Η πρόταση για μια «κολοβή» έκδοση του ψηφιακού ευρώ δεν πέρασε από την ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, πράγμα που σημαίνει ότι ξεπεράστηκε ένα σημαντικό εμπόδιο – μέχρι το επόμενο.

Με το ψήφισμα που ενέκρινε την Τρίτη η ολομέλεια στο Στρασβούργο υπογραμμίζει ότι η αυξανόμενη ψηφιοποίηση των πληρωμών, ενέχει τον κίνδυνο δημιουργίας νέων μορφών αποκλεισμού τόσο για τους χρήστες όσο και για τους εμπόρους εάν αφεθεί αποκλειστικά σε ιδιωτικούς φορείς και φορείς εκτός Ε.Ε. Η συγκεκριμένη αναφορά αποτελεί σαφή σύμπλευση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με όσους προειδοποιούν ότι η εξάρτηση από τρίτους -κατά βάση αμερικανικούς- παρόχους υπηρεσιών πληρωμών μπορεί να κοστίσει ακριβά στην ανεξαρτησία της Ευρώπης. Βεβαίως αυτή την ανησυχία ενισχύει η συμπεριφορά του νυν Αμερικανού προέδρου και των συνεργατών του.

Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστηρίζει τη χρήση του ψηφιακού ευρώ ως online και offline νομίσματος, ευθυγραμμιζόμενο πλήρως με τις θέσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η πρόταση του εισηγητή προέβλεπε ότι το ψηφιακό ευρώ θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο σε offline συναλλαγές, πράγμα που θα άφηνε τον διαρκώς αυξανόμενο χώρο των online συναλλαγών στα ιδιωτικά συστήματα πληρωμών. Σε αυτά περιλαμβάνονται τόσο τα γνωστά μας από τις Visa, MasterCard και PayPal όσο και τα συστήματα άμεσων πληρωμών που σχεδιάζονται από εμπορικές τράπεζες.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεωρεί ότι η εισαγωγή ενός ψηφιακού ευρώ, που θα είναι σχεδιασμένο να συμπληρώνει τις υπηρεσίες μετρητών και τις ιδιωτικές τραπεζικές υπηρεσίες (όπως είναι για παράδειγμα το ελληνικό IRIS), είναι απαραίτητη για την ενίσχυση της νομισματικής κυριαρχίας της Ε.Ε., τη μείωση του κατακερματισμού των πληρωμών λιανικής και τη στήριξη της ακεραιότητας και της ανθεκτικότητας της ενιαίας αγοράς.

Ταυτόχρονα, το Κοινοβούλιο υπογραμμίζει τη σημασία που έχει να διατηρηθεί ο ρόλος των (σημερινών) μετρητών, για τα οποία και τα στελέχη της ΕΚΤ έχουν τονίσει ότι δεν σχεδιάζεται η κατάργησή τους. Σε πολλές χώρες άλλωστε, τόσο στον ευρωπαϊκό Βορρά όσο και στον ευρωπαϊκό Νότο, τα μετρητά είναι πάντοτε καλοδεχούμενα στις συναλλαγές.

Τα σχετικά άρθρα του ψηφίσματος εγκρίθηκαν με ευρύτατη πλειοψηφία στην ονομαστική ψηφοφορία, με το Κοινοβούλιο να καλεί την ΕΚΤ να εντείνει την παρακολούθηση των κρυπτοστοιχείων όπως, για παράδειγμα, των stablecoins.

Το επόμενο ορόσημο είναι η συνεδρίαση της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων του Κοινοβουλίου τον ερχόμενο Μάιο. Εφόσον δεν υπάρξουν απρόοπτα, τα επόμενα βήματα μπορούν να έχουν ολοκληρωθεί μέσα στο δεύτερο εξάμηνο του 2026 ώστε το πιλοτικό πρόγραμμα του ψηφιακού ευρώ να ξεκινήσει το 2027 και η πλήρης του λειτουργία το 2029, αν και πολλοί λένε ότι το χρονοδιάγραμμα αυτό μπορεί να αποδειχθεί πολύ αισιόδοξο.

The post Στήριξη του Ευρωκοινοβουλίου στο πλήρες ψηφιακό ευρώ appeared first on 2045.gr.

«Αφήστε το δημόσιο συμφέρον να επικρατήσει» είναι ο τίτλος -και το κεντρικό μήνυμα- της παρέμβασης με την οποία οι οικονομολόγοι προσπαθούν να πείσουν τους ευρωβουλευτές να στοιχηθούν πίσω από την υπόθεση του ψηφιακού ευρώ.

Ένα ισχυρό δημόσιο ψηφιακό ευρώ, λένε οι υπογράφοντες, «αποτελεί ουσιώδη διασφάλιση της ευρωπαϊκής κυριαρχίας, σταθερότητας και ανθεκτικότητας».

«Το ψηφιακό ευρώ δημιουργεί άμεσο δεσμό μεταξύ των Ευρωπαίων πολιτών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, επομένως, πρέπει να λειτουργεί τόσο online όσο και offline, να προστατεύει την ιδιωτικότητα εκ σχεδιασμού, και να είναι διαθέσιμο σε όλους τους κατοίκους της Ευρώπης – συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν διαθέτουν λογαριασμούς σε εμπορικές τράπεζες. Εάν ένα μεγάλο μέρος των ευρωπαϊκών εταιρειών αποκλειστεί ή επιτραπεί να το αρνηθεί, ή εάν τα όρια κατοχής παραμείνουν τόσο χαμηλά που οι πολίτες δεν μπορούν να το χρησιμοποιήσουν ως σοβαρή αποθήκη αξίας, τότε το ψηφιακό ευρώ θα αποτύχει να αξιοποιήσει τις δυνατότητές του. Η Ευρώπη θα έχει δημιουργήσει ένα ψηφιακό νόμισμα – απλώς όχι ένα που έχει σημασία», προσθέτουν, έχοντας περιγράψει με κομψό τρόπο τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το εγχείρημα.

