπως εξήγησε, η ενίσχυση της ψηφιακής κυριαρχίας προϋποθέτει μια σειρά από κρίσιμα βήματα: την ανάπτυξη ισχυρών εγχώριων υποδομών, τον έλεγχο και την ικανότητα ανάπτυξης μοντέλων Τεχνητής Νοημοσύνης, καθώς και τη διασφάλιση της λειτουργικής αυτονομίας των συστημάτων. Παράλληλα, απαιτείται η διατήρηση της ευελιξίας που προσφέρουν οι σύγχρονες τεχνολογίες, μέσα από τον συνδυασμό ελέγχου τόσο των υποδομών όσο και της λειτουργίας τους. Ο κ. Κασσιμιώτης υπογράμμισε ότι η εξάρτηση από υποδομές εκτός γεωπολιτικού ελέγχου δημιουργεί σημαντικούς κινδύνους, γεγονός που έχει οδηγήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση, υπό την πίεση των τελευταίων εξελίξεων, να αναπτύξει σχετικά πλαίσια πολιτικής, όπως το SEAL Framework, με στόχο την ενίσχυση της στρατηγικής αυτονομίας στον ψηφιακό τομέα.

Η κα Ίλια Τζωρτζοπούλου, General Manager SEE, Wonderful σημείωσε πως «η Τεχνητή Νοημοσύνη θα μεταμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο οι πολίτες έχουν πρόσβαση στο κράτος, όμως η πρόοδος θα εξαρτηθεί λιγότερο από τα ίδια τα μοντέλα και περισσότερο από το πόσο αποτελεσματικά θα υιοθετηθούν και θα εφαρμοστούν από τους θεσμούς.

Τα επόμενα χρόνια, το προβάδισμα δεν θα το έχουν όσοι διαθέτουν τα πιο φιλόδοξα σχέδια για την Τεχνητή Νοημοσύνη, αλλά εκείνοι που μπορούν να μετατρέψουν τη «νοημοσύνη» σε συστήματα, ροή εργασιών και αποφάσεις που λειτουργούν στην πράξη, μέσα στο σύνθετο περιβάλλον των επιχειρήσεων και της δημόσιας διοίκησης».

Στην επόμενη ημέρα μετά από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας καθώς και στην πρόκληση του επανασχεδιασμού της εργασίας μετά την αλλαγή που φέρνουν οι ψηφιακές διαδικασίες και η Τεχνητή Νοημοσύνη εστίασε ο Αριστόδημος Θωμόπουλος, Partner, DIADIKASIA, BRIGHT GROUP member, επισημαίνοντας ότι η συστηματική μέτρηση της γραφειοκρατίας μέσω του Standard Cost Model αναδεικνύει σαφείς διαφορές στη λειτουργία των διαδικασιών πριν και μετά την ψηφιοποίηση. Σύμφωνα με τον ίδιο, σε ένα σύνολο 20 κρίσιμων και εξωστρεφών διαδικασιών του Δημοσίου, η εξοικονομούμενη ανθρωποπροσπάθεια κυμαίνεται από 70% έως 90%. Στο πλαίσιο αυτό, όπως σημείωσε, θέτει το ζήτημα της ανακατανομής του ανθρώπινου δυναμικού, με στόχο την ενίσχυση της παραγωγικότητας. Αναφερόμενος στην επόμενη ημέρα μετά τη λήξη του RRF, σημείωσε ότι το κρίσιμο ζήτημα είναι η διασφάλιση της συνέχειας του ψηφιακού μετασχηματισμού.

Όπως σημείωσε, η συζήτηση θα πρέπει να μετατοπιστεί από τη χρηματοδότηση στην ουσία των έργων, με πρόβλεψη πόρων στους προϋπολογισμούς των φορέων και με ενίσχυση της εθνικής χρηματοδότησης, παράλληλα με τα ευρωπαϊκά εργαλεία. Αναφερόμενος στην αγορά, προειδοποίησε για μια μεταβατική περίοδο προσαρμογής όπου ενδέχεται να προκύψει χρηματοδοτικό κενό και μείωση του όγκου των έργων. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ανάγκη εκσυγχρονισμού του συστήματος προμηθειών, τονίζοντας ότι το Δημόσιο πρέπει να λειτουργήσει ως «έξυπνος αγοραστής» λύσεων πληροφορικής με στροφή από τα χρονοβόρα έργα μεγάλης κλίμακας σε πιο ευέλικτες προσεγγίσεις, όπως η σταδιακή και agile ανάπτυξη συστημάτων. Τέλος, τόνισε την ανάγκη συνεργασία δημόσιου – ιδιωτικού τομέα για την ανάπτυξη λύσεων, επισημαίνοντας ωστόσο ότι το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο δεν υποστηρίζει ακόμη επαρκώς αυτή την προσέγγιση.

The post Delphi Economic Forum: Η επόμενη ημέρα στη στρατηγική εξέλιξη του ψηφιακού κράτους appeared first on 2045.gr.

Η διαπίστωση ότι το νέο της γλωσσικό μοντέλο Mythos ανακάλυψε πολλές σοβαρές ευπάθειες σε λειτουργικά συστήματα και browsers έκανε την Anthropic να αλλάξει τον σχεδιασμό της και να μην το διαθέσει στο ευρύ κοινό. Φυσικά κάποιος άλλος μπορεί να μην έχει την ίδια διάθεση και, επίσης φυσικά, δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αν κάποιος έχει αναπτύξει ένα γλωσσικό μοντέλο με τις δυνατότητες του Mythos και -εφόσον το έχει αναπτύξει- είναι πρόθυμος να το χρησιμοποιήσει.  Η Anthropic δεν το είπε ακριβώς έτσι, αλλά η εκτίμησή της ότι ο αντίκτυπος από την κακόβουλη χρήση των εξελιγμένων γλωσσικών μοντέλων θα είναι σοβαρός για τις οικονομίες, τη δημόσια τάξη και την εθνική ασφάλεια. Το θέμα δεν περιορίζεται στα στενά όρια της τεχνολογίας.