Η ΕΚΤ προωθεί μετ’ επιτάσεως το ψηφιακό ευρώ και υπέρ του τάσσονται και κεντρικοί τραπεζίτες της ευρωζώνης, συμπεριλαμβανομένου του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα.  Βεβαίως οι τραπεζίτες σε αυτή την περίπτωση θέλουν τη βοήθεια των πολιτικών. Μεταξύ των 720 μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το σχέδιο του ψηφιακού ευρώ φαίνεται να υποστηρίζεται από τη φιλελεύθερη και την κεντροαριστερή πτέρυγα. Στο εσωτερικό του κεντροδεξιού Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος φαίνεται να διατυπώνονται διαφορετικές απόψεις, ενώ οι υπερσυντηρητικοί του Ευρωκοινοβουλίου δεν κάνουν την έκπληξη και απορρίπτουν το εγχείρημα. Το επιχείρημά τους είναι ότι το ψηφιακό ευρώ θέτει κινδύνους για την ιδιωτικότητα και την καινοτομία. Παραδόξως, ίσως, δεν έχουν τις ίδιες ανησυχίες για την εξάρτηση της Ευρώπης από συστήματα πληρωμών τρίτων και από την κυριαρχία αμερικανικών εταιρειών στον συγκεκριμένο τομέα.

Εν κατακλείδι και αυτός είναι ο λόγος της παρέμβασης των 70 οικονομολόγων, χρειάζονται άλλοι 40 ευρωβουλευτές που θα νομοθετήσουν υπέρ του ψηφιακού ευρώ όταν έρθει η κρίσιμη ώρα. Η οποία κρίσιμη ώρα θα έρθει μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2026, σύμφωνα τουλάχιστον με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί ως τώρα.

Ψηφιακό ευρώ όπως Mercosur;

Ακούγεται ίσως εύκολο με δεδομένο ότι και τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. είναι υπέρ του εγχειρήματος. Όμως τίποτα δεν είναι δεδομένο, όπως έδειξε και η ξαφνική «αναποδιά» με την κύρωση της εμπορικής συμφωνίας Ε.Ε. – Mercosur. Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να ζητήσει τη νομική γνωμοδότηση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου μεταθέτει για ως και 24 μήνες την κύρωση της συμφωνίας. Η περιπέτεια της συγκεκριμένης εμπορικής συμφωνίας μάλλον ανησυχία προκάλεσε στον γυάλινο πύργο της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη. Εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εγκρίνει τη νομοθεσία για το ψηφιακό ευρώ μέσα στο 2026, το σχέδιο θα έχει ξεπεράσει ένα σημαντικό εμπόδιο. Η ΕΚΤ θα μπορεί να συνεχίσει με χρονικό ορίζοντα το λανσάρισμα του ψηφιακού ευρώ πριν τη λήξη της δεκαετίας που διανύουμε.

Εκτός της ΕΚΤ, όμως, με (συγκρατημένη) ανησυχία παρακολουθούν την υπόθεση οι εμπορικές τράπεζες, οι οποίες είναι αυτές που σήμερα έρχονται σε επαφή με τις επιχειρήσεις και τους πολίτες. Οι παραδοσιακές δυνάμεις του χρηματοπιστωτικού τομέα δεν έχουν πολλούς λόγους να επιθυμούν την αίσια ολοκλήρωση της προσπάθειας.

Τράπεζες προβληματισμένες

Το ψηφιακό ευρώ εξ ορισμού θα περικόψει τον διαμεσολαβητικό τους ρόλο. Οι πολίτες θα μπορούν να διατηρούν εκτός τραπεζικού συστήματος ένα χρηματικό ποσό -που μάλλον δεν θα είναι μεγαλύτερο των 3.000 ευρώ-, σαν να ήταν φυσικό χρήμα, μετρητά δηλαδή. Η βασική ανησυχία είναι ότι το ψηφιακό ευρώ θα επηρεάσει τον όγκο των τραπεζικών καταθέσεων. Η Ευρωπαϊκή Τραπεζική Ομοσπονδία (EBF) πιέζει για αυστηρά όρια, ώστε το ψηφιακό ευρώ να μην χρησιμοποιείται ως μέσο αποταμίευσης αλλά μόνο για συναλλαγές.

«Αν και το σχέδιο για το ψηφιακό ευρώ, όπως παρουσιάστηκε από την ΕΚΤ, μπορεί να παρουσιάζει μια σειρά από πλεονεκτήματα, έχουν προκύψει αρκετές ανησυχίες» λέει η PriceWaterhouseCoopers σε έκθεση που ετοίμασε για την EBF με θέμα το ψηφιακό ευρώ.

Σύμφωνα με την έκθεση και για το σύνολο των τραπεζών της ευρωζώνης, το συνολικό κόστος για την υιοθέτηση του ψηφιακού ευρώ της αλλαγής μπορεί να φτάσει τα 18 δισεκατομμύρια ευρώ. «Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι, καθώς ο σχεδιασμός, οι προσδοκίες και οι τεχνολογικές απαιτήσεις βρίσκονται ακόμα σε εξέλιξη, η μελέτη δεν περιλαμβάνει τα έξοδα λειτουργίας, τα έξοδα για την επεξεργασία των αγορών και τα έξοδα που σχετίζονται με τη λειτουργία εκτός σύνδεσης και τους πολλαπλούς λογαριασμούς», αναφέρει η έκθεση που δείχνει με σαφήνεια πώς αντιμετωπίζουν οι τράπεζες το θέμα.

Την ανησυχία των εμπορικών τραπεζών  εξέφρασε σαφώς και η Deutsche Bank σε ανάλυση όπου συνδέει το ψηφιακό ευρώ με τα σχέδια της Ε.Ε. για αύξηση των αμυντικών δαπανών.

«Σε μια εποχή που η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να κινητοποιήσει σημαντικά κεφάλαια για την άμυνα, τις υποδομές και τον ψηφιακό μετασχηματισμό, είναι απαραίτητο να διατηρηθεί η ικανότητα του τραπεζικού τομέα να χρηματοδοτεί αυτές τις προτεραιότητες. Ως εκ τούτου, το ψηφιακό ευρώ θα πρέπει να σχεδιαστεί κατά τρόπο που να αποφεύγεται η σημαντική εκροή καταθέσεων που ενδέχεται να αυξήσει το κόστος χρηματοδότησης, να περιορίσει τη ροή κεφαλαίων προς την ευρωπαϊκή οικονομία, να θέσει τον ευρωπαϊκό τραπεζικό τομέα σε μειονεκτική θέση από άποψη ανταγωνισμού και να θέσει σε κίνδυνο τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, ιδίως σε περιόδους κρίσης», γράφει η γερμανική τράπεζα και -για να αποφεύγονται, ίσως, παρανοήσεις- προσθέτει ότι «ένα καλά σχεδιασμένο όριο [κεφαλαίων που μπορεί να διατηρεί κανείς σε ψηφιακό ευρώ] και ένα δίκαιο μοντέλο αποζημίωσης για τις τράπεζες και τους παρόχους υπηρεσιών πληρωμών είναι απαραίτητα για την αποφυγή αρνητικών συνεπειών».