Οι δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης, με αφορμή το Mythos, αποτέλεσαν θέμα συζήτησης και στην εαρινή σύνοδο του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Η πρόεδρος της ΕΚΤ Κριστίν Λαγκάρντ απένειμε τα εύσημα στην  Anthropic για τη στάση της.  Οι εξελίξεις σχετικά με το Mythos, σχολίασε,  «είναι ένα καλό παράδειγμα μιας υπεύθυνης εταιρείας που ξαφνικά σκέφτεται “Α, αυτό θα μπορούσε να είναι πραγματικά καλό” αλλά αν πέσει σε λάθος χέρια, θα μπορούσε να είναι πραγματικά κακό».

«Πρόκειται για μια μεγάλη πρόκληση για όλους μας» σχολίασε από την πλευρά του ο διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας Άντριου Μπέιλι.

Για την ώρα, η Anthropic έχει κρατήσει το Mythos σε… καραντίνα. Περίπου 40 επιχειρήσεις έχουν αποκτήσει προνομιακή πρόσβαση στο μοντέλο, ώστε να αξιολογήσουν τις δυνατότητές του και να κλείσουν τα κενά ασφαλείας που αυτό εντοπίζει.

Ισχύς εν τη ενώσει;

Για τις ανάγκες των δοκιμών, η  Anthropic  έχει δημιουργήσει την πλατφόρμα Glasswing όπου συμμετέχουν Amazon Web Services, Apple, Broadcom, Cisco, CrowdStrike, Google, JPMorganChase, Linux Foundation, Microsoft, Nvidia και Palo Alto Networks. Όπως λέει η ίδια, «δημιουργήσαμε το Project Glasswing λόγω των δυνατοτήτων που παρατηρήσαμε σε ένα νέο μοντέλο που έχει εκπαιδευτεί από την Anthropic και το οποίο πιστεύουμε ότι θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει τον τομέα της κυβερνοασφάλειας. Το Claude Mythos2 Preview είναι ένα μοντέλο γενικής χρήσης που δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμη και αποκαλύπτει μια σκληρή πραγματικότητα: τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης έχουν φτάσει σε ένα επίπεδο προγραμματιστικών ικανοτήτων όπου μπορούν να ξεπεράσουν όλους τους ανθρώπους, εκτός από τους πιο εξειδικευμένους, στην ανίχνευση και εκμετάλλευση ευπαθών σημείων λογισμικού».

Η εταιρεία προσθέτει ότι το Project Glasswing «αποτελεί μια επείγουσα προσπάθεια να αξιοποιηθούν αυτές οι δυνατότητες για αμυντικούς σκοπούς» και -ενδεχομένως για την αποφυγή παρεξηγήσεων- τονίζει ότι «το Glasswing αποτελεί σημείο εκκίνησης. Κανένας οργανισμός δεν μπορεί να επιλύσει μόνος του αυτά τα προβλήματα κυβερνοασφάλειας: οι πρωτοπόροι προγραμματιστές τεχνητής νοημοσύνης, άλλες εταιρείες λογισμικού, ερευνητές στον τομέα της ασφάλειας, διαχειριστές λογισμικού ανοιχτού κώδικα και κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο, όλοι  έχουν να διαδραματίσουν ουσιαστικό ρόλο. Το έργο της προστασίας της παγκόσμιας κυβερνο-υποδομής ενδέχεται να διαρκέσει χρόνια. Οι πρωτοποριακές δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης, όμως, είναι πιθανό να εξελιχθούν σημαντικά ήδη μέσα στους επόμενους μήνες».

Όλοι ψάχνονται

Oι ανακοινώσεις και σχετικές πρωτοβουλίες της Anthropic για το Mythos προκάλεσαν θόρυβο και όλοι αναζητούν απαντήσεις στο βασικό ερώτημα: Τι σημαίνει για την ευστάθεια της οικονομίας και της ασφάλειας η παρουσία ενός τόσο ισχυρού γλωσσικού μοντέλου.

Προ ημερών, ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ κάλεσε τον διοικητή της Ομοσπονδιακής Τράπεζας Τζερόμ Πάουελ και τους επικεφαλής των μεγαλύτερων τραπεζών των ΗΠΑ για να συζητήσουν τις αδυναμίες που έχει αποκαλύψει το Mythos. Φυσικά ανακοινώσεις δεν γίνονται και όσες δηλώσεις γίνονται αποτυπώνουν την ανησυχία, συγκαλυμμένη ή όχι αυτό είναι αδιάφορο.

Ενδεχομένως και σε μια προσπάθεια να συντηρήσει το ενδιαφέρον, η Anthropic διέθεσε στο ευρύ κοινό το γλωσσικό μοντέλο Opus 4.7, ενώ κάποιοι αμφισβητούν τα κίνητρα της εταιρείας και το κατά πόσο αυτά είναι ευγενή. Σύμφωνα με τη δική τους ανάγνωση, τα πιο εξελιγμένα μοντέλα παραμένουν προσβάσιμα μόνο σε λίγες, μεγάλες εταιρείες, οι οποίες είναι πρόθυμες να πληρώσουν διόλου ευκαταφρόνητα ποσά για να έχουν προνομιακή πρόσβαση. Το ευρύ κοινό μπορεί να βολευτεί με λιγότερο ισχυρές (και, δυνητικά, λιγότερο επικίνδυνες) εκδόσεις γλωσσικών μοντέλων, αλλά φυσικά αυτή δεν είναι παρά μια θεωρία. Αν αναζητήσετε σχετικές συζητήσεις σε πλατφόρμες όπως το Reddit είναι απλώς ζήτημα χρόνου να πέσετε σε μια θεωρία που χαρακτηρίζει όλη την υπόθεση ένα στημένο κόλπο ώστε να συνεχίσουμε να συζητάμε για την Anthropic στον απόηχο της έξωσής της από το Πεντάγωνο. Η οποία έξωση ενδεχομένως να αποδειχθεί τελικά προσωρινή, καθώς η αμερικανική κυβέρνηση φέρεται να δίνει πράσινο φως στις ομοσπονδιακές υπηρεσίες να αξιολογήσουν τις δυνατότητες του Mythos, στο πλαίσιο μιας προσεκτικής και ελεγχόμενης διαδικασίας. Η αμερικανική κυβέρνηση δεν συμμετέχει στο πρόγραμμα Glasswing, άρα έχουμε αυτή τη στιγμή δύο δοκιμές που πραγματοποιούνται παράλληλα, μία από τον ιδιωτικό τομέα και μία από τον δημόσιο.