Η Deutsche Bank εκτιμά ότι η στρατηγική της Ε.Ε. για τις λιανικές πληρωμές, που δημοσιεύθηκε το 2020, είναι πλέον παρωχημένη, καθώς στα χρόνια που μεσολάβησαν η ΕΚΤ ξεκίνησε να προωθεί την υπόθεση του ψηφιακού ευρώ, ενώ υπήρξαν και άλλες εξελίξεις στο νομισματικό πεδίο. Η τράπεζα υποστηρίζει ότι χρειάζεται μια ολιστική στρατηγική που θα περιλαμβάνει το ψηφιακό ευρώ, τα stablecoins και το καθιερωμένο οικοσύστημα του ιδιωτικού τομέα. Σε αντίθετη περίπτωση, οι μεμονωμένες πρωτοβουλίες κινδυνεύουν να υπονομεύσουν η μία την άλλη.

Ωστόσο ολιστική προσέγγιση δεν σημαίνει και ομοφωνία. Έτσι, τη στιγμή που η ΕΚΤ «κηρύττει» τα οφέλη του ψηφιακού ευρώ, οι εμπορικές τράπεζες κινούνται στην κατεύθυνση των stablecoins. Τον Οκτώβριο του 2025, έντεκα τράπεζες, οι BNP Paribas, CaixaBank, DanskeBank, Deka, DZ Bank, ING, KBC, Raiffeisen Bank, SEB, Sella, και UniCredit, δημιούργησαν την κοινοπραξία Qivalis, με σκοπό το λανσάρισμα ενός stablecoin με ρήτρα ευρώ εντός του τρέχοντος έτους.

Θα ακολουθήσουν και άλλοι; Μάλλον ναι και στον χορό λέγεται ότι θα μπουν και εκπρόσωποι της νέας τραπεζικής γενιάς.

Την εξέλιξη των stablecoins παρακολουθεί και η ΕΚΤ. Σε ανάλυση που δημοσιεύεται στον ιστότοπό της επισημαίνεται ότι κύριοι κίνδυνοι είναι η πιθανή «αποσύνδεση» από το συμβατικό νόμισμα με το οποίο έχουν συσχετιστεί και οι μαζικές ρευστοποιήσεις σε περιόδους κρίσης. Επιπλέον, η αυξανόμενη διασύνδεση με το παραδοσιακό χρηματοπιστωτικό σύστημα ενδέχεται να προκαλέσει δευτερογενείς επιπτώσεις στις τράπεζες, όπως εκροές καταθέσεων. Η ΕΚΤ υπογραμμίζει την ανάγκη για αυστηρή ρύθμιση και εποπτεία, προκειμένου να περιοριστούν οι κίνδυνοι από τη μεταβλητότητα και τη μόλυνση των αγορών.

Τα stablecoins με ρήτρα ευρώ δεν είναι κάτι νέο, είναι όμως κάτι μικρό στον «ωκεανό» των stablecoins. Σύμφωνα με στοιχεία της Coinmarket, το μεγαλύτερο stablecoin με ρήτρα ευρώ είναι το EURC, του οποίου η κεφαλαιοποίηση φτάνει τα 355 εκατ. ευρώ, αλλά η απόσταση από τα stablecoin δολαρίου είναι χαώδης. Η κεφαλαιοποίηση του USDC είναι στα 76 δισ. δολάρια και του Tether στα 187 δισ., είναι εύκολα αντιληπτό ότι τα ευρωπαϊκά stablecoins έχουν δρόμο μπροστά τους για να γίνουν πιο «ορατά» στην παγκόσμια αγορά.

Προς συμβιβασμό (μάλλον)

Άρα οδηγούμαστε σε σύγκρουση μεταξύ ψηφιακού ευρώ και stablecoins; Με δεδομένο ότι η ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης γράφεται με συμβιβασμούς, μάλλον οδηγούμαστε σε μια συγκατοίκηση. Μπορεί η πρόεδρος της ΕΚΤ Κριστίν Λαγκάρντ να έχει κατά καιρούς μιλήσει για τους κινδύνους της ιδιωτικοποίησης του χρήματος, αλλά μάλλον θα επικρατήσει η μέση οδός, όπου τα stablecoins των τραπεζών θα «συμβιώνουν» με το ψηφιακό ευρώ. Σε βάθος δεκαετίας, μπορεί οι καθημερινές μας αγορές να γίνονται με ψηφιακό ευρώ ή κάποιο stablecoin, όπως σήμερα γίνονται με ψηφιακές ή φυσικές κάρτες Visa και MasterCard χωρίς κανείς να δίνει ιδιαίτερη σημασία.

Την οποία μέση οδό περιέγραψε ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ιταλίας, Φάμπιο Πανέτα πριν από λίγες μόλις ημέρες σε εκδήλωση στο Μιλάνο. Σε ομιλία του στην ένωση των ιταλικών τραπεζών, ο Πανέτα εξέφρασε τη βεβαιότητά του ότι τα stablecoins θα εξελιχθούν, δεδομένης της υποστήριξης που απολαμβάνουν από την αμερικανική κυβέρνηση.

Η Ουάσιγκτον θεωρεί ότι τα ψηφιακά νομίσματα ενισχύουν τη θέση του δολαρίου και δεν δείχνει διάθεση να αναθεωρήσει τη στάση της.  Όποιος έχει ακούσει τις αναφορές του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στα κρυπτοστοιχεία, θα συμφωνήσει.

Ο Πανέτα επισήμανε ότι οι πρόσφατες γεωπολιτικές εξελίξεις έδειξαν ότι μπορεί να είναι επικίνδυνο για την Ευρώπη να βασίζεται σε αμερικανικές εταιρείες όπως η Visa, η Mastercard και η PayPal για περισσότερα από τα δύο τρίτα των πληρωμών της.  «Όταν συζήτησα αυτό το θέμα με τις τράπεζες μιας μεγάλης ευρωπαϊκής χώρας που αντιτάχθηκαν στο ψηφιακό ευρώ επειδή ανησυχούσαν ότι θα χάσουν το 30% των πληρωμών που διεκπεραιώνουν ψηφιακά, τους είπα: αντί να ανησυχείτε για το 30%, σκεφτείτε ποιος ελέγχει το 70% που έχετε ήδη χάσει», είπε, θέτοντας το θέμα μάλλον στις σωστές του βάσεις.