Την προσέγγιση της Anthropic δείχνει να ακολουθεί και η OpenAI, η οποία επίσης προσφέρει ελεγχόμενη πρόσβαση στο πιο πρόσφατο γλωσσικό της μοντέλο σε μια περιορισμένη ομάδα χρηστών.

Η συγκεκριμένη προσέγγιση, εκτός από την αμηχανία (τον φόβο, τον τρόμο, την ανησυχία, πείτε το όπως θέλετε) που προκαλούν τα νέα γλωσσικά μοντέλα, ενδεχομένως να συνδέεται και με τα σχέδια των δύο εταιρειών για την εισαγωγή τους στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Το τελευταίο που θα ήθελαν θα ήταν να βρεθούν αντιμέτωπες σε αγωγές πολλών εκατομμυρίων ή δισεκατομμυρίων δολαρίων εξαιτίας της… συμπεριφοράς του Mythos ή κάποιου άλλου μοντέλου τη στιγμή που καλούνται να πείσουν την ευρεία επενδυτική κοινότητα να χρηματοδοτήσει τα (υπερ)φιλόδοξα σχέδιά τους.

The post Ένας Mythos και η ανησυχία για αυτόν appeared first on 2045.gr.

Ο πόλεμος στη Ουκρανία ανέδειξε τον ρόλο των drones. Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή αναδεικνύει τον ρόλο των data centers στη μάχη αλλά και τι συμβαίνει όταν μπαίνουν στο σκόπευτρο του αντιπάλου.

Την 1η Μαρτίου τρία ιρανικά drones έπληξαν εγκαταστάσεις data centers της Amazon Web Services σε Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Μπαχρέιν. Η εταιρεία ανέφερε ζημιές στις κτιριακές εγκαταστάσεις. διακοπές ρεύματος και υδροδότησης, ενώ εξαιτίας των επιθέσεων, διεκόπη η ομαλή λειτουργία τραπεζικών ιδρυμάτων, υπηρεσιών πληρωμών και άλλων εφαρμογών στην  περιοχή.

Ήταν η πρώτη φορά που τέτοιες εγκαταστάσεις δέχθηκαν φυσικό πλήγμα και βρέθηκαν να γίνονται στόχοι στο πεδίο της μάχης. Μέχρι τότε, οι επιθέσεις που δέχονταν τα data centers ήταν ψηφιακής μορφής.

Η Τεχεράνη ανακοίνωσε ότι με το τριπλό αυτό χτύπημα ήθελε να υπογραμμίσει ότι οι συγκεκριμένες εγκαταστάσεις «υποστηρίζουν τις στρατιωτικές δραστηριότητες του εχθρού» και μπορεί επισήμως να μη δόθηκαν περισσότερες λεπτομέρειες αλλά αρκετά  ειδησεογραφικά μέσα  φιλοξένησαν την πληροφορία ότι οι συγκεκριμένοι στόχοι φιλοξενούσαν συστήματα τεχνητής νοημοσύνης που είτε υποστήριζαν τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ είτε συνέβαλαν στην αντιμετώπιση των ιρανικών πυρών.

Λίγες ημέρες μετά,  πλήγμα από τις ισραηλινές δυνάμεις δέχθηκε το data center της ιρανικής τράπεζας Sepah, η οποία φέρεται να διατηρεί στενούς δεσμούς με τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας και τους Φρουρούς της Επανάστασης. Απαντώντας στα αντίποινα, η Τεχεράνη απείλησε με χτυπήματα στις εγκαταστάσεις που διατηρούν εταιρείες όπως η Microsoft, η Google, η Nvidia, η IBM, η  Palantir και η Oracle. στο Ισραήλ και σε χώρες του Κόλπου. Οι απειλές δεν έχουν γίνει πράξη, τουλάχιστον μέχρι στιγμής.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι εταιρείες ψηφιακής τεχνολογίας βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Microsoft, Cisco, Palantir, SpaceX και άλλοι υποστηρίζουν την Ουκρανία στην αντιμετώπιση των ρωσικών υποθέσεων αλλά η βοήθειά τους εστιάζεται στην ανάλυση δεδομένων, τον κυβερνοπόλεμο και τις επικοινωνίες.

Στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, τα data centers δείχνουν ότι η συνεργασία ενόπλων δυνάμεων – ψηφιακής τεχνολογίας γίνεται ακόμα πιο στενή.

Όταν θα βάλεις το χακί

Η σχέση των υπολογιστών με τον στρατό μετρά δεκαετίες. Μία από τις εργασίες του πρώτου υπολογιστή γενικής χρήσης ήταν να υπολογίζει τις παραμέτρους που χρησιμοποιούσαν τα πυροβόλα για να πλήξουν τους στόχους τους. Το ότι δεν πρόλαβε να χρησιμοποιηθεί για αυτόν τον σκοπό κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν αναιρεί τη στρατιωτική διάστασή του.

Τα data centers είναι εξ ορισμού εγκαταστάσεις υψηλής ασφαλείας αλλά πώς να είναι ένα data center που έχει τη «σφραγίδα» έγκρισης ενός στρατιωτικού οργανισμού όπως είναι για παράδειγμα το ΝΑΤΟ;

Μπορούμε να πάρουμε μια ιδέα, εξετάζοντας τις υποδομές του data center που λειτουργεί σε ένα παλιό ορυχείο στο Λέφνταλ της Νορβηγίας.  Λίγα πράγματα φαίνονται απ’ έξω, αφού όλη η δραστηριότητα αναπτύσσεται μέσα στον ορεινό όγκο και τις παλιές γαλαρίες του ορυχείου. Η εγκατάσταση προσφέρει προφανή προστασία από εξωτερικές επιθέσεις και είναι θωρακισμένη από επιθέσεις με όπλα ηλεκτρομαγνητικών παλμών τα οποία στοχεύουν στις ψηφιακές υποδομές.

Παρόμοιας λογικής είναι το data center που λειτουργεί η Green Mountain επίσης στη Νορβηγία, σε μια παλιά αποθήκη πυρομαχικών του ΝΑΤΟ. Μπορεί η Συμμαχία να είναι χρήστης της συγκεκριμένης υποδομής; Πολύ πιθανό, όπως πιθανό είναι να χρησιμοποιεί και τις υποδομές του Λέφνταλ.

Φυσικά, το ΝΑΤΟ δεν λέει πολλά για τα data centers που επιλέγει. Ωστόσο κάποιες φορές μπορούν να μιλήσουν οι συνεργάτες του. Τον Σεπτέμβριο του 2025 η Oracle ανακοίνωσε ότι επελέγη, μαζί με την Thales και τον όμιλο Reply, για να υποστηρίξει με τις υποδομές νέφους που διαθέτει τις κρίσιμες δραστηριότητες της Υπηρεσίας Επικοινωνιών και Πληροφοριών του ΝΑΤΟ (NCIA). Η NCIA αποτελεί τον τεχνολογικό κόμβο του ΝΑΤΟ με βασικές δραστηριότητες την προστασία των δικτύων και των υποστήριξη των επιχειρήσεων της Συμμαχίας.

Το ΝΑΤΟ συνεργάζεται και με την Google για την υποστήριξη των λειτουργιών του και διαθέτει δικές του υποδομές data centre,

Τι γίνεται όμως στο επιχειρησιακό πεδίο; Εδώ τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο ενδιαφέροντα, καθώς το ΝΑΤΟ χρησιμοποιεί κινητά κέντρα δεδομένων που έχουν σχεδιαστεί για να υποστηρίζουν τις αποστολές στο πεδίο. Για να το πούμε διαφορετικά, τον 20ο αιώνα μια μονάδα εκστρατείας έπρεπε να λάβει υπόψιν της που θα μπουν οι σκηνές, η διοίκηση και οι επικοινωνίες, σήμερα οι μονάδες φαίνεται ότι πρέπει να εξασφαλίσουν χώρο και για το μάχιμο data center, το οποίο αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου κέντρου επικοινωνιών.

Φαίνεται ότι κάποιοι, πριν από δέκα χρόνια, είχαν αντιληφθεί πόσο μεγάλη σημασία θα έχει η παρουσία συστημάτων επεξεργασίας δεδομένων όσο το δυνατόν πιο κοντά στο πεδίο των επιχειρήσεων.

Έτσι, το 2016 η NCIA διεξήγαγε διαγωνισμό προσκαλώντας 250 εταιρείες από τα 28 κράτη-μέλη της Συμμαχίας, για να καταθέσουν προτάσεις  σχετικές με την ανάπτυξη φορητών συστημάτων διαχείρισης δεδομένων και επικοινωνιών. Αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας ήταν η επιλογή της ιταλικής Italtel, η οποία το φθινόπωρο του 2016 παρουσίασε τη λύση της στο πλαίσιο μιας στρατιωτικής άσκησης που διεξήγαγε η Συμμαχία.

Φυσικά τα πράγματα εξελίσσονται και για όλα τα υποσυστήματα που αποτελούν ένα στρατιωτικής χρήσης data center υπάρχουν επιπλέον απαιτήσεις και ο ανταγωνισμός είναι σκληρός. Σε ένα έργο του ΝΑΤΟ για την επιλογή της εταιρείας που θα παρέχει λύσεις ψύξης για κρίσιμες υποδομές της Συμμαχίας, υποβλήθηκαν 3.600 προτάσεις, από τις οποίες επελέγη εκείνη της βελγικής Calyos.

Όπως διαπιστώνουμε σε πρόσκληση που δημοσιεύθηκε και στον ιστότοπο του ελληνικού υπουργείου Ανάπτυξης, το ΝΑΤΟ ζήτησε από τα κράτη μέλη πληροφορίες για λύσεις που μπορούν να ενσωματωθούν στα επιχειρησιακά του συστήματα. Oι λύσεις που θα προτείνονταν θα πρέπει να πληρούν απαιτήσεις στρατιωτικού επιπέδου περιλαμβάνοντας προηγμένη κρυπτογράφηση και να ανιχνεύουν διακοπές στην επικοινωνία αυτόματα ώστε να αναδρομολογούν την κίνηση σε χιλιοστά του δευτερολέπτου, ιδιαίτερα σε περιβάλλοντα όπου το δίκτυο μπορεί να υποστεί παρεμβολές ή υποβάθμιση. Θα μπορούσαμε να σκεφτούμε ότι μια τέτοια περιγραφή ταιριάζει στις συνθήκες του πεδίου μάχης.  Στη συγκεκριμένη πρόσκληση το ΝΑΤΟ έδειξε ενδιαφέρον για χαρακτηριστικά τεχνητής νοημοσύνης που θα μπορούν να αξιοποιηθούν στην πρόβλεψη προβλημάτων στο δίκτυο και την αυτοματοποιημένη επίλυσή του, κάτι που μόνο έκπληξη δεν θα πρέπει να προκαλεί.

Ο πόλεμος αποκτά ολοένα και πιο προηγμένα τεχνολογικά χαρακτηριστικά και σίγουρα σε κάποια εργαστήρια γίνονται πειράματα για στρατιώτες-ρομπότ. Θέμα χρόνου είναι να τους δούμε σε κάποιο πεδίο μάχης…

The post Τα data centers στον καιρό του πολέμου appeared first on 2045.gr.