The post Επιστολές, αναλύσεις και… συνωμοσίες γύρω από το ψηφιακό ευρώ appeared first on 2045.gr.

Μία κάποια πρόοδος σημειώθηκε κατά τη συνεδρίαση του Eurogroup στην Κοπεγχάγη στις 19 Σεπτεμβρίου, αλλά, αν εξαιρέσουμε όσους συμμετείχαν στη συνεδρίαση, ουδείς άλλος είναι σε θέση να γνωρίζει ποια ακριβώς ήταν αυτή η πρόοδος.

«Οι υπουργοί συμφώνησαν στις πολιτικές κατευθύνσεις για το θεσμικό πλαίσιο σχετικά με το ανώτατο ποσό διακράτησης και την τελική έκδοση του ψηφιακού ευρώ», αναφέρεται στο σχετικό ανακοινωθέν και η μετάφραση σε όσο το δυνατόν πιο απλά ελληνικά είναι ότι τα μέλη του Eurogroup συμφώνησαν ότι το ψηφιακό πορτοφόλι στο οποίο θα «αποθηκεύουμε» τα ψηφιακά μας ευρώ θα έχει μια συγκεκριμένη χωρητικότητα. Ποια είναι αυτή; Άγνωστη, αλλά αν κρίνουμε με βάση εκτιμήσεις και δημοσιεύματα του σχετικά κοντινού παρελθόντος, το ανώτατο ποσό δεν θα υπερβαίνει σε καμία περίπτωση τα 3.000 ευρώ.

Πίσω από αυτό το ποσό (το οποίο είναι ενδεικτικό, καθώς το τελικό μπορεί να είναι διαφορετικό) κρύβονται ουκ ολίγες παρασκηνιακές διαβουλεύσεις. Το ψηφιακό ευρώ χαλάει συνήθειες και δημιουργεί έναν ανταγωνισμό που δεν περίμεναν οι εμπορικές τράπεζες.

Γιατί ανησυχούν οι τράπεζες;

Ήδη από το 2023, όταν η ΕΚΤ άρχισε να διατυπώνει με μεγαλύτερη σαφήνεια τα σχέδιά της για μια ψηφιακή εκδοχή του ευρώ, υπήρξαν ανησυχίες στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Το ψηφιακό ευρώ δεν είναι παρά μια μορφή μετρητών και τα μετρητά είναι εκτός τραπεζικού συστήματος. Μπορεί να βρίσκονται σε τσέπες ή σε… στρώματα και, φυσικά, λόγω της θέσης στην οποία βρίσκονται δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε χρηματοδοτήσεις. Κοινώς, δεν μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν οι τράπεζες για να δώσουν δάνεια. Το ψηφιακό ευρώ θα μπορούσε να είναι το ίδιο. Ακόμα χειρότερα, μιας και εδώ μιλάμε για μια άυλη μορφή χρήματος, η μεταφορά χρημάτων από έναν τραπεζικό λογαριασμό σε ένα ψηφιακό πορτοφόλι θα είναι υπόθεση μερικών κλικ, χωρίς να χρειάζεται αναμονή σε γκισέ ή ΑΤΜ.

Ο κίνδυνος ενός αθόρυβου bank run, όπου οι καταθέτες αποσύρουν χρήματα από τις τράπεζες για να τα κατευθύνουν στο ψηφιακό του πορτοφόλι προκάλεσαν ρίγη στα τραπεζικά στελέχη. Ρίγη ανησυχίας, όχι συγκίνησης.

Ένα δεύτερο σημείο που προκάλεσε επίσης ανησυχία στο χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι ότι το ψηφιακό ευρώ ελέγχεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και όχι από τις εμπορικές τράπεζες ή από τρίτους όπως είναι η Visa και η MasterCard. Έως σήμερα, η ΕΚΤ δεν έχει καμία άμεση επαφή με την καθημερινότητα των πολιτών, ξαφνικά όμως βρίσκεται να λειτουργεί ένα σύστημα που θα μπορούσαμε να το περιγράψουμε και ως σύστημα παράλληλων πληρωμών.  Σήμερα, σε μια συναλλαγή με κάρτα μεσολαβούν ενδιάμεσοι που λαμβάνουν κάποια προμήθεια. Η τράπεζα που εξέδωσε την κάρτα, η τράπεζα του εμπόρου στο κατάστημα του οποίου γίνεται η συναλλαγή, η Visa ή η MasterCard, οι τεχνολογικοί ενδιάμεσοι που εξασφαλίζουν την ακεραιότητα της συναλλαγής, όλοι αυτοί λαμβάνουν μια προμήθεια. Αντίθετα, στο ψηφιακό ευρώ (όπως και στα μετρητά) η συναλλαγή γίνεται απευθείας μεταξύ πωλητή και αγοραστή. Δεν μεσολαβούν ενδιάμεσοι και αυτό δεν αρέσει σε πολλούς. Στο Eurogroup επιτεύχθηκε μια ακόμη συμβιβαστική συμφωνία: Οι κυβερνήσεις θα πρέπει να συμφωνήσουν με την ΕΚΤ για το λανσάρισμα του ψηφιακού ευρώ. Έτσι, σε αυτόν τον γύρο αναμέτρησης, οι πολιτικοί επικράτησαν των τεχνοκρατών, οι οποίοι μαζί με την υπόλοιπη επιχειρηματολογία τους περί χρηματοοικονομικής ανεξαρτησίας της Ευρώπης και αποσύνδεσής της από τα συστήματα πληρωμών των (ως επί το πλείστον αμερικανικών) εταιρειών τονίζουν και ένα ακόμα σημείο – αυτό της ασφάλειας.

Τεχνικές και… πολιτικές προκλήσεις

Διάφορα περιστατικά που έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια σε διάφορα σημεία στην Ευρώπη, έχουν δείξει την ανάγκη να υπάρχουν αξιόπιστες υποδομές και -κυρίως- αξιόπιστες εναλλακτικές λύσεις. Το μπλακάουτ που σημειώθηκε στην Ιβηρική τον περασμένο Απρίλιο έθεσε εκτός μάχης και τα συστήματα πληρωμών και ανέδειξαν τη σημασία των μετρητών. Χώρες όπως η Σουηδία καλούν τους πολίτες τους να διατηρούν ένα ποσό σε μετρητά στο σπίτι τους για την κάλυψη των βασικών αναγκών. Στη Γερμανία, η ομοσπονδιακή τράπεζα διαπίστωσε ότι κατά μέσο όρο οι πολίτες της χώρας διατηρούν 1.364 σε μετρητά είτε στο σπίτι είτε σε κάποια τραπεζική θυρίδα. Αν και η έρευνα είναι του 2020, λίγα πράγματα πρέπει να έχουν αλλάξει στη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης όπου η φράση «τα μετρητά είναι βασιλιάς» είναι, ιστορικά,  κομμάτι της καθημερινότητας. Θεωρητικά, η Γερμανία θα μπορούσε να είναι έτοιμη για το άλμα στο ψηφιακό ευρώ, αν και είναι επίσης μια από τις πιο επιφυλακτικές χώρες απέναντι σε ο,τιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί ότι μπορεί να υπονομεύσει την προστασία των προσωπικών δεδομένων.

Προσπαθώντας να διασκεδάσει τις ανησυχίες των Γερμανών (και πολλών ακόμα), η ΕΚΤ υπογραμμίζει ότι η ασφάλεια των συναλλαγών είναι ακρογωνιαίος λίθος του σχεδιασμού της μαζί με την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Επισημαίνει επίσης ότι το ψηφιακό ευρώ θα πρέπει να είναι διαθέσιμο και σε offline συναλλαγές, χωρίς δηλαδή να απαιτείται παρουσία του διαδικτύου. Το ίδιο θέλουν και οι πολίτες που έχουν ερωτηθεί. Τεχνολογικά, άλλωστε, υπάρχουν λύσεις ώστε το ψηφιακό ευρώ να χρησιμοποιείται με την ευκολία των κλασικών μετρητών στις καθημερινές συναλλαγές.

Υπάρχει κάτι άλλο; Βεβαίως, ο ανταγωνισμός. Στις ΗΠΑ, η κυβέρνηση Τραμπ έχει δώσει ώθηση στα κρυπτονομίσματα, φροντίζοντας μάλιστα να απαγορεύσει στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα κάθε σκέψη για τη δημιουργία ψηφιακού δολαρίου. Ολοένα και μεγαλύτερος αριθμός παραδοσιακών χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων δημιουργούν επενδυτικά προϊόντα που βασίζονται σε διάφορα κρυπτοστοιχεία. Το παράδειγμά τους ακολουθούν και ευρωπαϊκές τράπεζες. Αν, οι πολίτες στραφούν προς τα stablecoins ή άλλες μορφές κρυπτονομισμάτων τι νόημα άραγε θα έχει ένα ψηφιακό ευρώ;

Μια επιπλέον παράμετρος έχει να κάνει με ένα σοβαρό τεχνικό θέμα, την επαλήθευση των συναλλαγών. Η τεχνολογία blockchain εμφανίζεται εδώ ως μονόδρομος και η ΕΚΤ μπορεί είτε να δημιουργήσει ένα δικό της σύστημα είτε να βασιστεί σε ένα υφιστάμενο. Οι Financial Times έγραφαν τον περασμένο Αύγουστο ότι η ΕΚΤ μελετούσε τα δίκτυα του Ethereum ή του Solana. Κάτι τέτοιο είναι προφανές ότι θα δώσει τεράστια ώθηση σε μερικούς από τους πιο γνωστούς εκπροσώπους του οικοσυστήματος των κρυπτονομισμάτων. Το θέμα είναι αν επιθυμεί κάτι τέτοιο η ΕΚΤ. Ουσιαστικά, το θέμα εδώ δεν είναι τεχνικό αλλά πολιτικό.

Τα πρόσωπα του ψηφιακού ευρώ

Στο ευρωπαϊκό περιβάλλον υπάρχουν αρκετοί που κινούνται στο προσκήνιο ή το παρασκήνιο υπέρ ή… όχι και τόσο υπέρ του ψηφιακού ευρώ. Αυτοί είναι οι σημαντικότεροι:

Christine Lagarde, η επικεφαλής

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) θεωρεί ότι το ψηφιακό ευρώ είναι εργαλείο για τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας της Ευρώπης. Τον περασμένο Ιούλιο και κατά την καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε τη συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΕΚΤ, η Lagarde τόνισε ότι «πρέπει να διασφαλίσουμε ότι λαμβάνουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία και τη διατήρηση του νομίσματός μας. Είμαστε αποφασισμένοι να επικεντρωθούμε στην ανάπτυξη του ψηφιακού ευρώ και να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να είμαστε έτοιμοι εγκαίρως και να διαθέσουμε αυτή την ψηφιακή μορφή κυρίαρχου χρήματος στο συντομότερο δυνατό χρονικό διάστημα. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα γίνει αύριο, να είστε σίγουροι. Τα μετρητά θα υπάρχουν πάντα, και οι τράπεζες θα συνεχίσουν να συμμετέχουν και να διαμεσολαβούν στη διαδικασία. Ωστόσο, καθήκον μας είναι να διασφαλίσουμε ότι, καθώς οι προτιμήσεις των Ευρωπαίων εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου, το ψηφιακό ευρώ θα είναι μια πιθανή πραγματικότητα». Οι προσεκτικοί αναγνώστες θα διακρίνουν την προσπάθεια της προέδρου της ΕΚΤ να διασκεδάσει τις ανησυχίες των τραπεζών, που φαίνεται να θεωρούν ότι το ψηφιακό ευρώ μπορεί να υπονομεύσει τη ρευστότητά τους. Σε κάθε περίπτωση, είναι βέβαιο ότι η Lagarde από κάποια άλλη θέση, καθώς η θητεία της στο τιμόνι της ΕΚΤ λήγει στις 31 Οκτωβρίου 2027 χωρίς δυνατότητα ανανέωσης.

Piero Cipollone, ο πρεσβευτής

Ο 63χρονος Ιταλός οικονομολόγος είναι μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΕΚΤ και ο αξιωματούχος που έχει τη γενική εποπτεία του εγχειρήματος για το ψηφιακό ευρώ. Είναι πρόεδρος της Ομάδας Εργασίας Υψηλού Επιπέδου του Ευρωσυστήματος για το Ψηφιακό Ευρώ από το 2023, ενώ από το ίδιο έτος προεδρεύει επίσης του συμβουλίου για τις λιανικές πληρωμές, καθώς και του συμβουλίου για την ανθεκτικότητα των πανευρωπαϊκών χρηματοοικονομικών υπηρεσιών απέναντι σε κυβερνοεπιθέσεις.  Είναι, επίσης, ο άνθρωπος που ανά τακτά χρονικά διαστήματα ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο  σχετικά με θέματα που σχετίζονται με το ψηφιακό ευρώ.