Σε μια περίοδο όπου η παγκόσμια πραγματικότητα μετασχηματίζεται με καταιγιστικούς ρυθμούς, το 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών επιστρέφει από τις 22 έως τις 25 Απριλίου 2026 στην πόλη των Δελφών.

Η φετινή διοργάνωση με κεντρικό τίτλο «The Shock of the New» (Το Σοκ του Νέου), φέρνει στο επίκεντρο τη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνουν οι ραγδαίες εξελίξεις των τελευταίων ετών: από τις πολεμικές συγκρούσεις σε Ιράν και Ουκρανία και τις νέες γεωπολιτικές ισορροπίες που διαμορφώνονται, έως τις ενεργειακές προκλήσεις και τις ριζικές αλλαγές που επιφέρει στην οικονομία, στις επιχειρήσεις και στην κοινωνία η επέλαση της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Το πρόγραμμα του 11ου Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών περιλαμβάνει περισσότερες από 200 συζητήσεις, 25 κλειστές συνεδριάσεις και έξι συζητήσεις στρογγυλής τραπέζης με τη συμμετοχή 1.200 ομιλητών. Μεταξύ αυτών, κυβερνητικοί αξιωματούχοι, υψηλόβαθμα στελέχη διεθνών οργανισμών, ακαδημαϊκοί και κορυφαίοι εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κόσμου.

Το Φόρουμ θα επικεντρωθεί στις τεχνολογικές αλλαγές, την κλιματική κρίση και τις νέες ισορροπίες που διαμορφώνονται στο γεωπολιτικό πεδίο με έμφαση στις σχέσεις της Ευρώπης με τις ΗΠΑ και τη Μέση Ανατολή. Με τη συμβολή περισσότερων από 51 διεθνών δεξαμενών σκέψης (think tanks) και οργανισμών που συμμετέχουν ως σύμβουλοι προγράμματος όπως ο ΟΟΣΑ, η Παγκόσμια Τράπεζα, το Chatham House, το London School of Economics, το Warsaw Security Forum, το Heritage Foundation και το Atlantic Council, το Φόρουμ θα χαρτογραφήσει τις λύσεις που απαιτούνται για την αντιμετώπιση του «σοκ» της νέας πραγματικότητας που αλλάζει συνεχώς.

Διάλογοι για την Ελλάδα και την Ευρώπη

Την έναρξη του Φόρουμ θα κηρύξει ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας, ενώ την ολομέλεια της πρώτης ημέρας θα κλείσει ο διάλογος του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Antonio Costa. Κατά τη διάρκεια του Φόρουμ θα πραγματοποιηθεί σειρά συζητήσεων , μεταξύ κορυφαίων υπουργών της Ελληνικής Κυβέρνησης και Ευρωπαίων Επιτρόπων. Ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Πρόεδρος του Eurogroup, Κυριάκος Πιερρακάκης θα συνομιλήσει με τον Επίτροπο Οικονομικών και Παραγωγικότητας Vladis Dombrovskis. O Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου, με την Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και Επίτροπο τη Καθαρή, Δίκαιη και Ανταγωνιστική Μετάβαση, Teresa Ribera. O Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Χρίστος Δήμας, με τον Επίτροπο Βιώσιμων Μεταφορών και Τουρισμού, Απόστολο Τζιτζικώστα. Στις συζητήσεις του 11ου Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών θα συμμετάσχουν επίσης η Επίτροπος για τη Διεύρυνση της ΕΕ, Marta Kos, ο Επίτροπος για την Αλιεία και του Ωκεανούς, Κώστας Καδής και η Επίτροπος για τη Μεσόγειο, Dubravka Šuica.

Ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης θα συζητήσει για το αναπτυξιακό μοντέλο που θα πρέπει να ακολουθήσει η ελληνική οικονομία με τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), Mathias Cormann. Ακόμη, στο Φόρουμ συμμετέχουν ο Γενικός Διευθυντής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, Pierre Gramegna, οι Αντιπρόεδροι της Ευρωπαϊκης Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ), Gelsomina Viglioti και Ιωάννης Τσακίρης, καθώς και στελέχη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Διεθνείς Πολιτικές Προσωπικότητες και Κυβερνητικοί Αξιωματούχοι

Για μια ακόμη χρονιά, το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών φιλοξενεί κορυφαίες πολιτικές προσωπικότητες όπως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Εσθονίας Alar Karis, το μέλος της Προεδρίας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης Željka Cvijanović, ο Πρωθυπουργός της Αλβανίας Edi Rama και η Αυτού Εξοχότητα Πρίγκιπας Αλβέρτος Β’ του Μονακό.

Ακόμη το «παρών» στο Φόρουμ θα δώσουν περισσότεροι από 20 εν ενεργεία υπουργοί απ’ όλο τον κόσμο, αλλά και προσωπικότητες που έχουν αφήσει το στίγμα τους στην διεθνή πολιτική σκηνή, όπως ο 11ος Πρόεδρος της Τουρκίας, Abdullah Gül, o πρώην Πρωθυπουργός του Ισραήλ, Ehud Olmert, οι πρώην Πρόεδροι του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Herman Van Rompuy και Charles Michel και ο πρώην Ευρωπαίος Επίτροπος Οικονομικών και πρώην Πρωθυπουργός της Ιταλίας, Paolo Gentiloni.

Η Ελληνική Συμμετοχή

Όπως κάθε χρόνο, η ελληνική πολιτική ηγεσία θα δώσει δυναμικό «παρών». Στις συζητήσεις θα συμμετέχουν μεταξύ άλλων ο Υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης,  ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, η Υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη, ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, η Υπουργός Εργασίας Νίκη Κεραμέως, ο Υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης, η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, ο Υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος, ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Μαργαρίτης Σχοινάς, η Υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη, ο Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δημήτρης Παπαστεργίου, ο Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Βασίλης Κικίλιας και η Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου.

Επίσης θα παραστούν διακεκριμένοι εκπρόσωποι της ελληνικής πολιτειακής και πολιτικής ζωής της χώρας όπως o Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτης Φάμελλος, η πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας (ΠτΔ) Κατερίνα Σακελλαροπούλου, ο πρώην ΠτΔ Προκόπης Παυλόπουλος, o πρώην Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και o πρώην Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, Ευάγγελος Βενιζέλος.

Ακαδημαϊκοί, Στοχαστές και Προσωπικότητες Διεθνούς Κύρους

Το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών θα φιλοξενήσει και φέτος διακεκριμένες προσωπικότητες από τον χώρο της ακαδημαϊκής κοινότητας, της πολιτικής ανάλυσης, της οικονομίας, της επιστήμης και της διεθνούς επιχειρηματικής σκηνής, οι οποίες συμβάλλουν με το έργο, την εμπειρία και τη δημόσια παρουσία τους στον διάλογο για τις μεγάλες προκλήσεις της εποχής. Ανάμεσά τους, ενδεικτικά, θα συμμετάσχουν ο Καθηγητής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Στάθης Καλύβας, ο Καθηγητής στο Sciences Po και Πρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ Λουκάς Τσούκαλης, ο Γενικός Διευθυντής του ΙΟΒΕ Νίκος Βέττας, ο Senior Managing Director της JP Morgan Θοδωρής Γιατράκος, η Πρόεδρος του ΔΙΚΤΥΟΥ Άννα Διαμαντοπούλου, ο Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών Νικηφόρος Διαμαντούρος, ο ομότιμος καθηγητής και πρώην Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου Χρήστος Ροζάκης,ο Πρόεδρος του The American College of Greece Edward C. Wingenbach, καθώς και ο Διευθυντής του Institute of Global Affairs και Καθηγητής στο American College of Greece Κωνσταντίνος Φίλης.

The post 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών: Πλούσια ατζέντα με περισσότερες από 200 συζητήσεις appeared first on 2045.gr.

Η θεωρία από την πράξη απέχει πολλές φορές όσο η Γη από τον Πλούτωνα και παρόμοια απόσταση μπορεί να χωρίζει το επενδυτικό ενδιαφέρον από την υλοποίηση μιας επένδυσης. Υπό αυτό το πρίσμα, το επενδυτικό ενδιαφέρον για data centers στην Ελλάδα μπορεί μεν να ξεπερνά τα 1.000 MW, σύμφωνα με μια μελέτη της PwC που παρουσιάστηκε πρόσφατα από τα υπουργεία Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Περιβάλλοντος & Ενέργειας και Ανάπτυξης, αλλά ουδείς μπορεί να διαβεβαιώσει ότι το ενδιαφέρον αυτό θα μετουσιωθεί σε πραγματικά επενδυτικά πλάνα.

Για την ώρα, μένουμε ότι η εγκατεστημένη ισχύς των data centers που λειτουργούν στη χώρα μας φτάνει τα 50 MW. Πρόκειται για ισχύ που αντιστοιχεί στις ανάγκες ηλεκτροδότησης 40.000 νοικοκυριών και αυτό μπορεί να μοιάζει εντυπωσιακό (μιας και 40.000 νοικοκυριά μπορεί να αποτελούν μια μεσαία ελληνική πόλη), όμως αποτελεί ένα ελάχιστο τμήμα της εγκατεστημένης χωρητικότητας στην Ευρώπη.

Η εγκατεστημένη ισχύς των data centers που λειτουργούν σήμερα στην ήπειρό μας υπολογίζεται σε 10.000 MW με τις προβλέψεις να μιλούν για αύξηση στα 47.400 ΜW το 2029.  Βεβαίως και αυτό μένει να αποδειχθεί, όπως επίσης μένει να αποδειχθεί αν η Νοτιοανατολική Ευρώπη θα φτάσει την εγκατεστημένη ισχύ των 5.000 MW έως το τέλος της δεκαετίας και ποιο ποσοστό θα μπορούσε να διεκδικήσει η Ελλάδα. Τι όμως τροφοδοτεί την έκρηξη σε επενδύσεις στα data centers;

Η πιο προφανής απάντηση είναι δύο λέξεις: τεχνητή νοημοσύνη και είναι αλήθεια ότι το ενδιαφέρον για τα data centers αυξήθηκε εκθετικά την τελευταία πενταετία, όταν οι εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης άρχισαν να καταλαμβάνουν κάθε πτυχή της ψηφιακής ζωής, τόσο στο επαγγελματικό περιβάλλον όσο και στον ελεύθερο χρόνο.

Αλλά υπάρχουν και άλλοι παράγοντες.

Οι εφαρμογές νέφους (cloud computing αν το επιθυμείτε) αποτέλεσαν σημαντικό λόγο για τον οποίο οι Google, Microsoft, Meta, Amazon και λοιπές δυνάμεις ανέπτυξαν υποδομές φιλοξενίας χιλιάδων servers. Το streaming βοήθησε σε αυτή τη ζήτηση και μαζί με αυτά θα πρέπει να προσθέσουμε την πολιτική.

Η απαίτηση τα δεδομένα να μην ταξιδεύουν σε άλλες περιοχές και να παραμένουν εκεί που είναι και οι χρήστες τους, έπαιξε και εξακολουθεί να παίζει έναν ρόλο. Ένα χαρακτηριστικό και σχετικά πρόσφατο παράδειγμα μας έρχεται από την Amazon που , μέσω της Amazon Web Services (AWS) ανακοίνωσε τον Ιανουάριο του 2026 τη λειτουργία του AWS European Sovereign Cloud. 

Πρόκειται για μια υποδομή cloud για την Ευρώπη που «βρίσκεται εξ ολοκλήρου εντός της Ε.Ε και είναι φυσικά και λογικά διαχωρισμένη από άλλες περιοχές [λειτουργίας] της AWS. Η AWS ανακοίνωσε επίσης σχέδια για την επέκταση της κάλυψης του AWS European Sovereign Cloud από τη Γερμανία σε ολόκληρη την Ε.Ε., με σκοπό την υποστήριξη της αυστηρής απομόνωσης, της διατήρησης των δεδομένων εντός της χώρας και των απαιτήσεων χαμηλής καθυστέρησης», όπως αναφέρθηκε στη σχετική ανακοίνωση. Το κύριο χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης υποδομής είναι ότι τα δεδομένα των Ευρωπαίων πολιτών παραμένουν στην Ευρώπη και δεν «ταξιδεύουν» στις Ηνωμένες Πολιτείες. Υπάρχει μια διχογνωμία ως προς το αν αυτό μπορεί να ισχύσει πλήρως, κυρίως όσον αφορά στις υποχρεώσεις των αμερικανικών εταιρειών απέναντι στη νομοθεσία που ισχύει στις ΗΠΑ.