Paschal Donohoe, ο πολιτικός

Ο Ιρλανδός υπουργός Οικονομικών προεδρεύει του Eurogroup από το 2020 και πλέον βρίσκεται στην τρίτη θητεία του. Εφόσον δεν υπάρξουν απρόοπτα, θα παραμείνει σε αυτή τη θέση (τουλάχιστον) έως το τέλος του 2027. Λόγω της θέσης του καλείται να συγκεράσει τις διαφορετικές απόψεις που διατυπώνονται εντός της ευρωζώνης σε διάφορα θέματα, συμπεριλαμβανομένου βεβαίως του ψηφιακού ευρώ. Απηχώντας και τις θέσεις της προέδρου της ΕΚΤ, ο Donohoe επισήμανε σε άρθρο του στο Politico ότι «το ψηφιακό ευρώ δεν θα αντικαταστήσει τα μετρητά, αλλά θα προσφέρει επιπλέον επιλογές πληρωμών, διασφαλίζοντας το απόρρητο και την ασφάλεια».

Fernando Navarrete Rojas, ο αντιρρησίας

Ο Ισπανός πολιτικός εξελέγη ευρωβουλευτής  το 2024, ανήκει στην κεντροδεξιά ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και έχει οριστεί ως ο εκπρόσωπος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις διαπραγματεύσεις που διεξάγονται σε πολιτικό επίπεδο για το ψηφιακό ευρώ. Η στάση του απέναντι στο εγχείρημα είναι κάπως χλιαρή και ίσως να εκφράζει τις επιφυλάξεις μέρους του χρηματοοικονομικού συστήματος, δεδομένου ότι πριν την εκλογή του και επί έξι χρόνια ήταν διευθυντής ιδιαίτερο γραφείο του διοικητή της Τράπεζας της Ισπανίας. Σε παρέμβασή του τον περασμένο Ιούνιο στο Ευρωκοινοβούλιο υπογράμμισε ότι η εξάρτηση της Ευρώπης από τρίτους παρόχους πληρωμών αποτελεί οικονομική και γεωπολιτική αδυναμία που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Όμως, πρόσθεσε, η λύση δεν μπορεί να είναι ο περιορισμός της καινοτομίας σε ένα προϊόν που προκαλεί ανησυχία στους πολίτες για την προστασία της ιδιωτικής ζωής και εμποδίζει την εμφάνιση εναλλακτικών επιλογών. «Ας θέσουμε έναν κοινό στόχο και ας εξερευνήσουμε χωρίς φόβο τι μπορούν να προσφέρουν στους πολίτες οι διάφορες λύσεις πληρωμών», ανέφερε. Η στάση του απέναντι στο ψηφιακό ευρώ ήταν σαφής και σε δηλώσεις του στο Politico, όταν ανέφερε ότι το συγκεκριμένο εγχείρημα αποτελεί πυρηνική απειλή για τον τραπεζικό κλάδο. Σε πολυσέλιδη ανάλυσή του αναρωτήθηκε ποιο ακριβώς πρόβλημα θα λύσει το ψηφιακό ευρώ και έλαβε απάντηση από τεχνοκράτες που τάσσονται υπέρ του εγχειρήματος.

Με τα μάτια στο ημερολόγιο

Είναι εύκολο να δει κανείς ότι διαφορετικές απόψεις, η πολυπλοκότητα του εγχειρήματος, οι επιφυλάξεις των εμπορικών τραπεζών, είναι μερικοί από τους λόγους που καθυστερούν το λανσάρισμα του ψηφιακού ευρώ.

Η διαδικασία που απαιτείται για το νομοθετικό πλαίσιο είναι εκ… ευρωπαϊκής φύσεως πολύπλοκη. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (ουσιαστικά οι κυβερνήσεις των κρατών μελών) έχει υποσχεθεί ότι θα ολοκληρώσει την αξιολόγηση του νομοθετικού πλαισίου εντός του έτους. Ακολούθως, το μπαλάκι επιστρέφει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για περαιτέρω επεξεργασία, διορθώσεις, προσθήκες, αφαιρέσεις. Αν όλα πάνε καλά, η διαδικασία θα έχει ολοκληρωθεί στο πρώτο εξάμηνο του 2026, χωρίς να αποκλείεται μια μικρή παράταση που λόγω των θερινών διακοπών θα μεταφέρει την οριστικοποίηση αυτής της εργασίας στο φθινόπωρο του ίδιου έτους.  

Από εκεί και πέρα χρειάζονται 2,5 χρόνια για τον σχεδιασμό και την υλοποίηση του συστήματος που θα αποτελέσει τη ραχοκοκαλιά του ψηφιακού ευρώ. Χωρίς απρόοπτα, όλα αυτά σημαίνουν ότι η ιδέα που διατυπώθηκε κάπως αφηρημένα προ δεκαπενταετίας και άρχισε να διαμορφώνεται το 2023 θα πάρει σάρκα και οστά το 2029. Στην καλύτερη των περιπτώσεων…

The post Διαβουλεύσεις και παρασκήνιο για το ψηφιακό ευρώ – Στόχος, το 2029 appeared first on 2045.gr.

Βήματα αυτονόμησης από τις Ηνωμένες Πολιτείες επιθυμεί να κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση και αν στον τομέα της άμυνας θα απαιτηθούν χρόνος και χρήμα, σε κάποιους άλλους τομείς οι συνθήκες δείχνουν περισσότερο ώριμες.

Οι ηγέτες των χωρών της ευρωζώνης είχαν συζήτηση με την πρόεδρο της ΕΚΤ Κριστίν Λαγκάρντ την περασμένη εβδομάδα με την οποία αντάλλαξαν απόψεις για το ψηφιακό ευρώ. Σύμφωνα με το κείμενο συμπερασμάτων, σε έναν αυξανόμενα διασπασμένο και ψηφιακό κόσμο, η επιταχυνόμενη πρόοδος για το ψηφιακό ευρώ έχει κομβικό ρόλο. Το ψηφιακό ευρώ, αναφέρουν οι ηγέτες, «θα υποστηρίξει ένα ανταγωνιστικό ευρωπαϊκό σύστημα πληρωμών στο λιανεμπόριο, θα συμβάλλει στην οικονομική ασφάλεια της Ευρώπης και θα ενισχύσει τον διεθνή ρόλο του ευρώ».