Ωστόσο για το θέμα που μας ενδιαφέρει, η ουσία είναι ότι χτίζονται διαρκώς νέα data centers.

Ο ρόλος των hyperscalers

Είναι οι εταιρείες που διαθέτουν χιλιάδες servers σε εγκαταστάσεις διασκορπισμένες σε όλο τον κόσμο. Κάθε δευτερόλεπτο εξυπηρετούν χιλιάδες επιχειρήσεις και εκατομμύρια ανθρώπους σε κάθε τους ανάγκη, από ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που θα ταξιδέψει τον μισό πλανήτη για να φτάσει στον αποδέκτη του έως πολύπλοκες εφαρμογές ιατρικής, οικονομικών ή αρχιτεκτονικής.

Οι μονάδες τους κλιμακώνονται ανάλογα με τη ζήτηση, με άλλα λόγια αυξομειώνουν τον όγκο των διαθέσιμων πόρων ώστε να αποφεύγονται σπατάλες, πρωτίστως οι ενεργειακές. Ποιοι είναι αυτοί; Τους ξέρουμε καλά, καθώς είναι βασικοί παίκτες της ψηφιακής (και μη) οικονομίας.  Amazon Web Services, Microsoft Azure, Google Cloud Platform είναι η τριάδα των ισχυρών ονομάτων αλλά αυτοί δεν είναι οι μόνοι. Alibaba (με έμφαση στην Ασία), Apple, Meta, Oracle και IBM κατέχουν επίσης σημαντικό μερίδιο στην καθημερινότητά μας έστω και αν δεν το αντιλαμβανόμαστε.

Ο ρόλος τους άλλωστε είναι να παραμένουν αθέατοι από τον τελικό χρήστη.  Σε μεγάλο βαθμό αυτοί καθοδηγούν τις εξελίξεις, καθώς συνολικά κατέχουν ποσοστό της αγοράς που κυμαίνεται μεταξύ 40% και 55%, ανάλογα πώς μετρά κανείς.

Κατά κανόνα, τα data centers ακολουθούν τη ζήτηση, δηλαδή εγκαθίστανται εκεί που τελικά υπάρχει ανάγκη σε πόρους.  Ηνωμένες Πολιτείες και Κίνα έχουν βεβαίως τον πρώτο λόγο αλλά και η Γηραιά μας Ήπειρος, στην οποία επιστρέφουμε για λίγο, έχει αξιοσημείωτη παρουσία.

45 χώρες, 3.400 data centers

Συνολικά και σε 45 ευρωπαϊκές χώρες βρίσκονται εγκατεστημένα 3.400 data centers με τους παρόχους να αναζητούν τρόπους ώστε να βρίσκονται κοντά αφενός στην οικονομική δραστηριότητα που θα κληθούν να εξυπηρετήσουν και αφετέρου κοντά σε πηγές ενέργειας.

Η πρώτη απαίτηση εξηγεί για ποιο λόγο πέντε πόλεις, οι Φρανκφούρτη, Λονδίνο, Άμστερνταμ, Παρίσι και Δουβλίνο (γνωστές όλες μαζί ως FLAP-D)  συγκεντρώνουν το 45% της συνολικής ευρωπαϊκής χωρητικότητας. Η δεύτερη απαίτηση δείχνει για ποιο λόγο ορισμένοι πάροχοι κινούνται προς την ευρωπαϊκή περιφέρεια με τη γεωγραφική έννοια του όρου και αναπτύσσουν μονάδες είτε στη Σκανδιναβία είτε στην Ιβηρική.

Αν μιλάμε για χώρες και όχι για πόλεις, τα σκήπτρα ανήκουν στη Γερμανία, στο έδαφος της οποίας βρίσκονται 529 data centers που αντιστοιχούν στο 4,4% του συνόλου των μονάδων που λειτουργούν σήμερα σε όλο τον κόσμο. Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Βρετανία με 523 μονάδες και ακολουθούν Γαλλία, Ολλανδία, Ιταλία και Ισπανία.

Στα χαρτιά, 18, στην πραγματικότητα, βλέπουμε…

H Ελλάδα είναι πολύ μακριά από αυτούς τους αριθμούς. Στις αρχές του 2025 και με την -τότε- ιδιότητα του υφυπουργού Ψηφιακής Διακυβέρνησης ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης είχε προσδιορίσει σε 18 τον αριθμό των data centers που μπορούν να αναπτυχθούν στη χώρα ως το 2030. Έναν χρόνο μετά και κατά την παρουσίαση της μελέτης της PwC ο αντιπρόεδρος του ΑΔΜΗΕ Ιωάννης Μάργαρης τόνισε ότι  από τα 500 MW που έχουν δεσμευτεί μέχρι σήμερα στην υψηλή τάση (για την κατασκευή data centers), κατασκευάζονται υποδομές ισχύους 90 MW, δηλαδή κάτω από το 20% της δηλωθείσας ισχύος.

Τη διαφορά εξηγούν πολύ απλά αναλυτές της αγοράς που μίλησαν στο 2045. Ένας πάροχος δεσμεύει χωρητικότητα στο δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας ώστε να μην αφήσει χώρο στον ανταγωνισμό. Πρόκειται για το ίδιο πράγμα που γίνεται στους δρόμους όπου κάποιοι δεσμεύουν θέσεις στάθμευσης με καρέκλες και καδρόνια. Η διαφορά εδώ είναι ότι η δέσμευση γίνεται με αιτήσεις. Πληροφορίες του 2045 αναφέρουν ότι βρίσκεται σε εξέλιξη συζήτηση με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς ώστε το καθεστώς να αλλάξει και να υπάρχουν ρήτρες που θα αποθαρρύνουν όσους δεν έχουν πραγματική διάθεση να επενδύσουν.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι υπολογισμοί των συμβουλευτικών εταιρειών και των εταιρειών ερευνών αναφέρουν ότι θα απαιτηθούν ως και 8 τρισ. δολάρια ως το 2030. Στις Ηνωμένες Πολιτείες η δαπάνη για data centers ξεπέρασε στα τέλη του 2025 εκείνη για την ανέγερση νέων κτιρίων γραφείων, καθώς σύμφωνα με στοιχεία του Bloomberg, δαπανήθηκαν 3,57 δισ. δολάρια τον Δεκέμβριο για νέα data centers έναντι 3,49 δισ. για νέα γραφεία. Με άλλα λόγια, η ζήτηση για τη στέγαση μηχανών είναι μεγαλύτερη από τη ζήτηση για στέγαση εργαζομένων. Στο παιχνίδι έχουν μπει και τα μεγάλα ονόματα του επενδυτικού κόσμου. Εταιρείες όπως η Blackrock και η KKR χρηματοδοτούν -με ενθουσιασμό, θα λέγαμε-  την ανέγερση νέων data centers.

Μια κατασκευαστική έκρηξη, την οποία πολλοί αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό.

Αντιδράσεις λόγω νερού και κόστους

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τοπικές οργανώσεις που ανησυχούν για τις οικονομικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την ανάπτυξη των data centers έχουν μπλοκάρει έργα συνολικού προϋπολογισμού 64 δισ. δολαρίων, σύμφωνα με το Data Center Watch. Κατά το 2^ο τρίμηνο του 2025 ο συγκεκριμένος φορέας κατέγραψε 125% αύξηση στις αντιδράσεις που εκδηλώνονται κυρίως στην Ανατολική Ακτή κατά της εγκατάστασης νέων μονάδων.

Οι αντιδράσεις δεν περιορίζονται σε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας. Η Γερουσία της  Νέας Υόρκης εξετάζει πρόταση νόμου που θα επιβάλει τριετές μορατόριουμ στην κατασκευή νέων data centers στην Πολιτεία. Αν περάσει η πρόταση, η Νέα Υόρκη θα γίνει η πρώτη Πολιτεία που θα επιβάλει (προσωρινή) απαγόρευση, ενώ ορισμένες πόλεις όπως η Νέα Ορλεάνη και  μικρότερες πόλεις στο Μίσιγκαν και την Τζόρτζια έχουν αναστείλει την ισχύ αδειών κατασκευής data centers για τουλάχιστον έναν χρόνο.

Αρχικά τις αντιδράσεις τροφοδοτούσε η ανησυχία για τον περιβαλλοντικό αντίκτυπο των συγκεκριμένων έργων. Τα data centers λειτουργούν 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα και οι ενεργειακές τους ανάγκες δεν περιορίζονται μόνο στη λειτουργία των υπολογιστών και των συστημάτων υποστήριξης. Χρειάζεται επίσης ενέργεια για την ψύξη των μονάδων είτε μέσω κλιματισμού είτε με τη χρήση υδάτινων πόρων. Στην πράξη οι ποσότητες νερού που χρειάζονται είναι συγκριτικά μικρές σε σχέση με άλλους τομείς. Στις ΗΠΑ, τα data centers καταναλώνουν γύρω στο 0,04% των αποθεμάτων νερού, όταν η γεωργία καταναλώνει το 37% και η παραγωγή ενέργειας το 41%,σύμφωνα με στοιχεία που επικαλούνται οι New York Times.  Ακούγεται καθησυχαστικό, αλλά σε περιοχές όπου τα υδάτινα αποθέματα είναι ήδη μικρά -όπως για παράδειγμα στο Μεξικό- η παρουσία ενός data center με υδρόψυκτη τεχνολογία προκαλεί πολλαπλασιαστική επιβάρυνση.

Κάπως πιο κοντά μας, στην Ιρλανδία, τα εγκατεστημένα data centers καταναλώνουν το 18% της ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας. Η Ιρλανδία έχει επιλέξει να αποτελέσει τη βάση μεγάλων αμερικανικών εταιρειών κυρίως από τον χώρο της ψηφιακής οικονομίας και της φαρμακοβιομηχανίας και τα data centers έχουν ξεφυτρώσει σαν τα μανιτάρια.

Οι τεράστιες ενεργειακές ανάγκες πρέπει κάπως να καλυφθούν. Κάθε νέο data center σημαίνει νέους υποσταθμούς και νέα καλώδια μεταφοράς ρεύματος και όπως έχουν δει πάρα πολλές κοινότητες στις Ηνωμένες Πολιτείες, το κόστος επιμερίζεται σε όλους τους πελάτες. Έτσι, τα data centers καθίστανται ανεπιθύμητα, αφού κανείς δεν θέλει να πληρώνει «καπέλο» στον λογαριασμό του ρεύματος για τη χάρη μιας επένδυσης τρίτων.

Βλέποντας αυτές τις αντιδράσεις, εταιρείες όπως η Microsoft και η Anthropic προσπαθούν να προλάβουν τις εξελίξεις, αναλαμβάνοντας όλο το κόστος που απαιτείται για την ανάπτυξη των ενεργειακών υποδομών.

Φαίνεται ότι η προσέγγισή τους αποδίδει καρπούς, καθώς το τελευταίο πράγμα που θα ήθελαν θα ήταν τα σχέδιά τους για την ανάπτυξη νέων υποδομών που θα εξυπηρετούν την τεχνητή νοημοσύνη και άλλες απαιτητικές υπηρεσίες να σκοντάψουν στις τοπικές αντιδράσεις.

The post Γιατί όλοι μιλάνε για τα data centers και τι θα πρέπει να περιμένουμε appeared first on 2045.gr.