Η προετοιμασία για το ενδεχόμενο λανσάρισμα του ψηφιακού ευρώ ξεκίνησε πριν από περίπου 1,5 χρόνο, τον Οκτώβριο του 2023. Εκείνη την περίοδο, δεν ήταν ξεκάθαρο αν η ευρωζώνη θα προχωρήσει με μια ψηφιακή εκδοχή του ενιαίου νομίσματος, ωστόσο στο πέρασμα των μηνών η λέξη “ενδεχόμενο” άρχισε να εμφανίζεται όλο και λιγότερο στις δηλώσεις των αξιωματούχων της ευρωζώνης.

Ως ένα από τα κύρια πλεονεκτήματα του ψηφιακού ευρώ εμφανίζεται η αυτονόμησή του από τα διαδεδομένα συστήματα πληρωμών και από τις πλατφόρμες που λειτουργούν σήμερα κολοσσοί όπως η Mastercard και η Visa. Σύμφωνα με τους υποστηρικτές του εγχειρήματος, είναι σημαντικό η Ευρώπη να αποκτήσει ένα σύστημα πληρωμών που θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί στις ψηφιακές συναλλαγές αλλά δεν θα υπόκειται στους περιορισμούς και τις απαιτήσεις μιας εταιρείας.

Η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο και η όξυνση των ευρω-αμερικανικών σχέσεων δεν λειτουργεί τόσο ως επιταχυντής των εξελίξεων, καθώς το χρονοδιάγραμμα δεν έχει αναθεωρηθεί. Μάλλον, όμως, επιβεβαιώνει την ορθότητα των ευρωπαϊκών επιλογών.

Σύμφωνα με τον σημερινό σχεδιασμό, η περίοδος Απριλίου-Ιουνίου 2025 αποτελεί την πιο κρίσιμη για την υλοποίηση του ψηφιακού ευρώ, καθώς θα οριστικοποιηθούν όλες οι κρίσιμες τεχνικές λεπτομέρειες. Εφόσον δεν υπάρξουν περιπλοκές ή άλλες καθυστερήσεις, τον Οκτώβριο του 2025 το Διοικητικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) θα λάβει αποφάσεις για την επόμενη φάση του σχεδίου και για το λανσάρισμα του ψηφιακού ευρώ.

Όρια και δυνατότητες

Ένα από τα σημεία στα οποία υπήρξε εκτενής ανταλλαγή απόψεων μεταξύ της ΕΚΤ και του τραπεζικού τομέα της ευρωζώνης αφορούσε στη χωρητικότητα των «πορτοφολιών», με άλλα λόγια, πόσα ψηφιακά ευρώ θα μπορούμε να έχουμε στην κατοχή μας. Υπήρξε μια ανησυχία εκ μέρους των τραπεζών ότι οι Ευρωπαίοι μπορεί να σπεύσουν να ψηφιοποιήσουν το σύνολο των αποταμιεύσεών τους, κάτι που θα προκαλούσε ουκ ολίγα προβλήματα στην ευστάθεια του τραπεζικού συστήματος. Υπήρξαν αναφορές ότι η ΕΚΤ κατέληγε σε ένα όριο της τάξης των 3.000 ευρώ. Αν, για κάποιο λόγο, κάποιος λάμβανε για μια συναλλαγή περισσότερα ψηφιακά ευρώ, το επιπλέον ποσό θα μεταφέρεται αυτόματα στον κλασικό τραπεζικό του λογαριασμό. Ωστόσο, νεότερη έρευνα που διεξήγαγε η ΕΚΤ έδειξε ότι η συζήτηση δεν έχει τελειώσει και ότι το κοινό δείχνει να εξετάζει διαφορετικά όρια μεταξύ 1.000 και 10.000 ευρώ.

Σχεδόν οι μισοί από όσους μετείχαν στην έρευνα ανέφεραν ότι θα ήθελαν να χρησιμοποιούν το ψηφιακό ευρώ σε κάθε συναλλαγή, στο φυσικό εμπόριο, στο ηλεκτρονικό εμπόριο και στις απευθείας διαπροσωπικές συναλλαγές (αντίστοιχες με αυτές που γίνονται σήμερα μέσω του IRIS, για παράδειγμα), ενώ το 20% δήλωσε ότι θα ήθελε να λαμβάνει τον μισθό του σε ψηφιακά ευρώ.

Η ίδια έρευνα έδειξε επίσης ότι το ψηφιακό ευρώ έχει να αντιμετωπίσει δυσκολίες αντίστοιχες με εκείνες ενός νεοεισερχόμενου που επιχειρεί να ταράξει τα νερά σε ένα ήδη οργανωμένο σύστημα. Σχεδόν το 45% όσων ρωτήθηκαν ανέφερε ότι χρησιμοποιεί ήδη ένα άλλο σύστημα πληρωμών (όπως της Visa ή της Mastercard) και δεν θεωρούν ότι θα χρειαστούν το ψηφιακό ευρώ. Ενδιαφέρον αποτελεί το γεγονός ότι γύρω στο 10% δήλωσε ότι ανησυχεί για την ανωνυμία του  σε περίπτωση χρήσης του ψηφιακού ευρώ.

Ένας απροσδόκητος σύμμαχος

Το ψηφιακό ευρώ εμφανίζεται ως σημαντικό εργαλείο για την οικονομική αυτονομία της Ευρώπης και στην κατεύθυνση αυτοί οι αρμόδιοι αξιωματούχοι βρήκαν έναν απρόσμενο σύμμαχο – τον Ντόναλντ Τραμπ.

Σχεδόν αμέσως μετά την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο ο Ντ. Τραμπ υπέγραψε ένα διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα να προχωρήσει κάθε διαδικασία σχετικά με την ανάπτυξη ψηφιακού δολαρίου.

Γενικότερα οι ΗΠΑ δεν ήταν ιδιαίτερα ενθουσιώδεις με την προοπτική της ψηφιοποίησης του νομίσματός τους, όμως άλλο πράγμα η απροθυμία και άλλο η ρητή απαγόρευση. Η σαφής προτίμηση του Ντόναλντ Τραμπ προς τα κρυπτονομίσματα είναι βέβαιο ότι αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα που οδήγησε στη συγκεκριμένη απόφαση.

Η Ευρώπη δεν έχει διάθεση να ακολουθήσει τις ΗΠΑ στον δρόμο των κρυπτονομισμάτων. Ερωτηθείσα πρόσφατα για το θέμα, η πρόεδρος της ΕΚΤ Κριστίν Λαγκάρντ τόνισε ότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες (και βεβαίως η ίδια η ΕΚΤ) δεν θα τηρούν αποθεματικά σε κρυπτονομίσματα.

Κίνα, Νιγηρία και Μπαχάμες έχουν ήδη θέσει σε κυκλοφορία τις ψηφιακές εκδοχές των νομισμάτων τους. Το γεγονός ότι το Πεκίνο προωθεί τη συγκεκριμένη δυνατότητα ενισχύει τα επιχειρήματα όσων υποστηρίζουν ότι τα ψηφιακά νομίσματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τις κυβερνήσεις για την παρακολούθηση των συναλλακτικών πρακτικών των πολιτών τους. Η ΕΚΤ επιχειρεί να διασκεδάσει αυτές τις ανησυχίες, λέγοντας ότι το ψηφιακό ευρώ σχεδιάζεται με τρόπο που θα προσφέρει ανωνυμία στις συναλλαγές αντίστοιχη με εκείνη των μετρητών. Ταυτόχρονα, αναφέρει ότι θα υπάρχουν μηχανισμοί που θα αποτρέπουν τη χρήση του ψηφιακού ευρώ σε παράνομες ενέργειες όπως η νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Το πώς θα γίνει αυτό μένει να φανεί. Ενδεχομένως ένα μικρό σε χωρητικότητα ψηφιακό πορτοφόλι να αποτελέσει ισχυρό αντίμετρο.

Η απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης να αποσυρθεί από την κούρσα ανάπτυξης ψηφιακών νομισμάτων ανοίγει διάπλατα τον δρόμο στην Ευρώπη για να δημιουργήσει ένα σύστημα πληρωμών που, στην ωρίμανσή του, θα ανταγωνιστεί τα υφιστάμενα συστήματα που διαχειρίζονται αμερικανικές πολυεθνικές, λένε οι υπέρμαχοι του ψηφιακού ευρώ. Με την προϋπόθεση, βέβαια, να υπάρξει έγκαιρη ολοκλήρωση όλων των νομοθετικών διαδικασιών που απαιτούνται για την εισαγωγή και κυκλοφορία του ψηφιακού ευρώ.

Η ΕΚΤ είχε θέσει το 2026 ως το έτος ορόσημο για τη χρήση του ψηφιακού ευρώ στις καθημερινές μας συναλλαγές. Ωστόσο, αυτή η εκτίμηση ίσως να είναι ιδιαίτερα αισιόδοξη. Πριν από έναν χρόνο, ο επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας της Γερμανίας, Joachim Nagel, εξέφρασε την άποψη ότι το ψηφιακό ευρώ δεν θα εμφανιστεί στην καθημερινότητά μας πριν το 2028 ή το 2029, καθώς απαιτούνται εγκρίσεις από το πολιτικό σύστημα, δηλαδή τα εθνικά κοινοβούλια και τα πολιτικά όργανα της Ε.Ε.

The post Ανεβάζει ταχύτητα το ψηφιακό ευρώ appeared first on 2045.gr.

Τα σχέδια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τη δημιουργία ψηφιακό ευρώ είναι το αντικείμενο του πρώτου podcast της νέας σειράς «Το μέλλον του χρήματος». Μαζί μας ο Δαμιανός Χαραλαμπίδης, μέλος του ΔΣ της Παγκρήτιας Τράπεζας, με πολύχρονη εμπειρία στον τραπεζικό κλάδο, ο οποίος μας βοηθάει να φωτίσουμε αρκετές από τις πτυχές μιας ενδεχόμενης δημιουργίας και εν συνεχεία υιοθέτησης του ψηφιακού ευρώ.

Ήταν Οκτώβριος του 2020, όταν μάλλον αιφνιδιαστική η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ανακοίνωσε την πρόθεσή της να προχωρήσει στη δημιουργία του ψηφιακού ευρώ. «Το ψηφιακό ευρώ θα είναι μια ηλεκτρονική μορφή χρήματος της κεντρικής τράπεζας προσβάσιμη σε όλους τους πολίτες και τις επιχειρήσεις» ανέφεραν μεταξύ άλλων οι πρώτες εξαγγελίες της ΕΚΤ, χωρίς όμως να είχε λάβει τότε οριστική απόφαση για την έκδοση του Από τότε μέχρι σήμερα, η πρόθεση οριστικοποιήθηκε, κάποιες πτυχές έχουν γίνει ήδη γνωστές, άλλες παραμένουν υπό διερεύνηση.

Το σίγουρο είναι όμως ότι οι ευρωπαίοι έρχονται όλο και πιο κοντά με την ψηφιακή τεχνολογία και αυτός είναι ένας βασικός λόγος για τον οποίο η ΕΚΤ θέλει να προχωρήσει στην υλοποίηση ενός e-ευρώ, όπως σημειώνει ο κ. Χαραλαμπίδης στην κουβέντα μας. Aυτό βέβαια δε σημαίνει ότι έρχεται να αντικαταστήσει τα μετρητά, αλλά να λειτουργεί συμπληρωματικά. 

Τι θα είναι λοιπόν το ψηφιακό ευρώ; Τι δεν θα είναι; Πώς μπορεί να υλοποιηθεί; Που και πώς θα χρησιμοποιείται; Μπορεί να υλοποιηθεί ανεξάρτητα από τα άλλα ψηφιακά νομίσματα που θέλουν να υλοποιήσουν οι υπόλοιπες κεντρικές Τράπεζες στον κόσμο; Αυτές οι ερωτήσεις (και αρκετές ακόμη) αποτελούν τους βασικούς άξονες της ενδιαφέρουσας συζήτησής που είχαμε με τον κ. Χαραλαμπίδη. Μαζί του στο μικρόφωνο οι Νίκος Μουμούρης και Φανούρης Δρακάκης.

Πατήστε το play για περισσότερες λεπτομέρειες.

 Τα podcasts του 2045 είναι διαθέσιμα στις πλατφόρμες: Spotify, Apple Podcasts, Google Podcasts, Rocket Casts κ.α.

The post Podcast: Το μέλλον του χρήματος – Ψηφιακό ευρώ appeared first on 2045.gr.